Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Στην αρχή της πνευματικής μου ζωής


Όπως η αμαρτία έγινε δευτέρα φύση στην ζωή μας, έτσι και το αγαθό δύναται με έναν συνεχόμενο πνευματικό αγώνα αυτεπάγγελτα να εκδηλώνεται στην καθημερινότητά μας χωρίς καν καμία προσπάθεια. Κάποτε στην αρχή της πνευματικής μου ζωής νόμισα ότι κατάφερα πολλά, όμως, με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσα πόσο εγωιστικό ήταν αυτό, διότι για να φτάσω έστω και στην μετάνοια, να γνωρίσω δηλαδή τα λάθη μου, το σωστό ή το λάθος, θέλει πνευματική δουλειά, πολύ δουλειά πάνω στην μελέτη, στην προσευχή και στην εξάπλωση, πόσο μάλλον να ολοκληρώσω την αναγέννησή μου. Δεν απελπίστηκα όμως, συνέχισα και συνεχίζω σήμερα πάνω στην αναγέννησή μου μέχρι ο Θεός να μου πει, Ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. Ο Κύριος μου έδωσε να καταλάβω ότι θα πρέπει να εργάζομαι πνευματικά καθ’ εκάστην ημέρα και να μένω στο αγιαστήριο, στην προσευχή μέχρι ο ίδιος να μου πει ότι είμαι έτοιμος και όχι η λογική η δική μου. Πράγματι σήμερα βλέπω μετά από πολλά χρόνια ότι για να καταφέρω να νικήσω την αμαρτία, η οποία εκδηλώνεται με την φθορά και τον θάνατο στην ζωή μου, θα πρέπει να μείνω στο αγιαστήριο πολύ καιρό, ο Θεός ξέρει πόσο. Από την εμπειρία που απέκτησα ζώντας σε αυτό το αγιαστήριο (αφιέρωση), είδα ότι είναι ό,τι πιο ευχάριστο έχω ζήσει. Ποτέ δεν το αλλάζω με όλους τους θησαυρούς της γης και ο λόγος διότι σε αυτό το αγιαστήριο ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου με συναντά και με σπουδάζει την μέγιστη πάντων σοφία του, ώστε να έρθει η μέρα που τα έργα μου, τα λόγια μου και η αγάπη μου για τον Θεό και τον άνθρωπο να είναι του Χριστού. Μέχρι να το καταφέρω αυτό, με την δύναμη του Θεού δεν θα απουσιάσω από αυτό το αγιαστήριο διότι σε αυτό προσεύχομαι, μελετώ, γράφω κ.λ.π. Εύχομαι όλοι να καταλάβουμε γρήγορα ότι η αμαρτία καταστρέφει την ψυχή και το σώμα μας. Αυτή η αμαρτία μας οδηγεί αργά ή γρήγορα στον ανυπέρβλητο θάνατο. Αδέλφια μου, χρειαζόμαστε χρόνο ώστε να πετύχουμε τους υπερβατικούς μας στόχους. Ο χρόνος χρειάζεται, είναι απαραίτητος για να μελετήσουμε και να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού, τον Λόγο του Θεού και δύναται να επιτευχθεί αυτό μόνο όταν ζούμε στην σιωπή. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να εννοήσουμε το θέλημα του Θεού, κατόπιν με την αγάπη του Χριστού την οποία θα γνωρίσουμε στην σιωπή, θα μας διέπει και η ταπεινοφροσύνη που είναι ο θρόνος του Θεού, η αρετή των αρετών. Χωρίς αυτή όποιο έργο και αν παρουσιάσουμε θα είναι δαιμονισμένο έργο. Μη γένοιτο! Μόνο με την ταπεινοφροσύνη θα δώσει ο Θεός την πνευματική άδεια να κηρύξουμε με την ζωή μας το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο είναι προφητεία του Κυρίου και επαγγελία Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός είπε: Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Αυτό κηρύττει σήμερα η Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου