Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ



Δεν θα πρέπει να στενοχωριόμαστε για τα προβλήματα που λύνονται αλλά δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε και για τα προβλήματα που δεν λύνονται διότι η στενοχώρια από μόνη της είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Πολλές φορές όταν αποκτούμε μια κοινωνική, αξιόλογη θέση ή πολλά χρήματα αποκτάμε και ύφος, όταν έρθει αυτό εισπράττουμε δυσαρέσκεια και αποστροφή από τους γύρω μας. Γι’ αυτό να μην έχουμε ύφος αλλά ήθος.

Το μεγαλύτερο αξίωμα είναι να υπηρετείς τους άλλους, ου γαρ ήλθον διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.

Ο εγωιστής ομοιάζει με τον πετεινό ο οποίος προδίδει την θέση του με φυσική συνέπεια να τον βρίσκει η αλεπού και να τον καταβροχθίζει.

Ζήλια είναι αδερφή της ανασφάλειας και του εγωισμού.

Μην θεωρούμε ποτέ κανέναν δεδομένο. Μπορεί να τον χάσουμε και από τον εγωισμό μας δεν θα του πούμε ποτέ ευχαριστώ .

Ο εγωιστής για να μην πει συγνώμη είναι ικανός να σου μιλάει από δύο ώρες μέχρι δύο μέρες ώστε να δικαιολογηθεί, χρειάζεται προσοχή!

Τον σεβασμό τον εμπνέεις δεν τον επιβάλλεις.

Κάποιος κάποτε μου είπε οτι κάνω λάθη. Του απάντησα, όταν νιώσεις και εσύ οτι κάνεις λάθη έλα να κάνουμε παρέα.

Η καλλιέργεια του νου είναι τόσο αναγκαία όσο η τροφή για το σώμα.

Εκτιμώντας την υπεροχή των άλλων την κάμνομε κτήμα μας.

Αν τολμάς ίσως αποτύχεις. Αν δεν τολμάς θα αποτύχεις σίγουρα.

Το περιβάλλον μας σίγουρα παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή μας θετικό ή αρνητικό.

Υποσιτισμό δέχεται σήμερα ο άνθρωπος στην ψυχή και στο σώμα. Πως γίνεται στ σώμα; Ένας άνθρωπος μπορεί να ζυγίζει 100 κιλά, όμως αυτός ο άνθρωπος μπορεί να τρέφεται με συγκεκριμένα φαγητά, έτσι δεν παίρνει όλες τις βιταμίνες που χρειάζεται ο κυτταρικός ιστός, κύτταρο, ώστε να υγιαίνει και να αναπληρώνεται με τους ρυθμούς ενός τριαντάχρονου. Έπειτα ο υποσιτισμός δημιουργείται και από τον λάθος τρόπο σκέψης που υιοθετεί ο άνθρωπος, όπως στενοχώρια, θυμός, φόβος, κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές. Όλα αυτά και άλλα πολλά δημιουργούν υποσιτισμό στο κύτταρο, διότι οι λειτουργίες του κυττάρου εξαρτώνται εκτός από την υλική του δομή που περιβάλλεται από τον πυρήνα, τα νετρόνια, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια και σύμπλεγμα δορυφόρων κ.λ.π. εκτός λοιπόν της υλικής δημιουργίας του και δομής το κύτταρο έχει πνευματικές ευαισθησίες. Ο λόγος διότι σκέφτεται, συλλέγει πληροφορίες, δίνει πληροφορίες, παίρνει εντολές, δίνει εντολές, χαίρεται, στενοχωριέται, κινείται και ζει ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχεται από τον άνθρωπο και συγκεκριμένα από τον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου ζει. Όταν ένας άνθρωπος δεν νουθετείται και δεν αναπτύσσεται κατά Θεό, τότε αναπτύσσεται κατά το σύστημα του κόσμου και αυτός ο τρόπος κάνει τα κύτταρα να φορτώνονται με αρνητικά πνευματικά ερεθίσματα που του προκαλούν φθορά. Όταν όμως ο εγκέφαλος φορτώνεται με σοφία Θεού και πνεύμα Θεού, τότε τι συμβαίνει στον κυτταρικό ιστό και σε όλο το κύτταρο; Είναι σίγουρο ότι τα κύτταρα που αναπτύσσουν το πνεύμα του Θεού χτυπάνε παλαμάκια από χαρά, διότι δεν χάνουν την ισχύ τους και οι λειτουργίες παραμένουν εν δυνάμει στο 100% ώστε να δημιουργείται η ζωή και να είναι αιώνια. Όμως όταν το σύστημα του κόσμου έχει επικρατήσει στο νου μας το μόνο που αποκομίζουμε είναι φθορά. Μόνο η πίστη του φόβου που φέρνει την ασθένεια και η πίστη του θανάτου που μας διακατέχει το κάνουν να ζει μέσα στην θλίψη. Έτσι λοιπόν δημιουργείται ο υποσιτισμός πνεύματος και σώματος, με φυσική συνέπεια να έρθει ο θάνατος. Ο άνθρωπος ότι σκέφτεται αδέλφια μου δύναται να το πραγματοποιήσει αλλιώς δεν θα το σκέφτονταν. Αφού σε εμάς ο Θεός έβαλε την σκέψη ότι ο Λόγος του Θεού παρέχει τη ζωή, μπορούμε με τον σχετικό αγώνα να την φέρουμε μέσα μας. Άλλωστε ο άνθρωπος τον κόσμο τον προόδευσε αφού πρώτα σκέφτηκε, αν δεν σκέφτονταν δεν θα μπορούσε να ανακαλύψει. Πολλοί επιπόλαιοι άνθρωποι λένε πως δεν γίνονται αυτά. Αν κοιτάξουν όμως γύρω τους θα δούνε ότι οι παλαιότερες γενιές δεν θα μπορούσαν να εννοήσουν αυτά που ζουν οι σημερινές γενιές και την εξέλιξη που αναπτύχθηκε σήμερα όπως είναι η ιατρική, η τεχνολογία, η μηχανολογία, η πληροφορική, οι τηλεπικοινωνίες κ.λ.π. Οι σημερινοί άνθρωποι έχουν κατ οίκον συσκευές όπου ούτε οι μεγαλύτεροι βασιλιάδες δεν είχαν, ούτε καν είχαν σκεφτεί ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Άρα, αφού πολλά επιτεύγματα της επιστήμης υπάρχουν σήμερα ενώ παλαιότερα ούτε καν διανοήθηκαν οι άνθρωποι, αφήνει να εννοηθεί ότι θα μπορέσουν να δημιουργήσουν διά του Κυρίου θεάρεστα έργα και επιτεύγματα, ιδιαίτερα στο θέμα της κατάργησης του θανάτου. Σήμερα ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας το να θέλουμε την θεραπεία της ψυχής και του σώματος. Τώρα εμείς αφού όλα αυτά τα εννοούμε δυνάμεθα να προβούμε στις ενέργειες όπου θα μας εξασφαλίσουν Θεό, ζωή, ταπείνωση, αγάπη, χαρά, καρπούς, χαρίσματα, σημεία. Όσοι αδιαφορούν δεν μπορούν να μετέχουν, όσοι τολμούν μπορεί να πετύχουν, όσοι δεν τολμούν ας ζήσουν όπως θέλουν διότι η ζωή αυτή έχει αρχή και τέλος ενώ η ζωή του Χριστού συνιστά και φανερώνει δύο δρόμους που οδηγούν τον άνθρωπο στη σωτηρία, στη ζωή.

Πραγματικά ευτυχισμένος είναι αυτός που δεν χρειάζεται λόγους για να είναι ευτυχισμένος. Η ευτυχία είναι δημιούργημα του μυαλού σου. Μόνο του μυαλού σου, κανενός άλλου.

Ο άνθρωπος που είναι δίγνωμος είναι και ακατάστατος.

Οι πειρασμοί είναι οι εξετάσεις του ανθρώπου.

Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι μία ψυχή, έστω μία και μόνο, αναπνέει καλύτερα γιατί εσύ υπήρξες ή υπάρχεις.

Την επόμενη φορά που θα αισθανθείς ότι η πόρτα της ευτυχίας έκλεισε, θυμήσου ότι αυτό έγινε ώστε κάποια άλλη πόρτα ευτυχίας να ανοίξει στο διάβα σου.

Η μόνη αποτυχία είναι το σταμάτημα της προσπάθειας

Περισσότερη ευτυχία αποκτάται με το να ευχαριστήσεις ένα φίλο παρά με την ικανότητα του φίλου να ευχαριστεί εσένα.

Μην στηρίζεις την ευτυχία σου σε κάτι που έλαβε χώρα στο παρελθόν. Μάθε να αγαπάς το παρόν.

Τ Ο Γ Ε Λ Ι Ο
Ένα θαυματουργό φάρμακο
χωρίς παρενέργειες

Τις θετικές επιπτώσεις του γέλιου στον άνθρωπο, μελέτησαν εις βάθος 3 επιστήμονες οι οποίοι ομόφωνα συμφώνησαν στο συμπέρασμα ότι το γέλιο δρα καταλυτικά στο άγχος και ενεργοποιεί θετικά τον ορμονικό οργανισμό του ανθρώπου.
... Με το γέλιο η ορμονική ισορροπία επανέρχεται τάχιστα στις φυσιολογικές της λειτουργίες, όσο διαταραγμένη κι αν είναι.
Η ικανότητα που έχει ο άνθρωπος να γελάει, αυτό και μόνον είναι σύμπτωμα υγείας, στις εξετάσεις των ασθενών μου δεν παραλείπω να τους ρωτάω αν γελάνε ή πόσο εύκολα έχουν τη διάθεση του γέλιου.
Το γέλιο διευκολύνει τη φυσική έκκριση των ορμονών, όπως ακριβώς έχουμε έκκριση σάλιου και διέγερση της ορέξεως, όταν οσμιζόμαστε ένα μαγειρευμένο φαγητό.
Το γέλιο, εκτός της διέγερσης των αδένων, δραστηριοποιεί και ορισμένους μύες. Αυτό το καταλαβαίνουν καλύτερα οι άνθρωποι που βασανίζονται από μόνιμες ημικρανίες, μελαγχολίες, άγχος και κακοκεφιά. Δραστηριοποιεί το διάφραγμα και ανακουφίζει την αναπνοή.
Οι περισσότεροι που πάσχουν από κυκλοφορικά προβλήματα, οι καρκινοπαθείς και οι ψυχοπαθείς είναι κατά κανόνα άνθρωποι αγέλαστοι.
Πρέπει να γελάμε ακόμα και πριν γνωρίσουμε την ευτυχία από φόβο μήπως πεθάνουμε χωρίς να έχουμε γελάσει ποτέ.
Δεν υπάρχει ευτυχισμένος άνθρωπος που δεν γέλασε ποτέ. Μην αφήνετε, λοιπόν, την ευκαιρία να γελάσετε.
Είναι ένα φάρμακο χωρίς παρενέργειες.
Πνευματικός είναι αυτός ο οποίος φεύγει το πρωί από το σπίτι και γυρίζει το βράδυ πίσω χωρίς να αισθάνεται την ελάχιστη κούραση, σωματική ή πνευματική. Αυτό αποδεικνύει τον άνθρωπο αυτόν ισχυρό κατά Θεό και κατά κόσμο διότι δεν μπορεί ο διάβολος και ο κόσμος να τον δαιμονίσει ή να τον πειράξει εις ουδέν, διότι ο Θεός ίδρυσε μέσα του την βασιλεία και τώρα βασιλεύει εις τους αιώνας των αιώνων ώστε να τον φρουρεί.
Εκείνος που φροντίζει να διδάξει τον πλησίον του επιτυγχάνει διπλό κέρδος διότι αφενός μεν λαμβάνει από τον Θεό μεγαλύτερη αμοιβή και αφετέρου δε επαναφέρει στη μνήμη του όσα διδάσκει σ’ εκείνον.
Η σωτηρία της ψυχής σου είναι υπόθεση δική σου. Αν εσύ δεν νοιάζεσαι γι’ αυτήν, ποιος άλλος θα νοιαστεί για σένα.
Τα λόγια είναι σαν τα φύλλα του δέντρου και τα έργα σαν τους καρπούς.
Για να κρίνει κανείς άλλον αν είναι σοφός, είναι ανάγκη αυτός να είναι σοφότερος.
Ο άνθρωπος πρέπει να κάνει εκείνο που μπορεί και να ζητά από τον Θεό εκείνο που δεν μπορεί.
Πολλοί από τους εχθρούς μας, μας ωφελούν επειδή δεν μας κολακεύουν.
Να γνωρίζουμε ότι όλοι κουτσαίνουμε, άλλος πολύ και άλλος λίγο.
Ότι κάνουμε για τους άλλους συνήθως μας φαίνεται πολύ ενώ ότι κάνουν οι άλλοι για μας, μας φαίνεται τίποτα.
Του ενός η τιμωρία είναι των πολλών ο φόβος.
Όταν δεν έχεις κοντά σου σοφούς ανθρώπους από τους οποίους μπορείς να μάθεις, μάθαινε από τους αμαθείς σκεπτόμενος τα ελαττώματά τους για να μην ξεπέσεις σ’ αυτά.
Αν εσύ θέλεις να μην μάθει ο εχθρός σου το μυστικό σου, μην το φανερώσεις στον φίλο σου.
Το πουλί γνωρίζεται από το κελάιδημα και ο άνθρωπος από τα λόγια και τα έργα του.
Αν δύο ή δέκα έχουν ομόνοια μεταξύ τους τότε ο ένας δεν είναι πλέον ένας αλλά ο καθένας απ’ αυτούς γίνεται δεκαπλάσιος και θα βρεις στους δέκα τον έναν και στον έναν τους δέκα.
Αν η αγάπη είναι ζωή τότε το μίσος προς τον πλησίον είναι θάνατος.
Η αγάπη είναι η δύναμη να κερδίσουμε τον αδελφό μας γιατί εάν κερδίσουμε τον αδελφό μας, τον Θεό κερδίζουμε.
Τους ακόλαστους μπορούν να τους γιατρέψουν οι άνθρωποι, τους πονηρούς οι άγγελοι και τους υπερήφανους μόνο ο Θεός.
Όπου συνέβη πτώση εκεί προηγουμένως κατασκήνωσε η υπερηφάνεια διότι το δεύτερο είναι προμήνυμα του πρώτου.

Υπακοή σημαίνει θάψιμο της δικής μας θέλησης και ανάσταση της ταπείνωσης.

Ο Κύριος θεραπεύει κάθε αρρώστια (καθετί που γίνεται πάθος και μας βασανίζει), κάθε ασθένεια (όπου υπάρχει αδυναμία, αδυνατώ – ασθενώ).

Αγάπη για τον συνάνθρωπο έχουμε όταν αγωνιζόμαστε να του καταργήσουμε όλα τα αρνητικά στοιχεία που τον διέπουν, καθώς όταν αγωνιζόμαστε να του καταργήσουμε την φθορά και τον θάνατο. Με λίγα λόγια, όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Το πιστεύεις αυτό; Αυτό είναι αγάπη.

Το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε ο Θεός να δώσει στον άνθρωπο είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι διατυπωμένος μέσα στο Ευαγγέλιο του Χριστού, στην Καινή Διαθήκη.

Σήμερα ο κόσμος βομβαρδίζεται από εγωισμούς, από πονηρίες, από συμφέροντα, από θρησκείες, από άγνοια, από στερεότυπα. Όποιος λοιπόν καταφέρει να πάρει τον Λόγο του Θεού ανά χείρας και να φύγει μαζί του ώστε να συνταξιδέψει με την Φωνή του Θεού, τον Θεό, θα εξασφαλίσει τον Θεό, θα εξασφαλίσει τη ζωή, θα εξασφαλίσει τα πάντα! Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Όταν ο Θεός μοίραζε πατρίδες οι Έλληνες μιλούσαν φιλοσοφικά και δεν ήταν εκεί που ο Θεός μοίραζε πατρίδες. Όταν πήγαν να πάρουν πατρίδα τους είπε: Τις μοίρασα όλες. Οι Έλληνες άρχισαν να κλαίνε. Ο Θεός τους λυπήθηκε και τους είπε: Έχω ένα μικρό κομμάτι γης που το κράτησα για τα γεράματά μου. Πάρτε αυτό και θα έρθω και εγώ. Και σήμερα ήρθε! Η παρουσία του θα ανατρέψει το δαιμονισμένο σύστημα το οποίο καθημερινά πνίγει τον άνθρωπο.

Αυτές τις μέρες διάβασα κάτι που με ενθουσίασε, είναι μερικοί στίχοι από ένα ποίημα κάποιου σύγχρονου ποιητή, του Τάσου Λειβαδίτη. Οι στίχοι αυτοί λένε:
Εδώ, σ’ αυτό το μνήμα κείται κάποιος που ο φόβος οι άλλοι τι θα πουν, και η ματαιοδοξία ν’ αρέσει τόσο (πολύ στον κόσμο) του κλέψανε ό,τι είχε πιο δικό του ώστε, σχεδόν, (στο μνήμα αυτό) δεν κείται εδώ, κανείς.
Είναι πλέον αλήθεια ότι ο φόβος γι...α το τι γνώμη έχουν οι άλλοι για εμάς και η προσπάθειά μας και ο πόθος μας να αρέσουμε, καταργεί την προσωπικότητά μας και τα ιδιαίτερά μας χαρίσματα. Καταργεί την προσωπική μας ταυτότητα, καταργεί την κλίση που έχουμε από τον Θεό, καταργεί την αποστολή μας. Με λίγα λόγια, χάνουμε την ταυτότητά μας, χάνουμε το πρόσωπό μας.

Ο Κύριος τόνισε, ότι δεν γίνεται εκ πίστεως είναι αμαρτία. Ο καρκίνος είναι ανίατη αρρώστια και προέρχεται από την συμπεριφορά του να έχω σαν λύση τον συμβιβασμό για να μην ξεβολευτώ, για να μην δεχτώ το κατηγορώ, την απόρριψη, μη γένοιτο. Ο άνθρωπος που δεν παίρνει θέση, θα πεθάνει από την στενοχώρια, θα πάθει καρκίνο. Οι μελέτες πολλών επιστημόνων το απέδειξαν και είναι αλήθεια. Ο άνθρωπος είναι μια οντότητα ψυχοσωματική, δεν λειτουργεί ξεχωριστά. Το πνεύμα ζωοποιεί ή θανατώνει το σώμα όταν αυτό δεν ακολουθεί τα προστάγματά του γι’ αυτό και ο Κύριος τόνισε, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Όταν λοιπόν κάποιος αρνείται να τοποθετηθεί, αρνείται να λάβει θέση, να γνωρίζει ότι αρνείται να ζήσει.

Α) Να προστατέψουμε τον νου μας από τον συνεχή λανθασμένο προγραμματισμό, κλείνοντας έτσι τους δρόμους διείσδυσης στοιχείων φθοροποιών και ξένων προς την ουσία της πραγματικής μας φύσης, που είναι η αγάπη.
Β) Να αποκτήσουμε τα απαραίτητα στοιχεία που όχι μόνο θα μας παρέχουν εσωτερική (πνευματική) πληρότητα αλλά και θα μας θωρακίζουν αυτή την πνευματική ευφορία από την ύπαρξη αρνητικών καταστάσεων.

Α) Να προστατέψουμε τον νου μας από τον συνεχή λανθασμένο προγραμματισμό, κλείνοντας έτσι τους δρόμους διείσδυσης στοιχείων φθοροποιών και ξένων προς την ουσία της πραγματικής μας φύσης, που είναι η αγάπη.
Β) Να αποκτήσουμε τα απαραίτητα στοιχεία που όχι μόνο θα μας παρέχουν εσωτερική (πνευματική) πληρότητα αλλά και θα μας θωρακίζουν αυτή την πνευματική ευφορία από την ύπαρξη αρνητικών καταστάσεων.
Α) Προστασία του νου. Μπορούμε να προστατέψουμε τον νου μας δίνοντας ιδιαίτερη σημασία και προσοχή στα παρακάτω:
1ον Στο τι σκεφτόμαστε. Ουδέτερες σκέψεις δεν υπάρχουν. Κάθε σκέψη που κάνουμε μας οδηγεί λίγο - πολύ στο ψέμα ή στην αλήθεια, στο λάθος ή στο σωστό. Να μην επιτρέπουμε στο νου μας να κυριεύεται από σκέψεις που άμεσα ή έμμεσα καταστρέφουν την γαλήνη του εσωτερικού μας κόσμου και διαβρώνουν την συνείδησή μας. Αλλά αντίθετα να φιλτράρουμε μέσα από την Θεϊκή αγάπη καθετί που σκεφτόμαστε. Κάθε στιγμή βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την εκλογή ή με την απόρριψη ανάμεσα σ’ ένα πλήθος σκέψεων που αφορούν τον Θεό, τον εαυτό μας, τον συνάνθρωπό μας. Να κρατάμε και να ενισχύουμε σκέψεις χαράς, εμπιστοσύνης, αγάπης, συγχωρητικότητας, ενότητας και γενικά κάθε σκέψη που διακρίνουμε ότι είναι υπέρ του Θεού, υπέρ του εαυτού μας, υπέρ του συνανθρώπου μας. Αυτό μας κρατάει σε πνευματική επαφή με τον Θεό και μας γεμίζει ζωτικότητα, ενεργητικότητα και πνευματική ευφορία. Ενώ η υποδοχή και η καλλιέργεια σκέψεων που έχουν περιεχόμενο κατάκρισης, ζήλιας, θυμού, φόβου, ανησυχίας, μίσους κλπ., μας οδηγούν εκ του ασφαλούς σε πνευματική πτώση. Στον νου μπορεί να μας έρχεται οποιαδήποτε σκέψη κακή. Για να διατηρούμε συνεχώς χαρούμενη την εσωτερική μας κατάσταση θα πρέπει αυτόματα να αποβάλλουμε από το νου μας κάθε τέτοια κακή σκέψη. Πως; Μόνο με έναν τρόπο μας λέει ένας αδελφός μας, περιφρόνηση, όχι συζήτηση με τον ψεύτη που μας ψιθυρίζει την κακή σκέψη.
2ον Τι λέμε, για ποια πράγματα μιλάμε. Σ’ αυτό συμπεριλαμβάνεται η κριτική, το κοινό κουτσομπολιό και γενικά η άνευ σημασίας κουβέντα με την οποία συνήθως γεμίζουμε το χρόνο μας. Όλα αυτά θα πρέπει να τα αποφύγουμε. Η φαινομενικά άκακη κουβεντούλα που γίνεται άνευ λόγου, άμεσα ή έμμεσα μας αδειάζει πνευματικά και γεμίζει το νου μας με περιττές πληροφορίες. Αυτές οι περιττές πληροφορίες στις περισσότερες περιπτώσεις όχι μόνο δεν μας βοηθάνε στην πνευματική μας εξέλιξη αλλά προκαλούν σκέψεις στον νου άχρηστες ως επί το πλείστον, δημιουργώντας έτσι περιττή δουλειά γιατί θα χρειαστεί κάποιος αγώνας για να τις αποβάλλουμε και να καθαρίσουμε τον νου μας. Να μην αναλύουμε και να μην συζητάμε το κακό καθόλου, ούτε να γινόμαστε φορείς δυσάρεστων ειδήσεων έστω και αν αληθεύουν. Να μιλάμε χρησιμοποιώντας εκφράσεις που είναι θετικές, ευχάριστες, αισιόδοξες. Κάθε φορά που μιλάμε, ας περνάμε τα λόγια μας από τα τρία φίλτρα όπως τα έλεγε και ο Σωκράτης:
α) Να λέμε αυτό που είναι απαραίτητο να πούμε.
β) Να το λέμε με αγάπη.
γ) Να γνωρίζουμε πως είναι η αλήθεια.
3ον Το είδος των λόγων που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δέχεται από τους άλλους. Αν υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού, ας είμαστε πιο προσεκτικοί και πιο εκλεκτικοί στις παρέες μας και στις επαφές μας με τους ανθρώπους που υπάρχουν στο φιλικό ή στο εργασιακό μας περιβάλλον.
4ον Τα αισθήματα. Πρέπει να προσέχουμε και να ελέγχουμε τα αισθήματα που επιτρέπουμε μέσα μας να μας κυριεύουν. Για να καλλιεργήσουμε και να μονιμοποιήσουμε την χαρά και την αισιοδοξία θα ήταν συμφέρον μας πνευματικό να αναπτύσσουμε θετικά μηνύματα, θετικές σκέψεις, θετικά αισθήματα.
5ον Μπορούμε τέλος να διαλέγουμε προσεκτικά τι μπαίνει στον νου μας από την τηλεόραση, τα περιοδικά, το σινεμά, τις εφημερίδες, τα βιβλία κλπ.. Τις περισσότερες φορές σίγουρα δεν είναι μια πηγή αλήθειας για κάποιον που επιθυμεί να γνωρίσει τον εαυτό του γιατί όλα αυτά μας προγραμματίζουν αρνητικά, περνώντας μηνύματα στο νου μας βίας, φθοράς, εκδικητικότητας, υλισμού και το κυριότερο περιορισμό της πίστης και των πνευματικών δυνατοτήτων μας. Πάντα δοκιμάζουμε αλλά για να διατηρούμε την πνευματική μας ευεξία ας κατέχουμε μόνο το καλό. Η προστασία του νου μας λοιπόν είναι καθαρά στο χέρι μας. Στο χέρι μας είναι να είμαστε φύλακες του νου μας και να μην τον αφήνουμε να φιλοξενεί για πολύ αρνητικές σκέψεις. Μπορούμε να μάθουμε με υπομονή τον νου μας να σκέφτεται θετικά. Αυτό αντανακλά σίγουρα στον εσωτερικό μας κόσμο και μας διατηρεί σε συνεχή πνευματική ευεξία και επειδή υπάρχει άμεση σχέση σώματος – πνεύματος καλό θα ήταν παράλληλα να υπάρχει και ένας σωστός τρόπος διατροφής και εξάσκησης του σώματος καθώς και αποφυγή σωματικών καταχρήσεων.

Β) Ανανέωση του νου. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με τους παρακάτω τρόπους:
1ον Συνεχής δραστηριότητα. Ο χρόνος μας δεν πρέπει να φεύγει απαρατήρητος και αχρησιμοποίητος. Η αδράνεια στην προσπάθειά μας για πνευματική ολοκλήρωση δεν μένει χωρίς επιπτώσεις. Ο ανθρωποκτόνος διάβολος εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο. Δεν αδρανεί ούτε δευτερόλεπτο. Δεν κάνει διακοπή ούτε μια μέρα. Καθημερινά εργάζεται για τ...ην εξόντωση του ανθρώπινου γένους. Από μια μικρή πνευματική πτώση, μια μικρή στενοχώρια έως τον θάνατο είναι η μεγάλη του προσφορά στον άνθρωπο που λόγω της άγνοιας παραμένει απαθής και χωρίς σχεδόν καμιά αντίδραση. Για όλους όμως εμάς που πιστέψαμε στον Χριστό ο πέραν του απαραίτητου προς εργασία και ανάπαυση χρόνος, ο ελεύθερος χρόνος μας, θα πρέπει να διατίθεται για την δημιουργία προϋποθέσεων για την ίδρυση της Βασιλείας του Θεού ατομικά και συλλογικά. Όχι να φεύγει έτσι χαμένος και ανεπιστρεπτί ο χρόνος μας. Να δραστηριοποιούμεθα δια του κηρύγματος γιατί μας βοηθάει να αποκτήσουμε μια συνεχή και ακατάπαυστη δύναμη πνευματική και σωματική. Ενεργοποιούμε όλο μας το δυναμικό και αυξάνουμε την ψυχική διάθεση και τον ενθουσιασμό γιατί μας συνεπαίρνει ο χείμαρρος της μετάδοσης σ’ όλο τον κόσμο όλων αυτών των αληθειών του Χριστού, που δια της πίστεως δεχτήκαμε και γνωρίζουμε με την προσπάθεια μας για βίωμα. Η αδράνεια οδηγεί προς τον μηδενισμό, προς την έλλειψη ζωτικότητας. Η δραστηριότητα και κυρίως η πνευματική είναι πηγή ζωής γιατί οδηγεί στην ενεργοποίηση, οδηγεί στην διεύθυνση του νου και των λειτουργιών του και ο νους εργάζεται συνεχώς επ’ αγαθό. Πλουτίζει με εμπειρίες, αυξάνει σε αισιοδοξία, αποκτά δια της μελέτης και της εφαρμογής του λόγου του Θεού στοιχεία Θεϊκά και οι στόχοι και τα ιδανικά μας, τα ιδανικά του Χριστού υιοθετούνται και γίνονται αποδεκτά και από τους άλλους συνανθρώπους μας. Έτσι, αφενός ενισχύεται η ενότητα και η αγωνιστικότητα για την επίτευξη του κοινού στόχου που είναι η ίδρυση της Βασιλείας του Θεού, αφετέρου δημιουργείται σε εμάς τους ίδιους μια κατάσταση συνεχούς πνευματικής ευφορίας και σωματικής πληρότητας. Γιατί η συνεχής πνευματική επαφή με τον λόγο του Θεού δια του κηρύγματος, δια της μελέτης, δια της εφαρμογής και της προσευχής εξασφαλίζει σε εμάς μια αδιάλειπτη και συνεχή ροή πνευματικής δυνάμεως μέσα μας.
‎2ον Προσευχή. Πολλές φορές έχει τονισθεί τι είναι προσευχή και ποια είναι η σπουδαιότητα της προσευχής στον πνευματικό αγώνα, στην επίλυση των προβλημάτων και στην αίτηση και απόκτηση αγαθών κυρίως πνευματικών από τον Θεό. Ο Απ. Παύλος τονίζει και μας προτρέπει στην αδιάλειπτη προσευχή, αδειαλείπτως προσεύχεσθε. Ο Κύριος μας παραγγέλνει να μην αποκάνουμε εις την προσευχή. Ο Θεός θέλει ο νους μας ...να είναι κοντά του διότι όταν ο άνθρωπος είναι συνδεδεμένος με τον Θεό, αφενός ο νους του δεν γυρίζει από εδώ και από εκεί ώστε να πιαστεί σε κάποια παγίδα διαβολής, αφετέρου η πνευματική αυτή σύνδεση με τον Θεό επιτρέπει την συνεχή ροή πνευματικής ενέργειας μέσα του που ανεβάζει και διατηρεί στα ύψη την πνευματική έξαψη. Πολλοί επιστήμονες και συγκεκριμένα οι ειδικοί στην φυσική υγεία και ευεξία συχνά χρησιμοποιούν την προσευχή σαν θεραπευτική αγωγή που εφαρμόζουν σε περιπτώσεις έντασης, έλλειψης αυτοπεποίθησης, φοβιών κτλ.. Αφού ο κόσμος, οι επιστήμονες (όσοι απ’ αυτούς πιστεύουν στον Χριστό) χρησιμοποιούν την προσευχή για θεραπεία, εμείς πέρα από αυτό θα μπορούσαμε να διαθέσουμε το ακαταμάχητο αυτό όπλο δια την άντληση και σταθεροποίηση της πνευματικής μας ευφορίας. Είναι αξιοθαύμαστο πως η προσευχή αποκαθιστά και μονιμοποιεί την αρμονική λειτουργία πνεύματος – σώματος. Αυξάνει και ενεργοποιεί την προσωπική μας δύναμη, εισχωρεί στο υποσυνείδητο, κατευθύνει τον νου μας σε σωστές και σταθερές σκέψεις και αντιδράσεις. Προκαλεί δημιουργικές ιδέες έτσι ώστε ο νους να συλλαμβάνει εύκολα λύσεις σε κάθε εμπόδιο. Έτσι περιορίζει ή ακόμα και μηδενίζει την επήρεια του νου μας από κάποια αντιξοότητα ή πρόβλημα. Η πνευματική μας ευφορία δε, διατηρείται αυξημένη. Αυτός που προσεύχεται: σκέπτεται καλύτερα, εργάζεται καλύτερα, αισθάνεται καλύτερα, ενεργεί καλύτερα, κοιμάται καλύτερα, είναι καλύτερα. Αυτός που προσεύχεται αδιάλειπτα είναι καλύτερα συνεχώς και σε διαρκή πνευματική έξαψη γιατί είναι συνεχώς πλήρης Πνεύματος Αγίου και πλήρης δυνάμεως Θεού.
3ον Πίστη. Η πίστη διαπλάθει τον νου και προπορεύεται σε κάθε μας προσπάθεια. Η ενεργή πίστη αντιμετωπίζει με επιτυχία οποιαδήποτε δυσκολία συναντάμε στον πνευματικό μας αγώνα. Όλα τα εμπόδια υποχωρούν μπροστά στην ορμητικότητα και στην αποφασιστικότητα της δύναμης αυτού του είδους της πίστης και είναι αυτή που ενισχύει και μονιμοποιεί την εσωτερική μας πληρότητα και πνευματική ευφορία. Η ζώσα πίστη είναι μια ενεργή κατάσταση. Μέσα από την εμπειρία αποκτάται και η σοφία και η εμπιστοσύνη στον Θεό που είναι σημαντικά στοιχεία για την πνευματική ολοκλήρωση. Έτσι δημιουργείται μια συνειδητή επικοινωνία μεταξύ ανθρώπου και Θεού μέσα σε πλαίσια χαράς, αγάπης, ζωής. Η ύπαρξη ολοκληρωμένης πίστης καθιστά πολύ δύσκολο τον κλονισμό σε οποιαδήποτε αντιξοότητα και δυσκολία ενώ παράλληλα ενισχύει και καθιστά απρόσβλητη την εσωτερική μας χαρά και ευφορία.
‎4ον Επιδίωξη της αγάπης. Ένα τέταρτο στοιχείο (ίσως και το σπουδαιότερο) που πρέπει συνεχώς να επιδιώκουμε για να αποκτήσουμε ώστε να είμαστε πάντα σε πνευματική ανάταση είναι η δύναμη της Θεϊκής αγάπης. Η αγάπη είναι η δύναμη που ενώνει τα πάντα μέσα στο σύμπαν. Είναι η δύναμη που δουλεύει ενάντια στη διάλυση και στην αυτοκαταστροφή. Συντηρεί το σύμπαν. Συγκρατεί τα ηλεκτρόνια κοντά στον πυρήνα ...του ατόμου. Ενώνει τα κύτταρα του σώματος ώστε να δημιουργούν διάφορα όργανα. Συντονίζει τις λειτουργίες των διαφόρων συστημάτων του σώματος σ’ ένα ενωμένο και αρμονικό σύνολο. Εκφράζεται ακόμη και σαν βαρύτητα που κρατάει την σελήνη στην τροχιά της γύρω από την γη, την γη γύρω από τον ήλιο, τον ήλιο γύρω από το κέντρο του γαλαξία κλπ.. Με την αγάπη στεκόμαστε πάνω από τα προβλήματα, πάνω από τα πάθη και τις αδυναμίες, πάνω από όλα τα αρνητικά στοιχεία που προκαλούν πνευματική πτώση. Ο εσωτερικός μας κόσμος πλημμυρίζει από χαρά και ευτυχία. Αυτό συμβαίνει γιατί αφενός η δύναμη αυτή της ενότητας και της συνεχούς αναδημιουργίας εκριζώνει από το νου κάθε στοιχείο δυσαρμονίας και φθοράς, αφετέρου δημιουργεί υψηλή πνευματική ανάταση γιατί η ενωτική και αρμονική φύση της αγάπης εισχωρεί και γεμίζει με χυμούς ζωής τα εγκεφαλικά κύτταρα ενεργοποιώντας τα μέχρι και 100% από 6% που είναι σήμερα κατά μέσο όρο η ενεργητικότητά τους. Ο αδελφός κύριος Στυλιανός μας λέει: Η καρδιά του ανθρώπου είναι πλασμένη αποκλειστικά δια την αγάπην, μέσα στους ωκεανούς της αγάπης του Χριστού υπάρχει το καταλληλότερο κλίμα δια την καρδιά του ανθρώπου. Η αγάπη την θερμαίνει, την ζωντανεύει, την αναγεννά. Η ουσία της φύσεως του ανθρώπου είναι η αγάπη και η επιδίωξη να γίνουμε αγάπη. Μας εισάγει σε συνεχή πνευματική ευφορία γιατί ακριβώς επανερχόμαστε σταδιακά στην φυσιολογική δομή του πνεύματος και του σώματος που είναι η τελειότητα. Κάθε αντίθετη κατάσταση δεν μπορεί να εκτοπίσει αυτή την φυσιολογική διάχυση της πνευματικής ευφορίας αφού η αναγεννημένη από την αγάπη κατάσταση του νου δεν μπορεί να προσβληθεί από τίποτα. Γιατί η διαχέουσα τον νου δύναμη της αγάπης είναι όπως ήταν η πιο μεγάλη δύναμη που υπήρχε και υπάρχει στο σύμπαν. Είναι ο ίδιος ο Θεός και τίποτε πιο ισχυρό και πιο πάνω απ’ αυτόν. Η αγάπη φέρνει χαρά, φέρνει την εσωτερική πληρότητα και ευφορία και κατά τα λόγια του Κυρίου φέρνει ζωή. Αγάπη λοιπόν εν Κυρίω, χαρά εν ζωή, ζωή εν χαρά. Γένοιτο, αμήν.
Μεταξύ Θεού και ανθρώπου, άκτιστου και κτιστού υφίσταται αμοιβαιότητα, υπάρχει δηλαδή μια αλήθεια, μια αίσθηση του Θεού ως ανθρώπου το οποίον είδαμε με τους οφθαλμούς ημών, το οποίον εθεωρήσαμεν, και οι χείρες ημών εψηλάφησαν. Ο Θεός αδέλφια μου, γεννάται εν ανθρώπω και ο άνθρωπος γεννάται εν Θεώ. Η ανθρώπινη φύση παραμένει εντός της θείας φύσης και η θεία φύση υπάρχει εντός της ανθρώπινης.

Η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί, του Θεού προσφέρει. Δεν είναι δύσκολο να γίνει η δικαιοσύνη του Θεού κτήμα μας. Εξάλλου, γιατί να μην προσφέρουμε αυτό το οποίο λαμβάνουμε υπό του Θεού κάθε μέρα στη ζωή μας δωρεάν; Γιατί να μην δώσουμε έλεος, αφού ο Θεός μας αγκαλιάζει κάθε στιγμή με το δικό του μέγα έλεος; Γιατί να μην δώσουμε αγάπη αφού πρώτος ο Θεός μας αγάπησε χαρίζοντάς μας ζωή αιώνια, ζωή ...που την διέπει λογική, η οποία μάλιστα συνέχεια μεταλλάσσεται εξελίσσεται, αυξάνει με σκοπό να φτάσουμε στο κατ’ εικόνα και ομοίωση. Θα είμεθα αδικαιολόγητοι εάν θέλουμε να λεγόμεθα τέκνα Θεού και να πέφτουμε σε κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές, πονηρίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες κ.λ.π. Ώστε να μην γίνουμε δίκαιοι, να μην γίνουμε όπως ο Πατέρας, ο οποίος βρέχει για δικαίους και αδίκους. Δεν είναι δύσκολο να το πετύχουμε. Αν έχουμε όμως αγάπη στον Θεό, θα έχουμε αγάπη και σε ότι δημιούργησε. Αμήν.

‎1. Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.
2. Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν.
3. Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και εάν παραδώσω το σώμα μου διά να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
4. Η ...αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται,
5. δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν,
6. δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν•
7. πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.
8. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει• τα άλλα όμως, είτε προφητείαι είναι, θέλουσι καταργηθή• είτε γλώσσαι, θέλουσι παύσει• είτε γνώσις, θέλει καταργηθή.
9. Διότι κατά μέρος γινώσκομεν και κατά μέρος προφητεύομεν•
10. όταν όμως έλθη το τέλειον, τότε το κατά μέρος θέλει καταργηθή.
11. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος εσυλλογιζόμην• ότε όμως έγεινα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου.
12. Διότι τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον• τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην.
13. Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα. μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.

Ο κόσμος μοιάζει με ένα σπίτι που το αγοράσαμε στα 20 χρόνια της ζωής μας και μέχρι τα 50 του βάζουμε μέσα από το σύστημα του κόσμου κάθε μέρα πράγματα υλικά σε σημείο να μην χωράμε εμείς οι ίδιοι. Όταν δεν προσέχουμε γεμίζουμε το μυαλό μας με εντάλματα ανθρώπων.

Αιτείτε και δοθήσεται. Τι να ζητήσουμε; Να ζητήσουμε να μας δώσει ο Πατέρας μας, ο Θεός διάθεση και χρόνο ώστε να εννοήσουμε το θέλημά του μελετώντας τον Λόγο του Θεού. Να εννοήσουμε την αποστολή μας γενικότερα έναντι του δημιουργού, έναντι των συνανθρώπων μας, έναντι της ίδιας της ζωής, την οποίαν σήμερα έχουμε και την έχουμε ως λογικά όντα (πολύ σημαντικό), τα οποία μπορούν να εξελιχθούν.
Ζητείτ...ε και ευρήσετε. Τι να ζητήσουμε; Να ζητήσουμε μέσα στον Λόγο του Θεού από την έρευνα που θα διεξάγουμε, τι υπάρχει το οποίο μας χρειάζεται ώστε να το εντάξουμε στη ζωή μας. Όπως, μη κρίνετε ίνα μην κριθήτε, πόσες φορές να συγχωρήσω τον αδελφό μου ρώτησε ο Πέτρος, επτά; Ο Κύριος του απάντησε, εβδομηκοντάκις επτά. Υπάρχουν πολλά ερεθίσματα μέσα στον λόγο του Θεού τα οποία μπορούν να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα μας, ώστε να τον φτάσουμε στο πλήρωμα του Θεού.
Κρούετε και ανοιγήσεται. Αυτό σημαίνει να πάμε στο αγιαστήριο ώστε να εισέλθουμε στο αδιάλειπτο της προσευχής. Εκεί με υπομονή και επιμονή θα ανοίξουμε την πόρτα της ζωής ώστε να την γευόμεθα αιώνια. Αυτό το εύχομαι εις όλα τα παιδιά που το δέχονται και το πιστεύουν. Γένοιτο, γένοιτο αμην.
Η πίστη είναι βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων. Η πίστη αυξάνει με την πάροδο του χρόνου. Ο απόστ. Παύλος έλεγε, πάμε από πίστη σε πίστη. Ο Κύριος τόνισε, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως θέλετε ζητεί ότι αν θέλετε και θέλει γίνει εις εσάς. Ο Κύριος ακόμη φανέρωσε ότι η ισχυρή πίστη εξασφαλίζει τη ζωή την αιώνιο. Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη απ...οθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Η πίστη είναι πρωταρχικό στοιχείο στη ζωή του πνεύματος. Η πίστη καθορίζει και εκπληρώνει τις επαγγελίες που εξαγγέλλονται υπό του Θεού. Διά πίστεως έλαβαν οι άνθρωποι επαγγελίες και πραγματοποίησαν υπερβατικά θαύματα. Αν ερευνήσουμε την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη θα καταλάβουμε την αξία της. Χωρίς αυτή Θεός δεν υφίσταται. Η πίστη ζωοποιεί τον Θεό στη ζωή μας. Θα πρέπει όμως να χρησιμοποιείται διά αγάπης ενεργουμένης διότι διαφορετικά παραποιεί και γίνεται δαιμονισμένη, η οποία στρέφεται αρνητικά σε Θεό και ανθρώπους. Μη γένοιτο!
Ο ταπεινός άνθρωπος έχει επίγνωση των πραγμάτων, μάλιστα καταλαβαίνει ότι δεν είναι τίποτα, δεν έκανε τίποτα, δεν γνωρίζει τίποτα. Αυτόν λοιπόν τον ταπεινό τον γνωρίζει ο Θεός και τον ανυψώνει, διότι δεν κινδυνεύει από τον εωσφόρο και την στρατιά του, ώστε να εκδηλώνει αρχηγιλίκια, συμφέροντα, φιλοδοξίες, πονηρίες κ.λ.π.
Άλλωστε ο Κύριος στον Λόγο του φανερώνει, σε ποιoν να επιβλέψω, παρά στον ταπεινό, ησύχιο και τρέμοντα τους λόγους μου. Όποιος τώρα θεωρεί τον εαυτό του ξεχωριστό και πλούσιο πνευματικά ή υλικά, ας ενθυμηθεί τον χόρτο στον αγρό ο οποίος σήμερα υπάρχει και αύριο όχι. Ο πλούτος του εγώ χάνεται, ο πλούτος του να είσαι Υιός Θεού παραμένει εις τον αιώνα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.
Αυτός ο Θεός που εγέννησε όλους εμάς ονομάζεται γεννήσαντας οργανισμός. Όσοι κόβουν τον ομφάλιο λώρο, ο οποίος είναι η μελέτη, η προσευχή, η αφιέρωση τότε ας γνωρίζουν ότι άρχισαν να υιοθετούν τον υποσιτισμό του πνεύματος, ο οποίος υποσιτισμός συνεχίζεται και στο σώμα και εκδηλώνεται με ασθένειες, πρόωρη φθορά και τελευταία τον θάνατο. Ο Λόγος που εξήλθε υπό του Θεού, γέννησε όλη την δημιουργία με... κορωνίδα όλων τον άνθρωπο. Αν αυτός ο Λόγος, το ρήμα του Θεού δεν εισέρχεται και δεν το αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλός μας τότε δεν υφίσταται αναγέννηση, εξέλιξη, μετάλλαξη πνεύματος κατά Θεό. Πρέπει να καταλάβουμε ότι το πνεύμα του Θεού είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού και θα πρέπει να υφίσταται στη ζωή μας. Αν θέλουμε να έχουμε ζωή δεν θα αποστραφούμε την σοφία του, έτσι θα είμεθα σήμερα και είμεθα σήμερα όλοι μας η αρχή των ποιημάτων (δημιουργημάτων) και στο μέλλον θα είμεθα διά του Λόγου του εικόνα του Θεού του αοράτου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν
Έχουμε δημιουργήσει θρησκείες οι οποίες είναι υποκατάστατα της αγάπης, της ζωής, της αλήθειας και ο λόγος διότι δεν θέλουμε τον Θεό. Θρησκεία σημαίνει αγάπη, ταπείνωση, αναγέννηση, σοφία Θεού η οποία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, αρχίζοντας βέβαια από τις χαμηλότερες τάξεις ανθρώπων οι οποίες βρίσκονται σε αδιέξοδο όπως οι χήρες, τα ορφανά, οι φτωχοί κ.λ.π. Αυτή είναι η πιο αγνή..., καθαρή, ουσιαστική θρησκεία. Η θρησκεία που δεν πληρεί τα ανωτέρω είναι δαιμονισμένη, διότι αποσκοπεί σε συμφέροντα και φιλοδοξίες προσωπικές. Τελευταία θρήσκος είναι αυτός που κρατά εαυτό αμόλυντο από τον κόσμο, ο οποίος κόσμος έχει αποστατήσει από τον ζώντα Θεό και αγωνίζεται να επιβιώσει με τα ξυλοκέρατα τα οποία είναι η ύλη, νομίζοντας ότι έτσι θα εξασφαλίσει ευημερία.
Απεδείχθη ότι η ύλη είναι σαν ένας ιμάντας ο οποίος όσο τον αυξάνεις τόσο αυτός περιφέρεται γύρω σου όπως ο βόας (το φίδι), το οποίο έχει σκοπό να σε συντρίψει και στο τέλος να σε καταβροχθίσει.
Η ύλη είναι εργαλείο υπό του Θεού όταν θέτεις σαν πρώτο στόχο το πνεύμα από την ύλη, ώστε τα υλικά αγαθά να γίνονται σωτήρια μέσα τα οποία θα χρησιμοποιούνται για να ενισχύσουν τους αδελφούς εκείνους που αγωνίζονται πρώτα για το γενικό συμφέρον και τελευταία για το προσωπικό.
Ο κόσμος λόγω της άγνοιας που τον διέπει χτίζεται στο ψέμα, έτσι πρέπει να απέχουμε από το ψέμα. Όταν ο κόσμος γίνει αλήθεια και ο Θεός βασιλεύει μέσα του, τότε αυτός ο κόσμος είναι και σημαίνει κόσμημα, στολίδι του απείρου και τότε έχει την εύνοια, την συμπάθεια, την αγάπη, την πρόνοια του Θεού. Αμήν.
Κάποτε ένας άνθρωπος έκανε μία ομιλία για την ανεξικακία. Κάποιος, ο οποίος τον γνώριζε θεώρησε καλό να καλέσει έναν φίλο του ο οποίος ήτο άθεος, θυμώδης, νευρικός κ.λ.π. Εκείνος ο άνθρωπος δεν ήθελε να πάει στην ομιλία, αλλά αυτός που ήξερε τον ομιλητή επέμενε πολύ και τελικά τον έπεισε. Όταν ο ομιλητής λοιπόν τελείωσε την ομιλία του τότε αυτός σηκώθηκε, έτρεξε στον άμβωνα και του επιτέθηκε. Εκεί...νος χωρίς αντίδραση δέχονταν τα χτυπήματα. Ο κόσμος μετά από λίγο έτρεξε να βοηθήσει τον ομιλητή, ο οποίος αιμόφυρτος έπεσε κάτω. Όταν τους χώρισαν ήρθε και η αστυνομία η οποία ρώτησε τον ομιλητή αν θα κάνει μήνυση. Τότε αυτός με πράο και ησύχιο πνεύμα τόνισε, όχι, διότι σήμερα ο άνθρωπος αυτός με την συμπεριφορά του με έκανε να νιώσω ανεκλάλητη χαρά για δύο λόγους, πρώτον διότι μέσα μου δεν αισθάνομαι κανέναν θυμό και δεύτερον διότι έγινε αιτία να δω και εγώ και ο κόσμος ότι εφαρμόζω την ανεξικακία.
Ακριβώς το ίδιο έπραξε και ο Κύριος και αυτό φανερώνει ο στίχος εδώ ότι έπαθε και εμείς εννοήσαμε τις αξίες των όσων έπαθε, κάνοντας το πνευματικό μας επίπεδο θεόπνευστο. Διά μέσω του Κυρίου μας όλοι εμείς γνωρίσαμε το νίκα το κακό με το καλό, καθώς λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, απειλούμενος ουκ ηπείλει, όστις θέλει να γίνει πρώτος ας γίνει πάντων έσχατος και πάντων δούλος, επίσης παράδειγμα έδωκα εις εσάς. Τελευταία, ως αρνίον εφέρθη έμπροσθεν του κείροντος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου