Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

1) ΛΕΞΙΚΟ ΦΩΝΗΣ ΘΕΟΥ - Α - Δ


Αβραάμ: Ο Αβραάμ δεν είχε γνωρίσει τον Χριστό, τα έργα όμως που του αύξησαν την πίστη, η οποία πίστη τον δικαίωσε ενώπιον Θεού και ανθρώπων, ήταν το ότι υπάκουσε κατά πάντα στην εντολή του Θεού. Η οποία εντολή είχε ως εξής: Ο δε Κύριος είπε προς τον Αβραάμ, Έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου και εκ του οίκου του πατρός σου, εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει· και θέλω σε κάμει εις έθνος μέγα· και θέλω σε ευλογήσει και θέλω μεγαλύνει το όνομά σου· και θέλεις είσθαι εις ευλογίαν· Και αργότερα από ένα όνειρο που είδε, πίστεψε ότι ο Θεός ήθελε την θυσία του Ισαάκ και υπάκουσε σε αυτό και πήρε τον Ισαάκ, τον έβγαλε στο βουνό και μόλις ήταν έτοιμος να τον θυσιάσει άγγελος Κυρίου τον σταμάτησε. Αυτά τα διά της πίστεως έργα του, τον κατέστησαν τον Αβραάμ πατέρα όλων των εθνών. Είναι μοναδική η περίπτωση να σωθεί και να δικαιωθεί ένας άνθρωπος χωρίς Χριστό και μάλιστα ολόκληρη η γενιά του.

Αβραάμ: Πατέρας όλων των εθνών περιτετμημένων και απερίτμητων είναι ο Αβραάμ και όλοι σώζονται διά των δικών του πνευματικών έργων, με βάση όλων την υπακοή στον Θεό. Τα έργα του ήταν, πρώτον υπάκουσε στον Θεό και εξήλθε εκ της συγγενείας του και δεύτερον με το όνειρο που είδε προέβη στην ενέργεια να θυσιάσει τον μονάκριβο υιό του. Αυτά τα έργα τον έκαναν φίλο του Θεού, ώστε σήμερα να βλέπουμε πως όλοι σχεδόν οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο (Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι), στηρίζουν την πίστη τους σε αυτόν τον Αβραάμ. Τον έχουν πατέρα και είναι ο μόνος που ενώνει όλους σχεδόν τους ανθρώπους και στο μέλλον όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Τους πάντες θα ενώσει και ο λόγος διότι είναι ευλογία υπό του Θεού. Αν και σε περασμένη ηλικία αυτός και η γυναίκα του η Σάρα, η οποία ήτο στείρα, εγέννησαν τον Ισαάκ, ο οποίος μετέπειτα εγέννησε όλες τις γενιές μέχρι του Ιησού που όλοι εμείς σήμερα πιστεύουμε.

Αβραάμ: Ο Αβραάμ δεν γνώριζε τον νόμο του Θεού, ο οποίος εδόθη πολύ μετέπειτα στον Μωυσή. Έτσι τα έργα της πίστης του, του χάρισαν την επαγγελία ότι θα είναι κληρονόμος του κόσμου. Η επαγγελία αυτή εκπληρώνεται μέχρι σήμερα, δεν έλαβε όμως τέλος. Αναμένονται και τα έθνη εκείνα που δεν πιστεύουν στον Αβραάμ και στο σπέρμα αυτού που είναι ο Ισαάκ και μετέπειτα διά της γενεαλογίας καταλήξαμε στον Χριστό. Παραμένουν ακόμη στα είδωλα μερικά έθνη, είναι όμως θέμα χρόνου να εκπληρωθεί η επαγγελία αυτή σε όλον τον κόσμο. Ο Θεός ότι υπόσχεται δύναται και να το πραγματοποιήσει.

Αγαθό: Το αγαθό έχει άπειρες δυνατότητες και άπειρες δυνάμεις. Πολλοί κάνουν ένα έργο αγαθό και στην συνέχεια το μετανιώνουν και αυτό συμβαίνει γιατί ότι κάνουν το κάνουν για να επιβληθούν ή να επικρατήσουν στην ζωή του άλλου και όχι γιατί είναι φορείς του αγαθού. Όταν το αγαθό ενεργεί για λόγους προσωπικούς, αποβλέποντας στην επικράτηση του εγωισμού που προέρχεται από το εγώ μας, χάνει την αξία του και στο τέλος δαιμονιζόμαστε. Αν θέλουμε να δούμε την αξία του αγαθού στην ζωή μας, ας ακολουθήσουμε τον Χριστό ώστε να αναπτυχθεί στην ζωή μας με την δική του σοφία. Μόνο τότε το αγαθό θα πολλαπλασιαστεί σε εμάς και ο λόγος, διότι είναι εντολή Χριστού, νίκα το κακό με το καλό. Το αγαθό όταν το εξασφαλίσουμε θα μας χαρίσει δόξα, ειρήνη, δικαιοσύνη, αγάπη, τιμή ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Η συνεχόμενη εντριβή μας πάνω στο θέλημα του Θεού θα μας εξασφαλίσει το αγαθό. Θέλει χρόνο. Πάντως αυτό το αγαθό όταν λειτουργήσει στην ζωή μας, χιλιάδες άνθρωποι θα λαμβάνουν εντολή από τον Θεό να έρχονται κοντά μας ώστε να το βλέπουν αλλά και να αντιλαμβάνονται την δύναμη που έχει. Μάλιστα θα μας εμπιστεύονται αν έχουμε το αγαθό μέσα μας και είμεθα σκεύη εκλογής, την ζωή τους και θα νουθετούνται από εμάς.

Αγαθό: Το αγαθό είναι ο νόμος του Θεού, η σοφία του Θεού. Το αγαθό, το άγιο είναι ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα.

Αγαθοί χώροι: Όλοι οι πνευματικοί, αγαθοί χώροι (χώροι του Θεού) που φιλοξενούν ανθρώπους με σκοπό την σπουδή τους στην μελέτη του Ευαγγελίου του Χριστού είναι καλοί, αφού εργάζονται πνευματικά για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Όταν τώρα σε αυτούς τους χώρους τους πνευματικούς δεν κρίνουν οι άνθρωποι, είναι άγιοι αυτοί οι χώροι. Άμα κρίνουν οι υπεύθυνοι και τα μέλη των οποιονδήποτε πνευματικών σχολείων (ας τους πούμε έτσι τους αγαθούς χώρους), όλους τους άλλους εκτός από τους εαυτούς τους, τότε ο Λόγος του Θεού που κηρύττουν αυτοί οι άνθρωποι του αγαθού χώρου είναι ελλιπής αγάπης. Αφού κρίνουν ακόμη έχουν:

1.Άγνοια του θελήματος του Θεού που είναι, μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε, τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην, εις τον ίδιο κύριο ίστασαι ή πίπτεις; συ τι;

2.Εγωισμό.

3.Συμφέροντα και

4.Προσωπικές φιλοδοξίες.

Προσοχή λοιπόν στο τι ακούμε και νουθετούμεθα. Αν υπάρχει δια της κρίσεως στους αγαθούς αυτούς χώρους και φανατισμός τότε θα φεύγουμε. Καλύτερα μόνος να δοξάζεις τον Θεό παρά με χίλιους εγωιστές - κριτές που μένουν αδιόρθωτοι. Αναφέρω τις λέξεις, εγωιστές - κριτές διότι στην Αποκάλυψη αναφέρεται το εξής υπό του Ιωάννου του Θεολόγου: έπεσε, έπεσε ο δράκος ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο διάβολος ο κρίνων τον αδελφόν αυτού ημέρα και νύχτα. Όποιος επιμένει να μην τον ρίξει από την ζωήν του αυτόν τον δράκο (κρίση), ας ξέρει ότι αργά ή γρήγορα το θηρίο θα τον αρπάξει προς καύσιν.

Αγαθοσύνη: Είναι αγωνιστικό στοιχείο. Να εξοστρακίσουμε κάθε είδους πονηριά από τις καρδίες μας ώστε να επικρατήσει ο θησαυρός των αγαθών σε σκέψεις και σε έργα.

Αγάπη: Ο Θεός χώρισε τους ανθρώπους σε έθνη, λαούς, θρησκείες ώστε να φανεί η αγάπη. Όσοι έχουν αγάπη, δεν έχουν ταμπέλες αλλά σοφία Θεού. Τις ταμπέλες τις έβαλαν άνθρωποι οι οποίοι θέλουν την χειραγώγηση των ανθρώπων με στόχο και σκοπό να τους εξουσιάζουν. Ο Θεός δέχεται τους πάντες.

Αγάπη: Εμείς έχουμε εντολή Χριστού να αγαπάμε και τους εχθρούς, πόσο μάλλον τους δίκαιους, τους φίλους ή τους αδελφούς ανεξαρτήτου χριστιανικού δόγματος και μη. Χρειάζεται να διεξάγουμε πνευματικούς αγώνες αγάπης και να μοιράζουμε την ευλογία και την αγάπη που ο Θεός μας χάρισε στους πάντες χωρίς προσωποληψία. Η αγάπη δεν βλέπει ούτε σε δόγματα, ούτε σε έθνη, ούτε σε εχθρούς. Η αγάπη στρέφεται προς πάντας τους ανθρώπους.

Αγάπη: Η αγάπη μας να φτάνει μέχρι θυσίας, αλλά στα πλαίσια ώστε αυτή η αγάπη να μην μας οδηγήσει στον σταυρό, στον θάνατο διότι από αγάπη Θεού θα μετατραπεί σε εωσφορικό εγωισμό. Ο Χριστός πέθανε για όλους εμάς, εμείς δεν χρειάζεται να πεθάνουμε για κανέναν. Αν δεν φτάνει η αγάπη που δίνουμε στους συνανθρώπους μας και απαιτούν περισσότερη, τότε έχουμε το δικαίωμα να φύγουμε από κοντά τους.

Αγάπη: Η αγάπη προς τον Θεό πάντα βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας για τον συνάνθρωπό μας.

Αγάπη: Είναι υπομονή, ελπίδα, πίστη, ανεκτικότητα. Να υπομένεις τον άλλον, να ελπίζεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις εις την σωτηρία του, να τον ανέχεσαι με όλες τις παραξενιές του, αν είναι και εχθρός σου ακόμη, αγαπάτε τους εχθρούς. Η αγάπη είναι συμπαντιαία και την έχει ο Θεός. Η αγάπη είναι μια σε ολόκληρο τον κόσμο του σύμπαντος και δεν χωρίζεται, όποιος την χωρίζει, πεθαίνει. Πως χωρίζεται; Με την κρίση.

Αγάπη: Να τονίζω και να παρουσιάζω με χαρά οποιοδήποτε αγαθό και καλό έχει ο συνάνθρωπός μου. Το κακό που σίγουρα θα έχει, θα το κρύβω. Ο Χριστός θα το φανερώσει στον αδερφό μου και αυτός δια Πνεύματος Αγίου θα τον διορθώσει. Όταν έρθει ο χρόνος να το φανερώσει στον αγαπητό αδερφό μου, εμείς ποτέ. Μάλιστα να δείχνω σεβασμό στον οποιοδήποτε αγαθό τρόπο προσέγγισης του συνανθρώπου μου που ο Θεός δια μέσου του παρουσιάζει. Έτσι θα μάθει και ο αδελφός μου να σέβεται και αυτός τον δικό μου τρόπο προσέγγισης στον Θεό. Αυτό θα μας εξασφαλίσει το, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις.

Αγάπη: Το πλήρωμα της κατάργησης των δογμάτων είναι η αγάπη, η οποία όλα τα δέχεται.

Αγάπη: Αυτός που έχει την αγάπη προς τον συνάνθρωπό του, την πραότητα και την εγκράτεια δεν είναι δυνατόν να σκεφτεί και να πράξει το πονηρό σε βάρος του συνανθρώπου του.

Αγάπη: Δύναμη που μπορεί να μας ζωοποιήσει και να μας εξελίξει ώστε να γινουμε κληρονόμοι του κτιστού υλικού κόσμου, του άκτιστου άμορφου υλικού κόσμου και του πνευματικού κόσμου. Αγάπη λοιπόν απαραίτητη για την πόρτα της ζωής. Αγάπη ουσιαστική προς τον θεό προς τον εαυτό μας και τον πλησίον.

Αγάπη: Το περίσσευμα του ενός, στο υστέρημα του άλλου. Πνευματικά, εκδηλώνεται με το να αφιερωθούμε και να εμπλουτίσουμε την γνώση των συνανθρώπων μας, ώστε να συμπληρωθούν τα ελλείποντα εις αυτούς. Υλικά, να βλέπουμε την ανάγκη του ανθρώπου του Θεού ή το έργο σωτηρίας και αναγέννησης που εργάζεται και να τρέχουμε να τον βοηθήσουμε. Αυτή η αγάπη, μας ελευθερώνει σε όλη μας την ζωή.

Αγάπη ανυπόκριτη: Η αγάπη η ανυπόκριτη, είναι αυτή η οποία δεν διακατέχεται από το δαιμόνιο της προσωποληψίας. Η προσωποληψία χαρίζει αγάπη στον άνθρωπο, αποβλέποντας μόνο στα δικά της προσωπικά συμφέροντα. Η αγάπη η ανυπόκριτη, είναι ο ένθερμος ζήλος αυτής, να αναγεννηθώ και να φέρω την αποστολή μου εις πέρας, την οποία αποστολή ο Θεός την έδωσε. Αυτό ισχύει για τον κάθε μαθητή του Χριστού ο οποίος εννοεί, θέλει και επιδιώκει το θέλημα του Θεού στην ζωή του, το οποίο θέλημα έχει συγκεκριμένο στόχο και συγκεκριμένη επιδίωξη και είναι η δόξα του Θεού και η αναγέννηση των συνανθρώπων. Όλα να γίνονται με θυσία και στον υλικό τομέα και στον πνευματικό. Να ξέρουμε ότι το πονηρό το αποστρεφόμαστε, όταν οτιδήποτε επιδιώκουμε υλικό ή πνευματικό δεν διακατέχεται από δόλο. Το αγαθό συντελείται στην ζωή μας, όταν επιδιώκουμε το θέλημα του Θεού. Αυτό το θέλημα του Θεού έχει την δύναμη να μας μεταμορφώσει σε παιδιά, με πνεύμα αγαθό. Ο Κύριος τόνισε, αληθώς σας λέγω, εάν δεν επιστρέψητε και γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών. Η αγάπη η ανυπόκριτη διακατέχεται από αγαθές προθέσεις, που στρέφονται πάντα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.

Αγάπη προς το Θεό: Να μην μεριμνάμε ούτε για τα απαραίτητα αγαθά που θα μας χάριζαν μια άνετη ζωή, άλλα να μεριμνάμε να μας διακατέχει η απόλυτη σοφία η οποία θα λειτουργήσει ως υψιπέτης αετός και θα μας βοηθήσει να ανεβούμε την σκάλα του Ιακώβ που φτάνει στο θρόνο του θεού. Το πόσα υλικά αγαθά έχουμε δεν παίζουν ρόλο ώστε να γίνουν εμπόδιο στη σχέση μας με το Θεό. Η χρήση παίζει ρόλο. Όλα τα υλικά αγαθά μας τα έδωσε ο Θεός, σε αυτόν χρωστάμε τα πάντα και για αυτόν θα πρέπει να τα χρησιμοποιούμε. Για την δόξα του θεού και την σωτήρια του κόσμου και όχι για προσωπικό όφελος.

Αγγελοι: Οι άγγελοι θα έρθουν να μας υπηρετήσουν στο να αφιερωθούμε στο θέλημα του Θεού.

Αγια Αγίων: Ο πνευματικός παράδεισος, ο οποίος δεν απέχει παρά ένα εκατοστό από τον πνευματικό οφθαλμό μας, διότι αν το θελήσουμε θα δούμε ότι εύκολα μπορούμε να μπούμε σε αυτόν.

Αγία Γραφή: Σήμερα στον κόσμο υπάρχουν δισεκατομμύρια βιβλία τα οποία προξενούν το ενδιαφέρον των ανθρώπων για να τα μελετήσουν. Ο λόγος που υπάρχουν όλα αυτά τα βιβλία είναι διότι αποστάτησαν οι άνθρωποι από τον νόμο του Θεού και όλη αυτή η σοφία που υπάρχει σήμερα στον κόσμο θα τους οδηγήσει και θα τον καταλήξει πάλι στην σοφία του Θεού. Η οποία σοφία του Θεού εμφανίστηκε στο πρόσωπο του Χριστού και περιγράφεται υπό των Αποστόλων ως εξής, ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. Όταν αυτά εννοηθούν τότε οι άνθρωποι θα γνωρίσουν την αλήθεια, την μοναδική αλήθεια η οποία βρίσκεται στον νόμο του Θεού, την Αγία Γραφή. Η Αγία Γραφή είναι το τελευταίο βιβλίο το οποίο θα μελετηθεί από τους ανθρώπους και ο λόγος διότι σήμερα δεν έφτασαν στο πνευματικό εκείνο επίπεδο για να αντιληφθούν την σοφία της.

Αγιασμός: Άγιοι γίνεσθε καθώς εγώ ειμί.

Αγιαστήριο: Προσευχή, αφιέρωση, πνευματική δουλειά, πολύ δουλειά πάνω την αναγέννησή, στην μελέτη, στην προσευχή και στην εξάπλωση, μέχρι ο Θεός να μας πει, Ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. Να μένουμε στο αγιαστήριο, μέχρι ο ίδιος ο Κύριος να μας πει ότι είμαστε έτοιμοι και όχι η λογική η δική μας. Στο αγιαστήριο ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου μας συναντά και μας σπουδάζει την μέγιστη πάντων σοφία του, ώστε να έρθει η μέρα που τα έργα μας, τα λόγια μας και η αγάπη μας για τον Θεό και τον άνθρωπο να είναι του Χριστού.

Αγιο Πνεύμα: Το πνεύμα μας να εμπλουτιστεί με Πνεύμα Άγιο. Αυτό το Πνεύμα του Θεού θα τιθασεύσει την σάρκα μας ώστε να διέπεται από τα έργα του Θεού. Άλλωστε έχουμε και υπόσχεση Θεού, ζητείτε την βασιλείαν του Θεού και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.

Αγιο Πνεύμα: Ο Θεός σήμερα μιλάει σε όλους εμάς διά Πνεύματος Αγίου. Θα πρέπει διά της πίστεως σε αυτόν τον Θεό να μην απιστούμε στο κάλεσμα το οποίο λάβαμε διά Πνεύματος Αγίου, ούτε να διστάζουμε στις αποκαλύψεις που ο Θεός δίνει διά Πνεύματος Αγίου στην Φωνή Θεού και στα τέκνα αυτής. Να πράττουμε όπως έπραξε ο Αβραάμ έναντι του Θεού. Αν και ήταν περασμένης ηλικίας, ενδυναμώθηκε και εγέννησε υιό.

Αγιο Πνεύμα: Χριστός, σοφία Θεού, υγεία πνεύματος και σώματος, αποστολή, ζώσα πίστη, χαρά, αγάπη, ζωή αιώνια. Στηρίζεται στην δικαιοσύνη του Θεού, η οποία διακατέχεται από το μέγα έλεος και την αιώνια προσφορά.

Αγιο Πνεύμα: Είναι τα λόγια του Θεού πάτερα, τα οποία εναπόθεσε μέσα στον άνθρωπο ο Θεός δια αποκαλύψεως.

Αγιο Πνεύμα: Διδασκαλία που μας γεμίζει ζωή, χαρά, ενθουσιασμό και πνεύμα εξέλιξης, η οποία πάντα κεντρίζει το ενδιαφέρον αυτών που ακούν.

Αγιο Πνεύμα: Όταν κατέλθει και βρει σκεύος εκλογής μετατρέπει τον άνθρωπο αυτό σε πηγή σοφίας ώστε δια αυτής της σοφίας να φανερώνεται η δόξα του Θεού με πολυποίκιλες πνευματικές ενέργειες, εξασφαλίζοντας του ζωή και πνευματική πρόοδο σε όλους τους τομείς.

Αγιο Πνεύμα: Ομιλεί στον άνθρωπο και του φανερώνει το σχέδιο σωτηρίας του.

Αγιο Πνεύμα: Το Πνεύμα το Άγιο όπου θέλει πνέει και δεν εννοείς πόθεν έρχεται και που υπάγει. Σήμερα όμως ξέρουμε ότι φεύγει από τον Θεό και τρέχει να συναντήσει τον άνθρωπο που θέλει να αναπτύξει την αγάπη, τη θυσία, τη ζωή στη ζωή του.

Αγιοι: Σε όλους τους αγαπώντες του (αγίους), ο Θεός αδέλφια μου με κάλεσμα δικό του ενέπνευσε ουρανόδρομες επιδιώξεις. Αφού λοιπόν μας κάλεσε όλους εμάς διά Πνεύματος Αγίου, αφήνει να εννοηθεί ότι μπορούμε να επιδιώξουμε την εν Χριστώ αναγέννησή μας.

Αγιοι: Δεν σταματούν στο να είναι δίκαιοι άλλα προχωρούν στην αγιοσύνη εκπληρώνοντας όλες τις προϋποθέσεις ώστε να είναι πάντα κοντά στο θεό ζώντας μετ’ αυτού, έχοντας όλα τα στοιχειά που θα τους κάνουν βασιλείς  και ιερείς  του θεού του ύψιστου. << οι άγιοι θέλουσι παραλάβει το βασίλειο και θέλουσι έχουσι αυτό εις τον αιώνα των αιώνων >>. Οι άγιοι θέλουσι κρίνει τον κόσμο.

Αγιοι γίνεσθε: Ξεκινάμε διά πίστεως, αποκτούμε συνείδηση Χριστού, εισερχόμαστε στην μετάνοια, μεταβαίνουμε στην αναγέννηση, φτάνουμε στην αφιέρωση, εισερχόμεθα στο αγιαστήριο, κατόπιν γίνεται συνήθεια εις εμάς ο νέος τρόπος ζωής του Χριστού και τελευταία με τον πολυχρόνιο αγώνα ο αγιασμός γίνεται ένα με εμάς.

Αγνοια: Θέλω να γνωρίζετε όλοι ότι ο διάβολος κρύβεται πίσω από όλα τα πάθη και αυτός κάνει έμμονη ιδέα στον άνθρωπο ότι είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα. Έτσι προβαίνει σε ενέργειες που τον καθιστούν ντροπή σε Θεό και ανθρώπους. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εξαρτώνται από το τσιγάρο, από το ποτό, από τον θυμό, από τον εγωισμό, από την φιλαργυρία κ.λπ. Για όλα αυτά φταίνε οι ορμόνες ή ο λάθος τρόπος ζωής που υιοθέτησαν μέσα από την άγνοια επιδιώκοντας χαρά μέσα από τα πάθη; Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ τους δεν ανέπτυξαν κανένα από τα αναφερόμενα των στοιχείων και όμως δεν έπαθαν τίποτα (καλόγεροι κ.λπ.). Όλα είναι παιχνίδια του μυαλού τα οποία αναπτύσσει η άγνοια που μας διέπει. Ο Χριστός αδέλφια μου λείπει από την ζωή μας. Αν θέλουμε να αποφύγουμε τα πάθη αυτά τα οποία καταστρέφουν την ψυχή και το σώμα, ας βάλουμε τον Θεό στην πρώτη θέση στην ζωή μας και ας συνδιαλεγόμεθα μόνο με αυτόν από παιδικής ηλικίας.

Αγνοια: Αν κάποιος δεν εργάζεται λόγω της άγνοιας που διέπει σήμερα τον πιστεύσαντα κόσμο, πιστεύει όμως στον Θεό, αυτή η πίστη του θα τον οδηγήσει στον θάνατο, όμως, κατά την ανάσταση θα δικαιωθεί.

Αγνοια: Σήμερα βλέπουμε ότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον νόμο του Θεού και διακατέχονται από άγνοια αυτού. Ο λόγος είναι απλός, διότι το υλικό στοιχείο θεοποιήθηκε στην ζωή τους και κατέστρεψε τις προϋποθέσεις του πνεύματος του Θεού. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις αυτές, ώστε το πνεύμα του Θεού να λάβει την θέση που του αξίζει. Έτσι οι άνθρωποι από παιδικής ηλικίας αποστρέφονται τον Θεό διότι αντιλαμβάνονται πως με τον τρόπο που κηρύττεται σήμερα ο Χριστός είναι χάσιμο χρόνου η όποια πνευματική προσπάθεια, πιστεύοντας ότι όσοι ασχολούνται με αυτόν τον Θεό είναι οπισθοδρομικοί. Κατόπιν, για να μην παρουσιαστούν ως άθεοι μέσα στις χριστιανικές κοινωνίες, έχουν κάνει τον Θεό στα μέτρα τους γεμίζοντας τον εαυτό τους και τους γύρω τους με εντάλματα ανθρώπων. Όσοι λοιπόν έχουν άγνοια διέπονται από την αμαρτία και ο θάνατος υφίσταται κάθε στιγμή στην ζωή τους (ο καιρός ο ιδικός σας είναι πάντοτε έτοιμος). Η κρίση όμως του Θεού διέπεται από σοφία.

Αγνοια: Εν αγνοία όλων μας, η αμαρτία έχει αναπτυχθεί και ζει μέσα μας αλλά και γύρω μας. Αυτή η άγνοια, είναι η μετατροπή της αλήθειας σε εντάλματα ανθρώπων με αποτέλεσμα να μας θανατώνει. Ο Θεός έχει εξασθενήσει μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων, μετατρέποντας οι άνθρωποι του Θεού τον νόμο του Θεού, το θέλημα του Θεού σε θρησκείες, τύπους και εντάλματα ανθρώπων, οι οποίοι απέκλειαν την ουσιαστική γνώση του θελήματος του Θεού αποπροσανατολίζοντας τους ανθρώπους. Αν κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και συγκρίνουμε τα πράγματα με την αλήθεια τότε θα καταλάβουμε.

Αγνοια: Οι άνθρωποι είναι ακαλλιέργητοι ως προς την αγάπη του Χριστού, το έλεος, την παρουσία του Θεού στη ζωή μας. Ο εγωισμός φέρνει την τύφλωση και μας κάνει να διακατεχόμαστε από άγνοια έναντι της μυστήριας αγάπης του Χριστού και της σοφίας Αυτού. Ο Χριστός την αποκαλεί τύφλωση. Τυφλώνεται ο άνθρωπος και δεν μπορεί να καταλάβει ώστε να ταπεινωθεί και να βρει τον Χριστό να βρει την ζωή να ζητήσει βοήθεια άνωθεν, όπως έκανε ο βασιλείας της Νινευή όπου ο θεός έστειλε τον Ιωνά να κήρυξη μετάνοια, αγάπη, αναγέννηση, ώστε να εξελιχτούν και να βρουν την πραγματική τους αποστολή. Οι άρχοντες της Νινευή συνέλαβαν το κήρυγμα του Ιωνά ευχόμαστε και σήμερα να συλλάβουν και την θυσία του Χριστού.

Αγνοια του Λόγου του Θεού: Όλα τα κακά, η αμαρτωλότης και η απομάκρυνση από τον Θεό οφείλονται στην άγνοια του Λόγου του Θεού. Εκείνος που δεν γνωρίζει τον Λόγο του Θεού δεν ξέρει τι σημαίνει Θεός, τι είναι ζωή και τι ζητά στον κόσμο. Εδώ εις το σχολείο μας (Φωνή Θεού) όλα τα μέλη είμαστε μαθητές και δάσκαλος και καθηγητής είναι ο Χριστός. Το μάθημα που κάνομε καθώς και οι ομιλίες είναι μέσα από τον Λόγο του Θεού. Εκείνο όμως που πρέπει να γίνεται συστηματικά μέσα από τον Λόγο του Θεού είναι η διαλογική συζήτηση, η οποία είναι το μοναδικό μέσο που θα μας βοηθήσει να κόψομε το κεφάλι της άγνοιας του Λόγου του Θεού. Ο άνθρωπος ο οποίος έχει την καρποφορία του Πνεύματος του Αγίου συνέχεια προσεύχεται και μελετά τον Λόγο του Θεού και έτσι απομακρύνει την άγνοια του Λόγου του Θεού από τον εαυτό του. Όταν καταφέρουμε τελικά να πάψουμε να έχουμε άγνοια του Λόγου του Θεού τότε έρχεται και κάνει την εκδήλωσή του το Προφητικό Χάρισμα του Πνεύματος του Αγίου, το οποίο φαίνεται να είναι το μεγαλύτερο από τα χαρίσματα του Πνεύματος του Αγίου και δεν δίδεται εύκολα, παρά μόνον στους τέλειους, που είναι αφιερωμένοι σε όλη τους τη ζωή στον Θεό.

Αγνοια του Λόγου του Θεού: Η άγνοια του Λόγου του Θεού γέννα δαιμόνια όπως, ζήλιες, εγωισμοί κρίση, φόβος, θυμός, στενοχώρια, ημιμάθεια, κλπ., όπου σίγουρα αυτά θα μας οδηγήσουν επί του ασφαλούς εις τα κοιμητήρια αργά η γρήγορα. Η ζωή του ανθρώπου χωρίς Θεό είναι σαν να πέφτει ένας άνθρωπος από το αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο, δηλαδή ο άνθρωπος αυτός όλο φωνάζει κινείτε σπασμωδικά και το αποτέλεσμα φρικτός θάνατος.

Αγώνας: Προσευχή, μελέτη, κήρυγμα, να αποβάλουμε τα κρυπτά που είναι μέσα μας (αμαρτία).

Αγώνας: Ο αγώνας θα χρειαστεί με στόχο και σκοπό να διαμορφωθεί χαρακτήρας Χριστού.

Αδάμ: Ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος νομοθετούνταν από τον Θεό ήταν ο Αδάμ. Από την ώρα όμως που άρχισε να συνομιλεί και με άλλα πνεύματα μέσα στον κήπο και συγκεκριμένα με τον διάβολο, χάθηκε η εμπιστοσύνη του στον μέγα Θεό και προδόθηκε η σχέση του με τον Δημιουργό. Έτσι, χωρίς καν να το καταλάβει υιοθέτησε την διδασκαλία του διαβόλου και δυστυχώς με μεγάλη ευκολία και ελαφρότητα παρέβηκε την μόνη εντολή που του εδόθη υπό του Θεού, «Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ' αυτού· διότι καθ' ην ημέραν φάγης απ' αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει». Αφού ο Αδάμ έφαγε από το δένδρο πιστεύοντας ότι θα γίνει ίσος με τον Θεό, αμέσως ένιωσε αρνητικά και καταστροφικά στοιχεία να πλημμυρίζουν τον εσωτερικό του κόσμο. Ειδικότερα την ώρα που ο Θεός επισκέφτηκε τον κήπο της Εδέμ και άρχισε να τον ψάχνει λέγοντας, Αδάμ, Αδάμ, που είσαι Αδάμ, ο Αδάμ άρχισε να τρέμει και ο λόγος διότι ένιωσε φόβο, ντροπή, ασχήμια. Ένιωσε αμήχανα, ένιωσε ενοχές, στοιχεία τα οποία δεν γνώριζε πριν την παράβαση αλλά ούτε καν θα μπορούσε να φανταστεί. Αυτά τα στοιχεία τάραξαν τον εσωτερικό του κόσμο χάνοντας την ειρήνη από την οποίαν διακατέχονταν στην καθημερινότητά του μέχρι εκείνη την στιγμή. Έχασε την χαρά που αισθανόταν με την παρουσία του Θεού, έχασε την αγάπη του για τον Δημιουργό διότι άρχισε να κρύβεται απ’ αυτόν. Τα στοιχεία αυτά επίσης έφεραν την γενική αποδιοργάνωση του υλικού του σώματος και ευθέως άρχισε να εκδηλώνεται σε αυτόν η αυτοκαταστροφή του γενετικού κώδικα του DNA του, το οποίο έπαψε πλέον να λειτουργεί κατά Θεό και άρχισε να υπολειτουργεί. Όλα αυτά κατέστησαν το σώμα του ευάλωτο στα στοιχεία της φύσεως, αναγκάζοντάς τον να κατασκευάσει ενδύματα. Επίσης τον κατέστησαν αδύνατο στην αγάπη, στην ειρήνη, στην υπακοή προς τον Πατέρα και ο λόγος διότι η αυστηρή του συνείδηση κατέκλυσε τον εσωτερικό του κόσμο επιφέροντάς του σιγά-σιγά την φθορά και τον θάνατο. Η παράβαση δημιούργησε απογόνους. Έτσι αφού εκδιώχθηκε υπό του παραδείσου, διά της τεκνογονίας μεταδόθηκε ο θάνατος εις όλους τους ανθρώπους που γεννήθηκαν από αυτόν. Όσο ήτο στην υπακοή ήταν ο μόνος Θεός στην γη κατέχοντας την εξουσία της αφθαρσίας. Η ανυπακοή στον Πατέρα τον κατέστησε όπως όλους εκείνους τους ανθρώπους που ήταν γύρω από τον κήπο. Πέρασαν αιώνες όπου ο άνθρωπος έζησε μέσα στην κόλαση, μέσα στην φθορά, μέσα στις αδυσώπητες αντιπαλότητες μέχρι την ημέρα όπου η Παρθένος Μαρία κατ’ εντολή Θεού εγέννησεν υιόν Θεού σαρκωθέντα. Την ημέρα αυτή ο πνευματικός κόσμος άρχισε να χαμογελά, άρχισε να δοξάζει, άρχισε να ζει διότι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση του τέλους του θανάτου και της αρχής της ζωής.

Αδιαλείπτως ενθυμούμαι: Θα πρέπει να ενθυμούμεθα όλους αυτούς που είναι δυνατοί πνευματικά ώστε να τους μιμούμαστε αλλά και τους αδύνατους να ενθυμούμεθα. Ο τρόπος είναι με την προσευχή μας αλλά και με την παρουσία μας στην ζωή τους ενισχύοντας την πίστη τους. Η εν πνεύματι λατρεία γίνεται με τον νου, με την καρδιά, με τη ζωή μας, όταν εμείς γινόμαστε θυσία ζώσα ευάρεστη στον Θεό. Υπάρχει και η λατρεία του τύπου που εκδηλώνεται μέσα από τις θρησκείες. Η διαφορά είναι ότι η μία μας οδηγεί στην ζωή διά της ζωής και η άλλη στην ζωή διά του θανάτου. Άρα, αστέρας από αστέρα διαφέρει κατά την δόξα.

Αδιέξοδο: Όταν δεν υπάρχει Χριστός στην ζωή μας τότε μας λείπουν πολλά και τα παράπονα, οι εγωισμοί και οι επιδιώξεις αναπτύσσουν μέσα μας και γύρω μας αντιπαλότητες σε όλους τους τομείς, οι οποίες αντιπαλότητες μας οδηγούν σε αδιέξοδο. Να γνωρίζουμε ότι η μη αναγέννηση, μας καθιστά ευάλωτους, ανεπαρκείς, εξωγραφικούς, μη αληθινούς. Αν θέλουμε να δούμε ευλογημένες ημέρες γεμάτες χαρά και ευτυχία, να γνωρίζουμε πως ένα πράγμα μας λείπει και αυτό είναι ο Χριστός.

Αδιέξοδο: Ο Θεός δεν είναι τιμωρός, το λάθος που κάνουμε, αυτό, φέρνει εμάς σε αδιέξοδο και όχι ο Θεός.

Αδιέξοδο: Η αμαρτία και η αποστροφή του ανθρώπου έναντι του θελήματος του Θεού, γεννά την μωρία. Σκοπός αυτής είναι  να ταπεινώσει τον εγωιστή άνθρωπο, ο οποίος απέρριψε τον Θεό και στράφηκε στο να εξασφαλίσει αφ’ εαυτού την ζωή, χωρίς την συμμετοχή αυτού που του την έδωσε, που του την χάρισε, του Θεού Πατέρα. Έτσι έρχεται η ταπείνωση. Δεν μπορούμε να εγκαταλείπουμε τον γεννήσαντα οργανισμό και να ψάχνουμε να βρούμε άλλο τρόπο ζωής. Αυτή η τακτική είναι σίγουρο ότι μας οδηγεί σε αδιέξοδο, πράγμα το οποίο βλέπουμε σήμερα να υφίσταται σε όλον τον κόσμο, αφού αυτός με τα μέσα επικοινωνίας έγινε μία γειτονιά. Ας μην εμμένουμε στο να μας διέπει η συνεχόμενη αποστροφή μας από τον οίκο του Θεού, από την αγάπη του Πατέρα, γιατί μας περιμένουν πολλές, άπειρες και αιώνιες ευλογίες όταν αποφασίσουμε να επανέλθουμε στις αρχές του, ώστε να μας διέπει η ανυπόκριτη αγάπη.

Αδικία: Σημαίνει αμαρτία. Η αμαρτία δεν δικαιώνει ενώπιον Θεού αλλά ούτε και ενώπιον των ανθρώπων. Αν και η δικαιοσύνη του Θεού είναι το έλεος και η προσφορά, σε αυτόν που αμαρτάνει όμως, δεν λειτουργεί. Ο νόμος της αμαρτίας επιφέρει την φθορά, τον θάνατο και ο άνθρωπος που έχει συσσωρεύσει την αμαρτία θα υποστεί την φθορά και τον θάνατο.

Aδόκιμος νους: Ο αδόκιμος νους υπήρχε πάντα, διότι ο άνθρωπος μετά την πτώση του έδωσε το δικαίωμα στον διάβολο και του εκκόλαψε το αβγό του μέσα στον εγκέφαλό του, την αμαρτία. Η αμαρτία έγκειται στο ότι γίνεται δευτέρα φύση του ανθρώπου, δηλαδή εμμονή, ακατάπαυστη συνήθεια, τρόπος ζωής. Το κακό σήμερα είναι ότι όλα τα πάθη τα παρουσιάζει η πλειονότητα των ανθρώπων. Πρέπει να ψάξει πολύ ένας άνθρωπος ώστε να βρει κάποιον που να μην διέπεται από πάθη, δαιμόνια. Αυτό είναι και το χαρακτηριστικό των εσχάτων ημερών, ότι πάντες εξέκλιναν και ουδείς δεν ποιεί το αγαθόν, το σωστόν (Ρωμ. 3:12).

Αδυναμία:  Όταν βγει η αδυναμία προς τα οικεία πρόσωπα τότε ενωνόμαστε με την πνευματική οικογένεια και αυτή η ένωση μας κάνει ιδρυτές της βασιλείας του Θεού. Όταν δεν φύγει, τότε είμαστε υπόδουλοι της φθοράς και του θανάτου. Θα προσευχόμαστε για τα κοντινά μας πρόσωπα αλλά, θα εμπιστευόμαστε τα πνευματικά αδέλφια, αυτά που έχουν το Χριστό σύμβουλο και οδηγό.

Ακήρυχτος πόλεμος: Αν πάμε στα νοσοκομεία και στα σπίτια θα δούμε τσάντες ψυχοφάρμακα, ιατρικά φάρμακα, θεραπευτικά και εκατομμύρια αρρώστιες που διέπουν τους ανθρώπους. Καθημερινά αυτές οι ασθένειες κόβουν την ζωή πολλών ανθρώπων ώστε να τους οδηγούν στον θάνατο, αυτός είναι ο ακήρυχτος πόλεμος. Ποιος όμως τον κάνει; ποιος κρύβεται πίσω από αυτά τα αποτελέσματα με χιλιάδες θύματα που τα οδηγεί στην απώλεια στην φθορά αλλά και στον θάνατο; Η Φωνή Θεού έκανε τις σχετικές έρευνες και είδε ότι ο εχθρός είναι η αμαρτία, ο διάβολος, η διαβολή, ο λάθος τρόπος ζωής, καθώς η άγνοια του Λόγου του Θεού. Αυτός ο διάβολος υποκινεί τους λαούς δια του ψεύδους στο να δημιουργήσουν θρησκείες, φανατισμούς και πολέμους δια των προσωπικών συμφερόντων. Ο εχθρός αυτός διαστρεβλώνει τα πάντα ακόμη και τους μορφωμένους ανθρώπους ξεγελάει, δια των προσωπικών συμφερόντων. Αυτός είναι ο διάβολος, όπου με τα ψέματά του φέρνει την διαβολή, την κατάσταση που υπάρχει ώστε, ο ακήρυχτος πόλεμος να υφίσταται σήμερα και να κάνει την παρουσία του με εκατομμύρια θύματα. Ο Χριστός τον ονόμασε πάτερα του ψεύδους, άρχοντα του θανάτου. Η μεγαλύτερη παγίδα ώστε να δαιμονίζει τους ανθρώπους είναι η υλη, η οποία παχυλότητά της έχει εισβάλει σε όλο το είναι του ανθρώπου με αποτέλεσμα να ξεχνάμε την υψίστη αποστολή μας και σε όλη μας την ζωή να δίνουμε αξία σε πράγματα που δεν μας αναγεννούν ή μας αξιοποιούν. Οι μηδαμινές αυτές αξίες, άμεσα ή έμμεσα φέρνουν στους ανθρώπους την αμαρτία, την φθορά, το γήρας, τις αρρώστιες, τον θάνατο. Ο θάνατος είναι στα χέρια μας, δηλαδή ο καθένας μας με τον τρόπο που σκέφτεται θα εξελιχτεί, θετικά ή αρνητικά. Η σκέψη γίνεται πίστη και η πίστη έργο, με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα, ανάλογα την πίστη που κυοφορεί ο καθένας μέσα του. Ο Χριστός είπε: << η πίστη σου σεσωκέσε >> είπε: << ότι αν ζητήσετε έχοντας πίστη λείψετε >> είπε: <<και πας ο ζων και πιστεύων εις εμε ου μη αποθάνει εις τον αιώνα τον άπαντα >>. Αν τώρα στην σκέψη μας κυκλοφορεί όχι ο Χριστός αλλά ο διάβολος, τότε κυκλοφορεί στο αίμα μας, η ημιμάθεια, ο εγωισμός, η πονηριά, ο φόβος, η ζήλια, ο θυμός, η στενοχώρια, φυσική συνέπεια είναι να ζούμε με το θάνατο, με μικρότητες, με αρνητική πίστη, φόβο, φθορά, ανικανότητα και τελευταία απελπισία στα πάντα. Το πνεύμα η σκέψη λοιπόν όταν είναι του Θεού, είναι αυτή που θα μας ζωοποιήσει. Άρα λοιπόν όταν μέσα μας δεν υπάρχει το πνεύμα του Θεού είναι φυσικό να υπάρχει το πολίτευμα του θανάτου. Ο λόγος της ημιμάθειας που μας διακατέχει έναντι της σοφίας του Θεού, έχει την εξουσία να μας οδηγήσει στην πνευματική αδράνεια στον θάνατο.

Ακλόνητη πίστη: << Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις >>. << Εάν δυο συμφωνήσωσιν επί της γης, περί παντός πράγματος, περί του οποίου ήθελον κάμει αίτησιν θέλει γίνει εις αυτούς >>. Αυτό το ποίμνιο, θα έχει νόμο την αγάπη, ο Χριστός θα πορεύεται ώστε να εξομαλύνει τας σκολίας οδούς, ώστε κάποια μέρα θα του πει: << μη φοβού μικρόν ποίμνιον διότι ο Πατήρ σας ευδόκησε να σας δώση την βασιλείαν των ουρανών, χαρίζοντας εις αυτούς χιλιάδες ανθρώπους, ιδρυτές της βασιλείας του Θεού.

Αλας: Το άλας είναι η διδασκαλία του Χριστού, η οποία όταν εννοηθεί και προβούμε στις θυσίες οι οποίες είναι απαραίτητες, θα νιώσουμε το άλας (διδασκαλία) και την ζεστασιά του Χριστού στη ζωή μας. Το άλας (διδασκαλία) όταν εφαρμοστεί νοστιμίζει την ζωή μας, όταν είναι μόνο λόγια τότε η διδασκαλία του Χριστού γίνεται ανάλατη με φυσική συνέπεια να δέχεται ο άνθρωπος αυτός που την κηρύττει, την αποστροφή του Θεού και των ανθρώπων.

Αλήθεια: Η αλήθεια είναι ο Τριαδικός Θεός, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, η ενανθρώπιση του Χριστού διά Πνεύματος Αγίου μέσα στο Ισραήλ, το ανθρωποσωτήριο έργο του, η σταυρική του θυσία, η ταφή του, η ανάστασή του, η ανάληψή του στα δεξιά του Πατρός. Η αλήθεια συνίσταται ακόμη στην ένταξη του θελήματος του Θεού στην ζωή μας. Αλήθεια είναι ο αγιασμός, ο καθαρισμός, η σοφία του Θεού, οι καρποί, τα χαρίσματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος, η υγεία ψυχής και σώματος, η αφθαρσία, η αθανασία, η κατάργηση του φυσικού θανάτου, η ίδρυση της βασιλείας του Θεού στην γη, η δευτέρα έλευση του Χριστού στην γη. Η αλήθεια του Χριστού θα δικαιώσει τον άνθρωπο.

Αλήθεια: Ο Θεός είναι η μόνη αλήθεια. Από την οποίαν αλήθεια διέπεται ο ίδιος αλλά και ο άνθρωπος που αντιλήφθηκε την αξία του Θεού στην ζωή του, ώστε πλέον με τα έργα του και τα λόγια του να μην αντιτάσσεται στο φρόνημα του Θεού.

Αλήθεια: Λύση σε όλα τα προβλήματα.

Αλληλοσεβασμός: Η μεγαλύτερη ανωμαλία είναι να θεωρείς άνθρωπε εαυτό ανώτερο από τους άλλους, στοιχείο το οποίο σε καθιστά όχι άνθρωπο του Θεού, αλλά άνθρωπο με εωσφορικά στοιχεία. Θα μου πει κάποιος, δεν υπάρχουν άνθρωποι ανώτεροι ή κατώτεροι; Φυσικά υπάρχουν, αφού κάποιοι σπουδάζουν σε όλη τους την ζωή την σοφία του Θεού και του κόσμου, αποκτούν και γίνονται ξεχωριστές προσωπικότητες μέσα στις κοινωνίες. Το πρόβλημα είναι, πως χειρίζεσαι άνθρωπε την εξουσία αυτή, με εγωισμό ή με σκοπό να σε διέπει η προσφορά; Αν το χειρίζεσαι με εγωισμό θα δεχτείς την αποστροφή του Θεού και του κόσμου. Αν όμως το χειριστείς για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, τότε δεν υψηλοφρονείς, αλλά με το πνεύμα του Θεού συγκαταβαίνεις και συνδιαλέγεσαι με όλους τους ανθρώπους.

Όποιος φαντάζεται εαυτό φρόνιμο, σοφό, τέλειο να γνωρίζει ότι αυτό το πνεύμα το αποστρέφεται ο Θεός. Αν θελήσει ο Θεός και ο άνθρωπος έχει καλή προαίρεση θα καταλάβει, ότι μπορεί να σπούδασε κάτι στην ζωή του, αλλά υπάρχουν εκατομμύρια άλλες σπουδές και επιστήμες γεμάτες σοφία Θεού, που δεν τις γνωρίζει. Ο Θεός αδέλφια μου έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο ώστε να έχει χρείαν αλλήλους. Χρειαζόμαστε ο ένας την σοφία του άλλου, για να φτάσουμε στο πλήρωμα του Θεού. Αυτό το πνεύμα να μας κρατά σε σχέση, με τον Θεό και με τους συνανθρώπους μας, διότι διέπεται από ταπεινοφροσύνη, η οποία είναι η αρετή των αρετών, είναι ο θρόνος του Θεού και χωρίς αυτή ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται.

Αλώπεκες: Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Λόγος του Θεού έχει αντιθέσεις ώστε να πιάνονται οι αλώπεκες. Οι άνθρωποι δηλαδή που διέπονται από την πονηρία, εκμεταλλευόμενοι την παρούσα ζωή και τις ευκαιρίες που τους δίνει, με σκοπό το προσωπικό όφελος, αποστρέφοντας συνειδητά το θέλημα του Θεού.

Αμαρτία: Το σώμα ημών είναι ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός θυσίασε την ζωή του φανερώνοντας εις το ανθρώπινο γένος τους νόμους που το εξουσιάζουν, το νουθετούν, το ζωοποιούν το σώμα ημών. Όταν εμείς παρ όλη την προσπάθεια του Θεού διά μέσω των προφητών, διά μέσω του Υιού του, διά μέσω του Παρακλήτου, του Πνεύματος του Αγίου επιμένουμε στο λάθος, στην αμαρτία, ο Θεός τότε μας επιτρέπει να το καταστρέψουμε και αυτό γίνεται με την αμαρτία που υιοθετούμε, μέσα από την άγνοια ή τα πάθη που πιστεύουμε ότι μέσω αυτών ως απαραίτητα στη ζωή μας, θα την ομορφύνουμε. Τα πάθη όταν τα υπηρετούμε σιγά-σιγά γίνονται τρόπος ζωής, με φυσική συνέπεια να επιφέρουν στο σώμα ημών την φθορά και τον θάνατο, διότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. O φθείρων τον ναό του Θεού, το σώμα του, με την αμαρτία, τούτον θέλει φθείρει ο Θεός και ο τρόπος είναι να μην ευαρεστείται σε αυτόν που αμαρτάνει, ώστε να συλλάβει την λογική του Θεού που μας καθιστά άφθαρτους και αθάνατους, μας καθιστά κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης αυτού του Θεού.

Αμαρτία: Ο αδόκιμος νους υπήρχε πάντα, διότι ο άνθρωπος μετά την πτώση του έδωσε το δικαίωμα στον διάβολο και του εκκόλαψε το αβγό του μέσα στον εγκέφαλό του, την αμαρτία. Η αμαρτία έγκειται στο ότι γίνεται δευτέρα φύση του ανθρώπου, δηλαδή εμμονή, ακατάπαυστη συνήθεια, τρόπος ζωής.

Αμαρτία: Ο άνθρωπος αδέλφια μου δεν θα τιμωρηθεί από τον Θεό για την πνευματική του ανωμαλία, διότι ο Θεός είναι αγάπη, αλλά η αμαρτία έχει την ιδιότητα να καταστρέφει την ψυχή και το σώμα και καλό είναι να μην αδιαφορούμε στο κάλεσμα του Θεού, το οποίο μας αναπτύσσει την αιώνια, άφθαρτη ζωή.

Αμαρτία: Η αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον και όχι ο Θεός που πολλοί ρίχνουν ευθύνες σε αυτόν. Ας γνωρίζουμε επίσης πως ο Θεός είναι απείραστος κακών και αυτός ουδένα πειράζει. Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος. Έπειτα η επιθυμία αφού συλλάβει, γεννά την αμαρτίαν, η δε αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον.

Αμαρτία: Ο τρόπος κατάργησης της αμαρτίας είναι διά της πίστεως και διά της αφιέρωσης πάνω στον νόμο του Θεού, με φυσική συνέπεια να γίνει συνήθεια ο νέος τρόπος ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται εμπεριστατωμένη πνευματική εργασία νυχθημερόν πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου. Η ατομική και η γενική κρίση θα καταργήσει την αμαρτία από όλο τον λαό του Θεού διά του νόμου του Θεού, κρίνε ζώντας και νεκρούς.

Αμαρτία: Όταν καταργηθεί η αμαρτία ιδρύεται η βασιλεία του Θεού.

Αμαρτία: Η αμαρτία βασιλεύει μέχρι την ημέρα που θα αντιληφθούμε την χάρη του Θεού, η οποία μετέπειτα διαμορφώνει ολόκληρο το είναι μας σε χαρακτήρα Χριστού.

Αμαρτία: Η αμαρτία μας καθιστά ευάλωτους στο σύστημα του κόσμου, στην φθορά και στον θάνατο. Να γνωρίζουμε πως, από όντινα νικάταί τις, τούτου και δούλος γίνεται. Αν δεν θέλουμε να είμεθα δούλοι των παθών και αδυναμιών μας, ας ξεκινήσουμε τον αγώνα του καθαρισμού και της εξάπλωσης ώστε να τύχουμε των καρπών, των χαρισμάτων και των σημείων του Αγίου Πνεύματος. Η αμαρτία στην αρχή θα υφίσταται στην ζωή μας, αλλά αυτό δεν θα μας απελπίζει. Ο Απόστολος Παύλος έλεγε, βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσίν μου αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· τις με ρύσεται εκ του σώματος του θανάτου τούτου; Ευχαριστώ τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ο οποίος πέθανε για μένα. Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος μετά χρόνων πνευματικού αγώνα φώναζε, ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλά ο Χριστός ζη εν εμοί. Άρα και εμείς στην αρχή θα χάνουμε μάχες διότι η αμαρτία θα μας νικά. Μετά όμως χρόνων πνευματικού αγώνα, θα νικούμε. Ο διάβολος δεν θα νικηθεί με σταυρούς, κηρύγματα ή με πνευματικές εξυπνάδες. Ο διάβολος θα νικηθεί με το να καταφέρουμε να νικήσουμε το κακό με το καλό. Ας βομβαρδίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο με σοφία Θεού και να είμεθα σίγουροι ότι ο συνεργαζόμενος με τον Χριστό ουδέποτε νικάται.

Αμαρτία: Η αμαρτία, να το καταλάβουμε άπαξ διαπαντός, καταστρέφει την ψυχή και το σώμα μας. Το έλεος μπορεί να δοθεί υπό του Θεού έστω και την τελευταία στιγμή, όμως, η συνειδητή αμαρτία θα έχει αποδιοργανώσει όλες τις λειτουργίες του σώματός μας και θα επιφέρει χωρίς αναστολή τον φυσικό θάνατο.

Αμαρτία: Όπου υπάρχει αμαρτία δεν υπάρχει ούτε δικαιοσύνη, ούτε σοφία Θεού, ούτε σπλάχνα Χριστού. Τίποτα δεν υπάρχει, πόσο μάλλον ο αγιασμός. Και αν φαίνεται πως υπάρχει κάποιος καλός άνθρωπος γύρω μας, να γνωρίζουμε ότι αν θιχτούν τα συμφέροντά του θα γίνει θηρίο να μας κατασπαράξει. Όταν δεν υπάρχει δικαιοσύνη Χριστού, υπάρχει μόνο κονιορτός και ο λόγος διότι η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί, του Θεού όμως προσφέρει και διακατέχεται από το μέγα έλεος.

Αμαρτία: Η αμαρτία κατάφερε να υποχειριάσει κάτω από την φθορά το πνεύμα και ιδιαίτερα την σάρκα, ώστε ο κάθε άνθρωπος να ανταποκρίνεται με εύκολο και οικείο τρόπο ως προς αυτή την αμαρτία.

Αμαρτία: Η αμαρτία μας γέμισε στερεότυπα, τα οποία εξαφάνισαν την ελευθερία του πνεύματος του Θεού.

Αμαρτία: Αν τείνουμε στην κατάργηση της αμαρτίας, με πρώτη την άγνοια του Λόγου του Θεού, η οποία είναι η πιο μεγάλη αμαρτία, τότε η θεραπεία του σώματος θα λάμψει. Έτσι το σώμα μας θα διάγει άκρα υγεία και το πνεύμα μας θα γίνει του Χριστού.

Αμαρτία: Είναι η παράβαση των εντολών του Θεού και αυτό φέρνει τον θάνατο.

Αμαρτία: Αν υπάρχει στην οικογένεια Χριστός τα ευλογεί όλα και τότε γίνονται αιώνια. Αφού έρθει ο Χριστός, η αγάπη, τότε το ζευγάρι αγκαλιάζει και τους γονείς. Είναι πολλά ζευγάρια που κάνουν οικογένεια και ξεχνούν τους γονείς, αυτό είναι αμαρτία. Ο Χριστός παραγγέλνει, τίμα το πατέρα σου και τη μητέρα σου, ώστε να είσαι μακροχρόνιος επί της γης. Ενδιαφέρον λοιπόν και αγάπη και στους γονείς.

Αμνός Θεού: Είναι μεγάλο, το μεγαλύτερο πράγμα, ένας άνθρωπος (ο Κύριος), να σου δίνει την δυνατότητα, ότι αμαρτίες έπραξες μέχρι σήμερα και ότι θα πράξεις μέχρι το τέλος της ζωής σου, να συγχωρούνται και να μπορείς διά της θυσίας του Κυρίου να εισέρχεσαι αιώνια στον άγιο χώρο του, ώστε να είσαι και εσύ αμνός.

Αμφιβολία: Η αμφιβολία είναι θάνατος ψυχής και σώματος.

Αναγέννηση: Η πίστη χωρίς τα έργα αγάπης είναι νεκρή, γι’ αυτό χρειάζεται η αναγέννηση. Αυτή μας εξασφαλίζει το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση.

Αναγέννηση: Μπορούμε να επιδιώξουμε την εν Χριστώ αναγέννησή μας. Ο τρόπος είναι να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο που έχουμε πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου (εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο θησαυρό). Όλοι εμείς πριν λάβουμε το κάλεσμα είχαμε άγνοια. Από την ώρα όμως που ήρθε ο Λόγος του Θεού στα χέρια μας, μας παρέχει την δυνατότητα και την άδεια να επιλέξουμε ζωή ή θάνατο.

Αναγέννηση: Η αναγέννηση, μας εξασφαλίζει τα πνευματικά μέσα και στοιχεία του Θεού όπως είναι η σοφία του Θεού, η οποία δύναται να παραθέτει εκείνα τα όπλα που χρειαζόμαστε ώστε να νικήσουμε κάθε τι αρνητικό που επιδιώκει να εισβάλλει στην ζωή μας.

Αναγέννηση: Να γκρεμίσω τον εωσφόρο (εγωισμό) και την στρατιά αυτού, μέσα μου και γύρω μου.

Αναγέννηση: Φεύγουμε από την βόλεψή μας και πάμε στη βασιλεία του Θεού, εννοώντας και εφαρμόζοντας τις εντολές του Θεού.

Αναγέννηση: Είναι ο διάλογος μελέτη-προσευχή, ώστε να εννοήσουμε το μυστήριο Θεός.

Αναγεννημένος άνθρωπος: Έχει ευθεία πορεία, η οποία συνοδεύεται από τη σοφία του Θεού και εκδηλώνεται δια της σιωπής, << λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, απειλούμενος ουκ ηπείλει >>. Ο αναγεννημένος άνθρωπος δεν δίνει, το άγιο τοις κυσίν, τον τονίζει η απλότητα, όπως το περιστέρι και είναι φρόνιμος όπως ο όφις.

Αναγεννημένος άνθρωπος: Σίγουρα ο αναγεννημένος άνθρωπος με την προσευχή του, θα κάνει και θαύματα (σεις πλιότερα τούτων θέλετε ποιήσει). Όμως το μεγαλύτερο θαύμα θα το δει στην ζωή του. Αυτό θα είναι η μετάνοια, η αναγέννηση, η άγια ζωή του και η εν Χριστώ γεμάτη αγάπη ζωή του, που θα προσφέρει ανιδιοτελώς προς πάντα συνάνθρωπο φίλο ή εχθρό.

Αναμαρτησία: Ο Χριστός έγινε λύτρο αντί πολλών. Κάθε στιγμή που διαπράττουμε το λάθος, αυτός με μία ειλικρινή μετάνοια από μέρους μας εξαφανίζει την αμαρτία, το λάθος μας, δίνοντάς μας έτσι το δικαίωμα διά της πίστεως, να βρισκόμαστε κάθε στιγμή αναμάρτητοι πλέον στα Άγια των Αγίων. Αυτό καθιστά την συνείδηση μας μη ελεγχόμενη. Η αναμαρτησία αυτή διά του αγώνα του καθαρισμού, μας επαναφέρει στην αιώνια, άφθαρτη ζωή.

Αναμαρτησία: Υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι δεν αμάρτησαν, παρόλα αυτά όμως η πίστη του θανάτου επικράτησε στην ζωή τους και αυτό διότι τους έλειπε η ζώσα πίστη. Αυτό σημαίνει και εις τους μη αμαρτήσαντας.

Αναμαρτησία: Η αμαρτία δεν φεύγει με το να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί και δεν θα πετύχουμε ποτέ την αναμαρτησία και τον αγιασμό αν δεν αποκτήσουμε θείο έρωτα προσευχόμενοι διαρκώς, μελετώντας και αναπτύσσοντας διά της εξάπλωσης το θέλημα του Θεού στην ζωή μας και στην ζωή των συνανθρώπων μας. Όταν έρθει αυτός ο θείος έρωτας στην ζωή μας, τότε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες θα διεξάγουμε πνευματικούς αγώνες είτε στερούμεθα, είτε περισσεύομεν υλικών αγαθών.

Αναμαρτησία: Να ακολουθήσουμε την συμβουλή του Θεού, η οποία διατυπώνεται στο Ευαγγέλιο του Χριστού, ο οποίος Χριστός παροτρύνει ημάς στον αγιασμό (άγιοι γίνεσθε καθώς εγώ ειμί). Παροτρύνει ημάς στην αφιέρωση, Και πας όστις αφήκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του ονόματός μου, εκατονταπλάσια θέλει λάβει και ζωήν αιώνιον θέλει κληρονομήσει.

Αναπολόγητος άνθρωπος: Αναπολόγητο καθιστά ο άνθρωπος τον εαυτό του από την ώρα που γνωρίζει ποιο είναι το θέλημα του Θεού και δεν το κάνει. Ο Θεός γέμισε τον κόσμο σοφία. Είναι λάθος αυτή την σοφία του Θεού να την κάνουμε κακή χρήση, να την υποτιμάμε, να την προδίδουμε για τα δικά μας συμφέροντα ή για την κοινή γνώμη. Όσα παιδιά ανήκουν στην Φωνή Θεού να γνωρίζουν ότι ο Θεός έδωσε εις έκαστον άνθρωπο, λαό ή έθνος ιδιάζουσα μορφή σοφίας ίνα πάντες χρείαν αλλήλους έχουσιν και όχι ο ένας να πουλάει πνεύμα στον άλλον ή να εμπορεύεται αυτή την σοφία. Επίσης, να γνωρίζουν ότι το περίσσευμα του ενός ανήκει στο υστέρημα του άλλου, καθώς δωρεάν έλαβες άνθρωπε δωρεάν δώσε. Ο Κύριος μας ονόμασε φίλους. Φίλος σημαίνει πως ότι έχει ο φίλος πνευματικό ή υλικό το μοιράζεται με τον φίλο του και ο λόγος διότι τον θεωρεί ένα με τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει φίλος.

Ανατροπή: Να φανεί η δόξα του Θεού χρισμένη μέσα μας και γύρω μας, καταργώντας όλα τα φθοροποιά στοιχειά που εισέβαλαν δια της παρακοής του θελήματος του Θεού στο ανθρώπινο γένος. Ο τρόπος είναι η ανυπόκριτη αγάπη, αυτή θα είναι ο υψιπέτης αετός της οικογένειας του Θεού, θα είναι η πόλις πάνω όρους όπου τα έθνη θέλουσι συρρέει.

Ανθρωπος: Ο Πατέρας Θεός είναι άφθαρτος και αφού γέννησε όντα κατ’ εικόνα και ομοίωση (άνθρωπος), αφήνει να εννοηθεί ότι και αυτός ο άνθρωπος είναι άφθαρτος, αιώνιος, αθάνατος. Ο άνθρωπος διέπεται από πνεύμα, από λογική, η οποία δύναται να αναπτύξει την σοφία του Θεού, ώστε μέσω αυτής της σοφίας να επικρατήσει η ζωή, η άφθαρτη, σε όλον τον πλανήτη.

Ανθρωπος: Ο άνθρωπος είναι λογικό ον με δυνατότητα να θεοποιήσει τον εαυτόν του.

Ανθρωπος: Ων εξελίξιμο το οποίο δύναται να δημιουργεί και δια του πνεύματος (σκέψη) να υλοποιεί τα πάντα.

Ανθρωπος: Συμβολίζει το έλεος και το νόμο του Χριστού.

Ανθρωπος: Μέγα μυστήριο, είναι τρισύνθετος και αποτελείται από: α) ψυχή (ζωή), η οποία είναι η φυσική ζωή του ανθρώπου, την οποία όμως έχουν και τα ζώα. β) το σώμα το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη: 1) στερεό, οστά, σάρκα 2) υγρό, ύδωρ, αίμα 3) οξυγόνο. γ) και το πιο βασικό χαρακτηριστικό το οποίο υπάρχει στον άνθρωπο και το οποίο είναι αιτία εξέλιξης, είναι το πνεύμα, το οποίο έχει ο άνθρωπος, το οποίο δια του λόγου δύναται να λαμβάνει υλική υπόσταση και να εμφανίζεται στον άνθρωπο με δυνάμεις και ενέργειες πολλές. Καθώς δια των χειρών μας η σκέψη λαμβάνει υλική υπόσταση, μορφοποιείται και γίνεται όλο αυτό το υλικό οικοδόμημα που βλέπουμε γύρω μας, το οποίο πηγάζει από την πηγή που λέγεται πνεύμα, Θεός. Όλα αυτά τα υλικά αντικείμενα που δημιούργησε το πνεύμα και σήμερα εξελίσσει στα εργαστήρια, πηγάζουν από την ορατή ύλη. Όμως ο άνθρωπος δια της σκέψης (πίστης, άμορφης ύλης και πνεύμα) δύναται να μορφοποιεί και την άμορφη υλη η οποία υπάρχει και κινείται γύρω μας. Όπως ο Κύριος, όπου πολλαπλασίαζε από αυτή ψάρια, ψωμιά, ανάσταινε νεκρούς, έβαζε βολβούς, έκτεινε χείρας κουλού, περπατούσε στην θάλασσα κλπ. Ο Κύριος τα τόνισε όλα αυτά, ως εξής: << σης περισσότερα τούτων θέλετε ποιήσει >>, άλλωστε για αυτό τον λόγο ήρθε στην γη για να μας φανερώσει τις δυνατότητές μας οι οποίες θα αρχίσουν να λειτουργούν μέσα μας όταν, γίνουμε και συλλάβουμε το μέγιστο όλων αγαθό την ταπείνωση. Μόνο έτσι μπορεί να λυθεί το μυστήριο της ζωής και της παρουσίας ημών δια Πνεύματος Αγίου, διότι και ο Θεός όλο τον υλικό κόσμο και τον πνευματικό τον δημιούργησε δια της ζώσης πίστεως του Λόγου. ‘Έχει άπειρες δυνάμεις ο Λόγος, ο Κύριος είπε: << ότι αν έχετε πίστη ως σαν κόκκο συνάπεως δύνασθε να είπατε στο όρος τάδε μετάβιθη εις την θάλασσα και να σας υπακούσει >>. Ο Ιωάννης ο Θεολόγος αναφέρει: << εν αρχή είναι ο Λόγος και ο Λόγος είναι παρά το Θεό και Θεός είναι ο Λόγος >> και δια αυτόν τον λόγο ο Κύριος είπε: << ότι αν ζητήσετε στο όνομά μου έχοντας πίστη λείψετε >>. Άρα η αξία του πνεύματος, η αξία της πίστεως, η αξία των αγαθών λόγων μας, η αξία της ανυπόκριτής του αγάπης, η αξία γενικά του Θεού και του Αγίου Ευαγγελίου, θα παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγέννηση του κάθε ανθρώπου και μετέπειτα των εθνών. Ο λόγος, διότι αυτό το πνεύμα του Θεού θα ενώσει τους λαούς, θα γκρεμίσει τις φυλές, θα διαλύσει τα σύνορα, θα εξελίξει τον άνθρωπο, θα καταργήσει τα δόγματα και τον φανατισμό που τα διέπει σήμερα. Το πνεύμα αυτό είναι το Άγιο Πνεύμα, αυτό δημιουργεί την σκέψη στον άνθρωπο, χαρίζει την φυσική ζωή και μας παρέχει το πνεύμα της εξέλιξης, της λογικής, το πνεύμα των χαρισμάτων, των καρπών και των σημείων, αυτό είναι ο Θεός. Πνεύμα ο Θεός και οι προσκυνούντες Αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνεί. Και όταν τον ψάχνουμε μην τον ψάχνουμε, ούτε πάνω, ούτε κάτω, άλλα μέσα μας στο πνεύμα μας. Ο οποίος Θεός έχει την ζωή και την σοφία της λογικής του Ευαγγελίου την οποία εκχέει εις ημάς.

Ανθρωπος Θεού: Ο άνθρωπος του Θεού εργάζεται με σοφία μέσα στην σιωπή και το χαρακτηριστικό του είναι, ότι πολλοί τον κατηγορούν αυτός όμως κανέναν.

Ανταπόδοση: Ο άνθρωπος του Θεού όχι μόνο δεν ανταποδίδει τα κατηγορώ που δέχεται των συνανθρώπων του, δίκαια ή άδικα, αλλά ούτε καν διαπληκτίζεται ή αντιλογεί μαζί τους. Πώς θα το επιτύχει αυτό; Πρώτον, να ακούει τους άλλους, ειδικά, όταν του εκφράζουν παράπονα και δεύτερον έχουμε μία εντολή του Κυρίου ο οποίος τόνισε, Εις πάντα δε τον ζητούντα παρά σου δίδε και από του αφαιρούντος τα σα μη απαίτει. Ο Πέτρος μία φορά τράβηξε την μάχαιρα και έκοψε το αυτί του Μάλχου, ο Κύριος του απάντησε, ο διδούς μάχαιραν μάχαιρα θα λάβη. Τα παιδιά που ανήκουν σήμερα και στο μέλλον στην Φωνή Θεού να σιωπούν σε τέτοιες καταστάσεις, αν όμως ερωτούνται να απαντούν με αλήθεια και με πνεύμα ευγενής άμιλλας, ώστε η απάντησή τους να διέπεται από αγάπη. Αν η αλήθεια στενοχωρεί τον συνάνθρωπο, εμείς δεν έχουμε τέτοια πρόθεση να προσβάλλουμε τον συνάνθρωπό μας, η αλήθεια είναι αυτή που τον προσβάλλει, αν τον προσβάλλει. Αν η αλήθεια συνετίζει τον αδερφό μας, τότε γινόμεθα αιτία να σώσουμε μία ψυχή εκ θανάτου.

Αντίχριστος: Θα έλθει και θα καθαρίσει την γενεά αυτή που την διακρίνει ο εγωισμός.

Ανυπόκριτα αισθήματα: Ο Χριστός δάκρυσε στην αρρώστια, στον πόνο, στον θάνατο και χόρεψε στον γάμο στην Κανά της Γαλιλαίας. Για να μπορέσουμε να φτάσουμε στο σημείο να μας διέπουν τα στοιχεία αυτά, χρειάζεται να έχουμε καρδιά Χριστού. Η ανυπόκριτος αγάπη, δημιουργεί τα ανυπόκριτα αισθήματα. Μέσα από τα συναισθήματα, βλέπουμε την πνευματική μας πρόοδο. Είναι πολλοί που δεν συμπάσχουν και γίνονται αδιάφοροι και ψυχροί στον πόνο του άλλου, ενώ στην χαρά του είναι πρώτοι. Εμείς αν θέλουμε να είμεθα άνθρωποι του Θεού, να συμπάσχουμε με όλους τους συνανθρώπους που ο Θεός θέλησε να μας ενώσει μαζί τους, αλλά και με τα προβλήματα όλων των ανθρώπων και αν ακούμε κάτι αρνητικό, να ζητούμε το έλεος του Θεού.

Αξίες αιώνιες: Αφιερώνοντας χρόνο στο να μελετούμε και να εφαρμόζουμε τον Λόγο του Θεού στην καθημερινότητά μας, αποκτούμε αξίες αιώνιες. Αυτές είναι: Η ζώσα πίστη, δηλαδή να λέμε και να γίνεται, πάντα όμως να ενεργούμε διά της ανυπόκριτης αγάπης, η οποία μεταβάλλει και την δικαιοσύνη, από ανθρώπινη, σε Θεού. Ύστερα, είναι η  ειρήνη του Χριστού, η οποία θα μας διέπει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και  τελευταία όλων, η σοφία αυτού του Θεού, η οποία σοφία του Θεού είναι ο πάρεδρος του Θεού και μας οδηγεί στην ύψιστη αρετή των αρετών, την ταπεινοφροσύνη. Μέσω αυτής της σοφίας του Θεού θα αποκωδικοποιήσουμε το μυστήριο ζωή, Θεός, αφθαρσία, βασιλεία Θεού, καθαρισμός, αγιασμός, αφθαρσία, αθανασία, στοιχεία τα οποία θα πρέπει να εμφανίσουμε μέσα μας και με τον σχετικό αγώνα μας και γύρω μας. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα βρούμε χάρη υπό του Θεού, ώστε να χρησιμοποιηθούμε άνωθεν πλέον ως σαν σκεύη εκλογής για την βασιλεία του Θεού και την κατά Θεό αναγέννησή μας.

Αξιος: Ο λόγος που κρίνεται άξιος ένας άνθρωπος είναι, η πλήρη υποταγή του και υπακοή του στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος (αφιερωμένος μαθητής του Χριστού).

Αοκνος: Το πνεύμα ζέοντες θα το έχουμε, όταν η διδασκαλία που αναπτύσσουμε προέρχεται από τον ζώντα Θεό. Αυτή η διδασκαλία δύναται να μας ζωοποιήσει ψυχή και σώματι. Η πνευματική περιουσία της Φωνής Θεού θα μας δώσει στόχους και επιδιώξεις, ώστε να είμεθα κάθε στιγμή άοκνοι. Την διανέμει δωρεάν, ώστε τα τέκνα της να έχουν πνευματική εργασία, η οποία θα τους εξασφαλίσει ουρανόδρομη αποστολή. Τα παιδιά που θα προσκολληθούν στην Φωνή Θεού, θα έχουν πολλά πνευματικά ερεθίσματα, όπλα, ώστε να τα διακατέχει η σπουδή. Θα πρέπει να σπουδάσουμε τα του Θεού αν θέλουμε να έχουμε αποστολή, η οποία θα μας καταστήσει υιούς και θυγατέρες.

Απεσταλμένος: Όταν η πίστη η δική μας δεν μας παρέχει σωτηρία, τότε ο Θεός στέλνει άλλους αδελφούς οι οποίοι έχουν πίστη, ώστε να μας βοηθήσουν. Εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι, να αφεθούμε στα χέρια τους, ώστε να μας βοηθήσουν να εννοήσουμε το Χριστό και να πάμε σε αυτόν. Να μας βοηθήσουν να κάνουμε και εμείς ότι και αυτοί, να αφιερωθούμε.

Απεσταλμένος: Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο απεσταλμένο Θεού είναι τα εξής: 1) η σοφία 2) η αγάπη 3) η ταπείνωση 4) οι καρποί 5) τα σημεία 6) τα χαρίσματα τα οποία φανερώνονται σε αυτόν. Καθώς το άψογο παράδειγμά του, η ισχυρή πίστη στη ζωή και ο αγώνας του στο να ευαγγελίσει με τη δάδα της ζωής τους συνανθρώπους του. Η αγάπη του βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας τα οποία θα δουλέψουν θετικά για το ανθρώπινο γένος.

Απεσταλμένος: Πολλές φορές θα έρθουμε στη θέση των αποστόλων, ώστε να αναρωτηθούμε ποιος είναι αυτός που μας μιλά για το Θεό. Μόνο μέσα από την γνώση και την επίγνωση που θα μας διακατέχει με την πάροδο του χρόνου, θα εννοήσουμε τον άνθρωπο που έστειλε ο Θεός στη ζωή μας. Αν ο άνθρωπος αυτός παρουσιάζει μικρότητες (τύπος και εντάλματα ανθρώπων), τότε είναι υπό των ανθρώπων διορισμένος. Όταν όμως ο απεσταλμένος μας οδηγεί στην αναγέννηση με σοφία Θεού, προς την επίτευξη των ανώτατων στόχων μας, δια των οποίων ο Χριστός έδωσε την ζωή του λύτρον αντί πολλών χαρίζοντας σε μας τον τρόπο σωτηρίας, είναι εκ του Θεού. Η διδασκαλία που φέρει είναι: 1) η απολύτρωση των σωμάτων 2) οι καρποί του Αγίου Πνεύματος 3) τα χαρίσματα 4) τα σημεία 5) η ταπείνωση 6) η πολυποίκιλη σοφία του Θεού, η οποία θα μας χαροποιεί και θα μας ζωοποιεί 7) η ανυπόκριτη αγάπη, η οποία θα στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Τότε ο απεσταλμένος αυτός που φανερώνει τα ανωτέρω στοιχεία εις εμάς είναι εκ του Θεού. Ο λόγος, διότι ανοίγει τον δρόμο και έχει τον τρόπο της επίτευξης όλων αυτών των άφθαρτων στοιχείων έτσι, ώστε να έρθουν στη ζωή μας. Μόνο κάνοντας τον σχετικό αγώνα θα γνωρίσουμε τον απεσταλμένο του Θεού. Έξαλλου και οι μαθητές στο τέλος κατάλαβαν ποιος τους οδηγεί, αφού εννόησαν τις γραφές.

Απεσταλμένος: Ο απεσταλμένος χρειάζεται να ξεκαθαρίσει την αποστολή του, διότι η φαντασία του ανθρώπου ειδικά σε πνευματικά θέματα όταν έχει άγνοια του Λόγου του Θεού καλπάζει και χρειάζεται προσοχή. Ως φωτοδότης πνεύματος και διακατεχόμενος από σοφία Θεού ξεκαθαρίζει τη θέση του, έναντι Θεού και ανθρώπων. Στο θέμα απεσταλμένου, προφήτη κ.λπ., μην βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα, χρειάζεται προσοχή!

Απείθεια: Δεν θα μπορούσε ο άνθρωπος να ταπεινωθεί ενώπιον Θεού και ανθρώπων, αν δεν γνώριζε την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο. Δεν θα μπορούσε ο άνθρωπος να εκτιμήσει την αξία του Θεού, της ζωής, εάν δεν ζούσε την αποστροφή του Θεού και δεν ερχόταν στην απείθεια. Γι’ αυτό τον λόγο έφερε ο Θεός τον άνθρωπο στην απείθεια, για να γνωρίσει το κακό, ώστε μετέπειτα να εκτιμήσει το καλό και μέσω του ελέους να χαρίσει σε αυτόν ο Θεός την ζωή, η οποία του είχε δοθεί εξ αρχής, όμως δεν την σεβάστηκε. Είναι λοιπόν παραχώρηση Θεού, διότι η σοφία αυτού ενήργησε, ώστε να ιδρυθεί η βασιλεία του διαβόλου σε όλο τον πλανήτη και να δουν οι άνθρωποι τι επιφέρει το κακό. Όταν εννοήσουν στην πορεία το αγαθό, το θέλημα του Θεού, να στραφούν όλοι ώστε να φέρουν αυτό στην ζωή τους, κάνοντας αγώνα, ώστε να το εκτιμήσουν και να το κρατήσουν αιώνια. Με αυτόν τον τρόπο θα εννοήσουμε την αγάπη, θα εννοήσουμε το μέγα έλεος, θα εννοήσουμε το κάλεσμα που λάβαμε, θα εννοήσουμε την παρουσία του Χριστού και το ανθρωποσωτήριο έργο του.

Απιστία: Είναι πολλοί άνθρωποι ή λαοί ή έθνη που αντιτάσσονται στην σοφία του Θεού, που είναι η παρουσία του Χριστού στον κόσμο και τα γεμάτα σοφία λόγια του και αιώνια έργα του. Μάλιστα αυτοί οι άνθρωποι έχουν σαν θεωρία το ου με πείσεις και αν με πείσεις. Αυτοί οι άνθρωποι με μεγάλη λύπη το λέω, θεωρώ ότι δεν θα γνωρίσουν ολοκληρωμένη την σοφία του Θεού, δηλαδή την ανυπόκριτη αγάπη και την ζωή την άφθαρτη. Όσοι όμως έχουν απιστήσει, διότι το πνευματικό τους επίπεδο δεν μπορούσε να αντιληφθεί την σοφία του Θεού, θα βρουν την πνευματική τους κοιτίδα και πίστη, ώστε να αναθεωρήσουν την λογική που τους έφερε απιστία στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Στην συνέχεια διά Πνεύματος Αγίου θα εγκεντρίσει σε αυτούς ο Θεός την άπειρη σοφία του, ώστε να μετέχουν των χαρισμάτων, των ιδιοτήτων, των καρπών του Αγίου Πνεύματος του Θεού, γινόμενοι μέτοχοι των επαγγελιών με αποκορύφωμα όλων την αιώνια, άφθαρτη ζωή, η οποία καθιστά την βασιλεία του Θεού εντός ημών αλλά και γύρω μας.

Αποστολή: Η αποστολή μας είναι να γίνουμε υιοί Θεού κατ’ εικόνα και ομοίωση αυτού. Ο Χριστός ήταν και είναι ο δάσκαλος όλων και θα πρέπει να τον ακολουθήσουμε ουσιαστικά ώστε να γίνουμε σαν αυτόν. Ο Χριστός ήταν υγιής στο πνεύμα και στο σώμα. Μέχρι να πετύχουμε εμείς αυτό δεν είμαστε τίποτα, απλώς ζούμε την παραμυθία μας. Ο Κύριος δεν έφερε μία θρησκεία, της οποίας οι πιστοί θα πρέπει να στηρίζονται στα φάρμακα. Έφερε το ουράνιο πολίτευμα το οποίο καταργεί την ασθένεια, την φθορά, τον θάνατο.

Αποστολή: Σκεφτείτε να είμεθα τα πρώτα στοιχεία της ανατροπής του δαιμονισμένου κόσμου!

Αποστολή: Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι ζουν, ότι είναι υιοί του Θεού, ασυνείδητα το πιστεύουν, καθώς ασυνείδητα λένε ότι θα πεθάνουν, αν το εννοούσαν δεν θα μεριμνούσαν για τίποτε άλλο παρά να βρουν την ζωή, να βρουν τον Χριστό. Ο Χριστός είπε μια φορά στην Μάρθα: << Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάς περί πολλά, ενός δε εστί χρεία >>. Αυτό το ένα είναι, ο άνθρωπος να βρει τον Θεό, να βρει την αποστολή του, να βρει την ζωή, να βρει την αφθαρσία, την αγάπη, τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τα χαρίσματα και τα σημεία του, ώστε να γίνει θεός, αυτή είναι η αποστολή όλων μας.

Αποστολή: Να μην πεθάνεις ποτέ.

Αποστολή: Να ψάξουμε τους υπερβατικούς στόχους μας, τους στόχους της ζωής του Θεού, μέσα από το Ευαγγέλιο του Χριστού, να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι τον κόσμο της αγάπης που παρουσίασε ο Χριστός ως ο μόνος απεσταλμένος. Να αξιοποιήσουμε τις σχέσεις μεταξύ μας που ζήτησε ο Θεός, από όλους εμάς, με σκοπό μέσα από την ανυπόκριτη αγάπη να εξελιχτούμε.

Αποστολή: Να σηκώσουμε ψηλά τη δάδα της ζωής, του αγιασμού, της σοφίας του Αγίου Ευαγγελίου, της ταπείνωσης και να προχωρήσουμε μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων αδιαφορώντας για τα κατηγορώ και τις κοροϊδίες που θα εξαπολύουν μερικοί εις εμάς λόγω του ότι υπηρετούμε το Χριστό και το Άγιο Ευαγγέλιό του. Καλύτερα να ντρέπεται ο κόσμος για μας, παρά ο Θεός για εμάς. Να θυμόμαστε όλοι το εξής για να παίρνουμε θάρρος: << μη φοβού μικρόν ποίμνιον διότι ο πατήρ ευδόκησε να μας δώση την βασιλείαν του Θεού >> δημιουργώντας την εκκλησία της Φιλαδέλφειας στη Φωνή Θεού. Πίστη χρειάζεται και αφιέρωση.

Απόστολοι: Αποστέλλονται υπό του Θεού και είναι όσοι έχουν προορισμό σωτηρίας. Διότι μέσα από τον αγώνα τους αναγκάζονται να προβούν σε υπερβάσεις, οι οποίες τους αναπτύσσουν νέους νευρώνες, οι οποίοι νευρώνες εξασφαλίζουν την λογική του Θεού αιώνια, δημιουργώντας σ’ αυτούς μία νέα πνευματική γονιδιακή δομή στο DNA τους, η οποία είναι του Θεού και συντελείται για την επικράτηση της ζωής, έναντι του θανάτου. Διότι αν το ρήμα του Θεού δεν τους αναπτύσσει γονιδιακά τότε χάνουν τον χρόνο τους. Δεν μπορούν να λένε ότι κάνουν το θέλημα του Θεού, εάν δεν έχουν νικήσει την λογική του κόσμου και δεν δύνανται να επικρατήσουν αυτής. Γνωρίζουμε ότι αυτοί που αποστέλλονται υπό του Θεού αγιάζουν γρήγορα, διότι εξασφαλίζουν ζώσα πίστη και ο λόγος διότι είναι γεγραμμένο ότι αγιάζω υπέρ των μαθητών μου. Χρησιμοποιούνται για την ανοικοδόμηση του νέου κόσμου, ο καθένας φυσικά με τον τρόπο που ο Θεός του έθεσε μέσα του. Να γνωρίζουμε όμως, ότι όλοι είμεθα μέλη αλλήλων και ότι όλοι αποστελλόμεθα υπό του Θεού. Για να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού χρειαζόμεθα το σώμα του Θεού, το οποίο αποτελείται από την ένωση όλων ημών. Κατόπιν είναι σίγουρο ότι η εξάπλωση γίνεται βεβαιότερη. Να επενδύσουμε με όλες μας τις δυνάμεις πάνω στο θέλημα του Θεού, ώστε όπου αποστελλόμεθα να έρχεται η ευλογία του Θεού, μέσα μας και γύρω μας.

Απόφαση: Να μας διέπει απόφαση Χριστού ώστε να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι όπως ήταν αυτός, ο οποίος δεν μεταβάλλονταν ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής του ή ανάλογα με τα συμφέροντά του. Με υπευθυνότητα λοιπόν πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου δυνάμεθα να πετύχουμε τους υπερβατικούς μας στόχους.

Απόφαση: Οι πειρασμοί του Κύριου κράτησαν 40 ημέρες. Οι δικοί μας κρατάνε ανάλογα την απόφαση που έχουμε, ώστε να τους νικήσουμε. Η απόφασή μας να υπηρετήσουμε τη Φωνή Θεού και τους στόχους αυτής, θα εξαφανίσει τους πειρασμούς, διότι οι άγγελοι και η Φωνή Θεού που θα λειτουργούν μέσα μας θα μας ενισχύσουν πνευματικά μέχρι να μας γίνει συνήθεια το θέλημα του Θεού στη ζωή μας.

Αρχές: 1) Μια ώρα προσευχή, μια ώρα μάθημα από το Ευαγγέλιο της βασιλείας του Χριστού και ακόμα μια ώρα προσευχή. 2) Μέσα εις την παρέα μας δεν υπάρχει το ελάχιστον «αρχηγιλίκι», πολύ δε περισσότερο εις τους αφιερωμένους αυτής. Ο Χριστός είναι ο αρχηγός εν Πνεύματι Αγίω και το Ευαγγέλιό του το πολίτευμα της βασιλείας του.

Ασυνείδητο: Άγνοια.

Ασυνείδητος άνθρωπος: Δεν ψάχνει, δεν ρωτά, δεν ερευνά, δεν εξελίσσεται, δεν ελέγχεται και δέχεται ότι του λένε επιφανειακά, χωρίς να το ερευνά. Δεν προβληματίζεται για τον εαυτό του, την δημιουργία, τις αρχές του, δεν θέλει να εξελιχτεί και τότε αναγκαστικά πέφτει σε παγίδες και μιμείται. Μιμείται τα ζώα και γίνεται κτήνος.

Ατομικό συμφέρον: Η άγνοια και η ημιμάθεια ως προς το θέλημα του Θεού φέρνει το βόλεμα και το ατομικό συμφέρον. Άμα ήταν έτσι, τότε και ο Χριστός έπρεπε να βολευτεί, ώστε να μην αφήσει τα ουράνια σκηνώματα και να κατέβει στη γη και να υποστεί τα πάνδεινα. Όταν δεν υπάρχει αναγέννηση, τότε ψάχνουμε τρόπο ώστε να βολευόμαστε με ατομικές βασιλείες. Χρειάζεται όλοι να ενδυθούμε δύναμη εξ ύψους, ώστε να φέρουμε την γενική βασιλεία στην οποία θα αναπαύεται αιώνια ο Θεός και άνθρωπος. Χρειάζεται αγώνας και θυσία, ώστε να ανήκουμε από σήμερα στην οικογένεια του Θεού. Το ατομικό συμφέρον είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον, το γενικό συμφέρον είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον.

Ατομικό συμφέρον: Καλύτερα να ζήσουμε έστω μία ημέρα με αγάπη, παρά 100 χρόνια χωρίς αυτή. Χωρίς την σοφία του Θεού, η οποία μας εξασφαλίζει πνεύμα Θεού, ο άνθρωπος γίνεται κτήνος, αγωνιζόμενος εις όλη του την ζωή, όχι για το γενικό συμφέρον αλλά για το ατομικό. Το ατομικό συμφέρον τον μεταβάλλει, από θεό, σε κτήνος. Ο άνθρωπος ο εν τιμή με την ημιμάθεια, την αμαρτία, την άγνοια που τον διέπει, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς. Μη γένοιτο!

Αυστηρότητα: Αυστηρότητα σημαίνει ότι όλες οι ενέργειές μας βρίσκονται στο λάθος και ότι όλος ο κόσμος κάνει λάθη, πράγμα το οποίο μας θυμώνει και μας οδηγεί σε αντιπαλότητες. Αυτή η αυστηρότητα μας καθιστά ευάλωτους στην αμαρτία αφού δεν είμαστε ιδεώδεις. Μας καθιστά ευάλωτους στις ασθένειες, στην φθορά, στον θάνατο.

Αυστηρότητα - Χρηστότητα: Η αυστηρότητα του Θεού έρχεται, όταν ο άνθρωπος διέπεται από τον εωσφορικό εγωισμό. Ο Θεός φεύγει από τον άνθρωπο που έχει σαν λογική το εγώ. Αυστηρότητα Θεού σημαίνει, ότι ο άνθρωπος βρίσκεται συνέχεια σε πόλεμο με τον εαυτό του, με τον συνάνθρωπό του αλλά και με τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος υψηλοφρονεί, οπωσδήποτε αντιμετωπίζει την αυστηρότητα του Θεού. Διότι ο ίδιος ο Θεός λέγει ότι, υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδει χάριν. Ο υψηλόφρων δεν έχει να κάνει τίποτε άλλο, παρά να τεθεί μέσα εις την αυστηρότητα του Θεού. Αντιτάσσεται εις την βουλή του Θεού, αντιτάσσεται εις το θέλημα του Θεού, αντιτάσσεται εις την ύπαρξη του Θεού και δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό. Ενώ ο ταπεινόφρων έχει και απολαμβάνει την χρηστότητα του Θεού. Μέσα στην ταπεινοφροσύνη υπάρχει η γλυκύτητα της ζωής, υπάρχει η αγάπη, υπάρχει η ενεργώς πίστης, υπάρχει το θέλημα του Θεού, υπάρχει η καλοσύνη. Δυνάμεθα κάλλιστα να νιώθουμε, να διαισθανόμεθα, πότε είμεθα στην χρηστότητα και πότε είμεθα στην αυστηρότητα. Μέσα μας υπάρχει πρώτα η καλή συνείδηση, υπάρχει η ειρήνη, δηλαδή ειρηνεύουμε με τον εαυτό μας, ειρηνεύουμε προπάντων με το Θεό, αλλά και με το συνάνθρωπό μας. Αυτό είναι ένα δείγμα ότι όντως υπάρχουμε μέσα εις την χρηστότητα του Θεού, διότι και όλες οι εργασίες μας αντιμετωπίζονται με αυτό το πνεύμα της χρηστότητας του Θεού και πάντοτε είμεθα νικηταί. Πάντοτε με τη χάρη του Θεού και με την πίστη λύνουμε όλα τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε εις την ζωή μας. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να μην νιώθουμε, να μην διαισθανόμεθα την χρηστότητα και να μην γευόμεθα συγχρόνως το μεγαλειώδες τούτο έργο το οποίο έκαμε ο Χριστός εις ημάς. Και μόνο αυτό όταν έχουμε, δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο εις τον κόσμο. Ας έχει όλος ο κόσμος όλα τα υλικά αγαθά του και ημείς ας έχουμε μόνο την χρηστότητα του Θεού. Αλλά και αντιθέτως όταν είμεθα εις την αυστηρότητα του Θεού, μέσα μας συνεχώς υπάρχει ο εσωτερικός μας κόσμος επαναστατημένος, δεν έχουμε συνείδηση αγαθή, δεν είμεθα ικανοποιημένοι διά όσα έργα πράττουμε και δια τη σχέση μας με το Θεό. Δεν υπάρχει η πίστης, η ουσιαστική, να ενεργεί πραγματικά, δεν υπάρχει η πραγματική αγάπη, η ταπεινοφροσύνη, δεν υπάρχει η χρηστότητα του Θεού, υπάρχει η αυστηρότητα. Ο Θεός αντιτάσσεται εις τους υπερήφανους, δεν θέλει να τους ακούσει όταν επικαλούνται το όνομά Του, δεν θέλει να πραγματοποιήσει τις δυνάμεις της πίστεως και έτσι λοιπόν ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια χαλαρή πνευματική κατάσταση, ευρίσκεται σε μια θλίψη, σε ένα πόνο, σε ένα αγώνα διηνεκή, εφόσον ευρίσκεται εις την αυστηρότητα του Θεού. Δεν μας συμφέρει λοιπόν όταν νιώθουμε αυτή την ψυχολογική κατάσταση, πρέπει οπωσδήποτε να την απομακρύνουμε και να την αποβάλλουμε, να την αποτινάξουμε.

Αφθαρτα στοιχεία: Το Ευαγγέλιο της βασιλείας, η εφαρμογή του θελήματος του Θεού και η ζώσα πίστη που διακατέχεται από σημεία, καρπούς και χαρίσματα καθώς και από την ουρανόδρομη σοφία του Λόγου του Θεού.

Αφθαρτη ζωή: Στην άφθαρτη ζωή, δύνανται να μπορούν να εισέλθουν ή να αποκτήσουν μόνο οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι, θα εννοήσουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας και την άπειρη σοφία του, την οποίαν και θα αναπτύξουν στην ζωή τους. Το οποίο Ευαγγέλιο της βασιλείας όταν υφίσταται στην ζωή των ανθρώπων παρέχει ζώσα πίστη, αγιασμό και καθαρισμό από τις μεγάλες ή μικρές αλώπεκες.

Αφθαρτη ζωή: Μόνο με την άφθαρτη ζωή παίρνει αξία ο Θεός μέσα στον κόσμο μας και ο λόγος διότι ο θάνατος ίσχυσε σήμερα διά της άγνοιας και της αμαρτίας σε όλο το ανθρώπινο γένος.

Αφθαρτη ζωή: Οι προδιαγραφές του Δημιουργού για την άφθαρτη ζωή, είναι να υιοθετηθούν οι νόμοι του Θεού, διαφορετικά το φως του Χριστού δεν μπορεί να φωτίσει τον άνθρωπο, ώστε να εννοήσει την αποστολή του και την άπειρη σοφία του Θεού Πατέρα. Έτσι ο άνθρωπος δίνει το δικαίωμα στον διάβολο ώστε να επικρατήσει το σκότος στη ζωή του και όχι το φως του Χριστού. Χρειάζεται προσοχή, διότι τα χρόνια ζωής του ανθρώπου είναι λίγα και χρειάζεται να εκμεταλλεύεται το χρόνο του, ο οποίος φεύγει ανεπιστρεπτί, ώστε να επικρατήσει το φως (Χριστός) που θα φωτίζει αιώνια τη ζωή του.

Αφιέρωση: Και πας όστις αφήκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του ονόματός μου, εκατονταπλάσια θέλει λάβει και ζωήν αιώνιον θέλει κληρονομήσει.

Αφιέρωση: Αφιέρωση σημαίνει, συνεχόμενη ακατάπαυστη πνευματική δραστηριότητα πάνω στο τρίπτυχο μελέτη, προσευχή, κήρυγμα το οποίο κήρυγμα δημιουργεί την εξάπλωση που καθιστά υπαρκτή στον κόσμο την οικογένεια του Θεού.

Αφιέρωση: Να προβούμε στις ενέργειες εκείνες που μας δίνουν το δικαίωμα να εισέλθουμε πλέον ως ιδεώδεις άνθρωποι στον γάμο του αρνίου με το κοστούμι της μετάνοιας, της αναγέννησης, της ζώσης πίστεως.

Αφιέρωση: Ο πολυχρόνιος αγώνας να αναπτύξουμε μέσα μας τον νόμο του πνεύματος του Θεού.

Αφιέρωση: Με την αφιέρωση δικαιώνεται ο Λόγος του Θεού ότι είναι καλός.

Αφιέρωση: Διά της αφιέρωσής μας πάνω στο πνεύμα του Θεού, το οποίο εκδηλώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού (νόμο του Θεού), θα νικήσουμε την φθορά που φέρνει η αμαρτία στο σώμα ημών. Με λίγα λόγια θα νικήσουμε τον θάνατο.

Αφιέρωση: Η συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού δημιουργεί σε εμάς νέες επιδιώξεις και ουρανόδρομους στόχους. Αυτοί οι στόχοι τιθασεύουν το πνεύμα μας και υποτάσσουν την σάρκα μας στο να ποιεί το θέλημα του Θεού, ώστε να ενεργείται σε αυτή την σάρκα η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη, η πανευδαίμονη, η γεμάτη καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος.

Αφιέρωση: Να αφιερώσουμε αυτή την μικρή ζωή που έχουμε πάνω στο θέλημα του Θεού, ώστε να την λάβουμε αιώνια με καρπούς, με σημεία και άπειρες δυνάμεις διά του Λόγου.

Βάπτισμα: Όλοι οι Χριστιανοί έχουν θεσπίσει το βάπτισμα στο ύδωρ. Αυτό συμβολίζει όταν εισερχόμεθα σε αυτό, ότι πεθάναμε, συνετάφημεν μετά του Χριστού. Από εκείνη την ώρα που θα βγούμε από την κολυμβήθρα ανήκουμε στην ζωή την άφθαρτη, την αθάνατη ζωή. Όταν όμως αυτό δεν το εννοήσουμε, τότε το βάπτισμα γίνεται ένας ξερός τύπος ο οποίος δεν ωφελεί. Αφού οι εντολές που παίρνουμε εκείνη την ώρα διά Πνεύματος Αγίου μέσω του ιερέα δεν εκπληρώνονται στην ζωή μας γι’ αυτό και δεν έχουμε ζωή. Εμείς οι Χριστιανοί αν θέλουμε να εκπληρώσουμε την αποστολή μας, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι όταν ο ιερέας μας σταυρώνει με το λαδάκι στα χέρια μας σημαίνει ότι όπου επιθέσουμε τας χείρας μας ο ασθενής να θεραπεύεται. Όταν μας σταυρώνει στα πόδια μας, μας δίνει εντολή το μαθητές πορευθέντες ανά τα έθνη. Όταν μας σταυρώνει στο κεφάλι μας, μας τονίζει να διέπεται ο εγκέφαλός μας, ο νους μας από Πνεύμα Άγιο. Όταν μας σταυρώνει στα χείλη μας, μας δίνει εντολή να εξέρχονται από αυτά λόγοι σοφίας. Αφού όλα αυτά δεν εφαρμόζονται και οι επιδιώξεις μέσα στις κοινωνίες δίνουν σε εμάς άλλο προσανατολισμό, τότε το βάπτισμα δεν έχει ουσία και γίνεται ένας ξερός τύπος. Θα πρέπει να προσέχουμε ώστε να μην μετατρέπουμε την σοφία του Θεού σε μωρία.

Βάπτισμα: Το βάπτισμα στο νερό, μας δείχνει την θέληση ως προς το να ακολουθήσει ο άνθρωπος τον Θεό, χωρίς όμως να παρέχει επίγνωση.

Βάπτισμα: Βάπτισμα στο Πνεύμα το Άγιο, γίνεται με την επίθεση των χειρών. Φανερώνεται και λειτούργει μέσα στους ανθρώπους με καρπούς, χαρίσματα, σημεία, με σοφία Θεού η οποία μας κατευθύνει στη θέωση και μας εξασφαλίζει ζωή, χαρά, ταπείνωση, υγεία πνεύματος και σώματος καθώς, σοφία Θεού συναρπάζουσα.

Βασιλεία Θεού: Ο Κύριος τόνισε, η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί και εννοεί ότι η μελέτη, η προσευχή, η πνευματική δραστηριότητα την φέρνουν μέσα μας, διότι αναπτύσσονται νέοι νευρώνες οι οποίοι εκδηλώνουν την λογική του Θεού, η οποία λογική ζωοποιεί την ψυχή και το σώμα μας.

Βασιλεία Θεού: Βασιλεία της αγάπης.

Βασιλεία Θεού: Όταν τρέχω για να επιτευχτεί το θέλημα του Θεού, θα καταφέρω να ιδρύσω το ταχύτερο τη βασιλεία του Θεού μέσα μου και γύρω μου.

Βασιλεία Θεού: Δεν είναι βρώση και πόσης, αλλά δικαιοσύνη, ειρήνη και χαρά εν πνεύματι Αγίου.

Βασιλεία Θεού: Σημαίνει να μην υπάρχει τίποτα να μας θέσει σε υποτέλεια (σκλαβιά) όπως, ο θυμός, η άγνοια του Λόγου του Θεού, η φθορά και ο θάνατος. Σημαίνει να καταργηθεί ο διάβολος, το ψέμα.

Βασιλεία Θεού: Η βασιλεία του Θεού χωράει με μια ειλικρινή μετάνοια και τον δίκαιο, αλλά και τον ληστή, καθώς και τον πιο χειρότερο αμαρτωλό.

Βασιλεία Θεού: Ξεκινάει από τον προφήτη, εξαπλώνεται στην οικογένειά του, έπειτα στο χωριό, στην πόλη, στο εσωτερικό της χώρας και τελευταία σε όλο τον κόσμο.

Βασιλεία Θεού: Είναι η οικογένεια του Θεού στην οποία υπάρχει αιώνια ανάπαυση Θεού και ανθρώπου.

Βασιλεία Θεού: Σ’ αυτή τη βασιλεία δεν υπάρχει πρώτος και δεύτερος, όλοι είναι νικητές. Ο Χριστός φανέρωσε: << εις τον νικώντα θέλω δώσει να φάγει εκ του δέντρου της ζωής και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός >>.

Βασιλεία Θεού: Η βασιλεία του Θεού δεν είναι πάθη και συμφέροντα, αλλά ελευθερία, δικαιοσύνη, ειρήνη, χαρά, σοφία, ταπείνωση, αγάπη, τα οποία σε οδηγούν ώστε να βρεις τη βασιλεία του Θεού και να χτίσεις αυτή μέσα σου. Καταργώντας έτσι τις πηγές της αμαρτίας οι οποίες στην αρχή δίνουν χαρά αλλά μετέπειτα φορτία δυσβάστακτα, τα οποία σε οδηγούν στη πρόωρη φθορά, στο γήρας, στο θάνατο.

Βασιλεία Θεού: Είναι η δευτέρα έλευσης του Χριστού, όπου Θεός και άνθρωπος θα γίνουν ένα, ώστε η χαρά, η αγάπη και η δόξα του Χριστού θα λάμψει στο πρόσωπο του λαού του και στο πρόσωπο του Θεού θα λάμψει η δόξα του λαού του. Είναι η μέρα η μεγάλη και επιφανής της δευτέρας ελεύσεώς του, όπου θα απαλλάξει τον άνθρωπο και όλο το ανθρώπινο γένος από τη μάστιγα της φθοράς, του θανάτου και της αμαρτίας. Όταν η μετάνοια είναι ουσιαστική ακόμα και σε ατομικό επίπεδο εισέρχεται μέσα μας ο Χριστός και φέρνει το ανέσπερο φως του, ώστε το δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, να λάβει χώρα μέσα μας.

Βατολογία: Πολλοί διαβάζουν μια ή δυο ή δέκα ή είκοσι φορές το ευαγγέλιο και κάνουν ότι τα ξέρουν όλα και γλώσσα δεν βάζουν μέσα τους, καθώς τα χείλη τους δεν κλείνουν ποτέ. Για να γίνεις καλός ομιλητής θα πρέπει να γίνεις πρώτα ένας καλός ακροατής. Μη βιαζόμαστε να μιλήσουμε, θα έρθει η ώρα που ο Θεός ενώ κάθεσαι στη σιωπή (τελευταία θέση) θα σε φέρει στη πρώτη θέση (διότι θα μιλάς με τη ζωή σου), ώστε ο λαός του Θεού να τρέφεται εκ των λόγων σου και εκ των έργων σου.

Βιαστής: Είναι ο υπάκουος. Αυτός ο οποίος υπακούει στις εντολές του Θεού και τη Φωνή Θεού. Αυτός ο άνθρωπος θα ιδρύσει τη βασιλεία του Θεού μέσα του.

Βιβλική αρχή: Δεν είναι δυνατόν αυτό που γκρέμισε ο Χριστός, οι πιστοί του να το ξαναχτίζουν!

Βλασφημία του Αγίου Πνεύματος: Έγκειται στην απιστία ως προς τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος και στην κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Στο να μην πιστεύει δηλαδή κάποιος ότι ο Θεός ενεργεί μέσω αυτών των στοιχείων για την αναγέννηση και σωτήρια του ανθρωπίνου γένους. Φυσική συνέπεια να μην μπορεί ο άνθρωπος αυτός να απεγκλωβιστεί από την παχυλότητα της ύλης και την φθορά του σώματος ώστε να αναγεννηθεί. Αποτέλεσμα, αυτός ο άνθρωπος να ομοιάζει τας κτήνεσι τοις ανοήτοις και να μιμείται αυτά.

Γενικό συμφέρον: Ας το εννοήσουμε άπαξ διαπαντός, το γενικό συμφέρον καθιστά εμάς αντί Θεού στην γη, το οποίο γενικό συμφέρον δεν θα το επιδιώκουμε με την λογική του κόσμου, αλλά με την λογική του Θεού, αναπτύσσοντάς μας την δικαιοσύνη του Θεού, η οποία πάντα προσφέρει και ποτέ δεν απαιτεί, ενώ των ανθρώπων απαιτεί. Μη γένοιτο, να μας διέπει ανθρώπινη δικαιοσύνη. Από την ώρα που γνωρίσαμε την δικαιοσύνη και την σοφία του Θεού, δεν χωράει μέσα στην λογική μας καμία άλλη δικαιοσύνη.

Γνήσια παιδία Χριστού: Τα πολλά θα και τα πολλά λόγια είναι φτώχια, καθώς επίσης παρουσιάζουν ελαφρότητα πνεύματος και φαρισαϊστική συμπεριφορά. Τα γνήσια παιδία του Χριστού ακούν τη φωνή του και τον ακλουθούν εις όλη τους τη ζωή. Παντού και στον κήπο της Γεσθημανής και στον Γολγοθά, εργαζόμενοι με θυσία για τη δόξα του Θεού και τη σωτήρια του κόσμου. Δεν αναβάλλουν, αλλά υπακούν στις εντολές τις οποίες και εφαρμόζουν. Όσοι αναβάλλουν ας γνωρίζουν ότι το αύριο οδηγεί στη χώρα του ποτέ. Τα γνήσια παιδιά του Θεού γνωρίζουν ποια διδασκαλία έχει εξουσία και ζωή, διότι ζει μέσα τους η φωνή του Θεού.

Γνήσιοι εργάτες: Είναι αυτοί που θα μοιράσουν τους καρπούς του αμπελώνα, δίκαια σε όλους τους ανθρώπους, ώστε οι καρποί του αμπελώνα να είναι εις θεραπείαν όλων των εθνών.

Γνώθις εαυτόν: Ο νόμος του Θεού υπάρχει για να γίνεται αντιληπτή σε εμάς η διαφορά των στοιχείων του Θεού και του διαβόλου και κατά πόσο μας διακατέχουν τα στοιχεία αυτά. Αν με το γνώθις εαυτόν δούμε ότι η αμαρτία υπερέχει του θελήματος του Θεού στην ζωή μας, τότε ας εισέλθουμε στο αγιαστήριο, στην σιωπή, στην προσευχή ώστε να γίνει αναστροφή αυτής της κατάστασης. 

Γνώθις εαυτόν: Όταν αλλάξουμε εμείς αλλάζει και ο Θεός.

Δαιμόνια: Κρίση, φανατισμός, εγωισμός, πονηριά, μίσος προς τους συνανθρώπους μας.

Δαιμόνια: Τα δαιμόνια εισέρχονται από παιδικής ηλικίας στους ανθρώπους. Οι οποίοι λόγω της μη πνευματικής καλλιέργειας που έχουν στηρίζονται στα εντάλματα των ανθρώπων, δαιμονίζουν τους εαυτούς τους και τα τεκνά τους (φόβος, εγωισμός, κρίση, φανατισμός, συμφέροντα, άγνοια, η ημιμάθεια πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου και της αποστολής του Χριστού). Τα δαιμόνια συμπεριφέρονται με περιφρόνηση και αδιαφορία στη διδασκαλία του Χριστού, διότι αυτός χαλάσει με την ταπείνωση και την προσφορά τα συμφεροντολογικά τους σχέδια.

Δαιμονισμένος: Όταν ο άνθρωπος δαιμονιστεί, ο διάβολος ενεργεί δια του ανθρώπου αυτού, ώστε να προβαίνει σε ακρότητες.

Δειλία: Η δειλία φανερώνει πνευματικά ακαλλιέργητο άνθρωπο. Προέρχεται εκ της πολυποίκιλης μορφής του εγωισμού και της παχυλότητας της υλικής που τον διέπει. Η δειλία εγκλωβίζει την εν χριστώ πνευματική πρόοδο και οδηγεί σε αδιέξοδο τη ζωή του δειλού, περιορίζοντάς τον σε ένα μικρόκοσμο.

Δείπνος Θεού: Είμαστε προσκεκλημένοι του Θεού, ας φορέσουμε το κατάλληλο ένδυμα του καθαρισμού και του αγιασμού ώστε να παραβρεθούμε στο δείπνο του αρνίου και να συνφάγουμε μετά του Θεού τον μόσχο τον αιώνιο τον σιτευτό, ο οποίος εκδηλώνει καρπούς, χαρίσματα και σημεία. Είναι ετοιμασμένο το δείπνο του Θεού με εδέσματα γεμάτα σοφία Θεού συναρπάζουσα.

Δέντρο ζωής: Διά της μελέτης του Λόγου του Θεού θα δημιουργηθούν από τους νευρώνες του εγκεφάλου,  πνευματικά δωμάτια όπου θα αποθηκευτούν σε αυτά η ειρήνη του Χριστού, η αγάπη του Θεού Πατέρα η οποία είναι ανυπόκριτη και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, η δικαιοσύνη του Θεού η οποία πάντα προσφέρει, η ζώσα πίστη με την οποίαν λες και γίνεται. Όταν όλα αυτά αποκτηθούν μέσα μας τότε το δέντρο της ζωής θα υπάρξει ξανά στον εγκέφαλό μας και από εκεί θα φεύγουν οι χυμοί της ζωής, οι οποίοι θα αφθαρτοποιούν το σώμα μας.

Δευτέρα έλευση του Χριστού: O λαός του Θεού με προσευχή και με φωνή αρχαγγέλου, διά του Παρακλήτου (εκείνος) ιδρυτή της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας, θα φέρουν τον Χριστό στην γη. Όλοι μαζί οι άνθρωποι του Θεού θα καλέσουν τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Μόνο με αυτόν τον τρόπο πραγματοποιείται και λαμβάνει χώρα η δευτέρα έλευση του Χριστού. Και από εκεί και έπειτα διά της παρουσίας του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος, λαμβάνει χώρα η ανάσταση όλων των εν Κυρίω κοιμηθέντων.

Δημιουργία: Ο λόγος της Δημιουργίας του Θεού, ήτο να δημιουργήσει μία μεγάλη οικογένεια η οποία να διέπεται από τα στοιχεία τα δικά του, ώστε Θεός και άνθρωπος να χαίρονται εις τους αιώνες των αιώνων. Κατόπιν ο Θεός να χαίρεται με το Δημιούργημά του και ο άνθρωπος να χαίρεται με τον Δημιουργό του.

Διάβολος: Ο διάβολος έχει ένα χαρακτηριστικό. Αυτό είναι: Πρώτα σε παροτρύνει να κάνεις το λάθος και αφού το κάνεις, σε φανερώνει, με σκοπό να σε ταπεινώσει. Η ταπείνωση θέλει πολύ Θεό για να μετατραπεί σε ευλογία. Σίγουρα το έλεος του Θεού μπορεί κάποια στιγμή να τον αναγεννήσει τον άνθρωπο που αμαρτάνει.

Διάβολος: Ο διάβολος δεν θα νικηθεί με σταυρούς, κηρύγματα ή με πνευματικές εξυπνάδες. Ο διάβολος θα νικηθεί με το να καταφέρουμε να νικήσουμε το κακό με το καλό. Ας βομβαρδίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο με σοφία Θεού και να είμεθα σίγουροι ότι ο συνεργαζόμενος με τον Χριστό ουδέποτε νικάται. Όταν μπει το πνεύμα του Χριστού μέσα μας, να είμεθα βέβαιοι ότι πλέον άλλο πνεύμα δεν θα χωρά. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα εισέλθουμε στην ειρήνη του Χριστού, η οποία δύναται να μας φρουρεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούμε πνευματικές ή υλικές. Οι άνθρωποι του Θεού δύνανται να φρουρούν το σώμα τους διακατεχόμενοι από άφθαρτα στοιχεία.

Διάβολος: Ο διάβολος όταν υποχειριάσει το πνεύμα και το σώμα ενός ή πολλών ανθρώπων, τότε αυτεπάγγελτα αυτοί οι άνθρωποι κινούνται σύμφωνα με τον νόμο του πονηρού. (Εγωισμός, πονηρία, ψέμα, κρίση, θάνατος)

Διάβολος: Όπως το κατοικητήριο του Θεού είναι ο άνθρωπος έτσι και το πονηρό πνεύμα θέλει να κατοικήσει εις τον άνθρωπο. Γνωρίζουμε από το στόμα του Κυρίου ότι ο διάβολος ο ανθρωποκτόνος είναι ο άρχων του θανάτου, είναι ο πατήρ του ψεύδους. Θέλει να μας κάνει οπαδούς του εις τον θάνατο, εις την απώλεια, όπως ο Χριστός θέλει να μας κάνει οπαδούς του εις την ζωή, την αιώνιο έτσι και αυτός. Πως; Με το ψέμα αφού είναι ο πατήρ του ψεύδους. Μας παρακολουθεί συνέχεια. Κατόπιν παραχωρήσεως Θεού ο διάβολος κατόρθωσε να κυβερνά ολόκληρη την ανθρωπότητα με τα ψέματα. Η ψευτιά βασιλεύει από άκρον εις άκρον της οικουμένης. Έχει χτίσει τα ανάκτορά της εις τις καρδιές όλων των ανθρώπων και των λαών της γης και ακούς τους ανθρώπους μικρούς και μεγάλους να τιτλοφορούν το ψέμα και με κομπασμό να λέγουν «τα κατά συνθήκη ψεύδη». Δηλαδή έχουν κάνει σύμβαση όλοι οι άνθρωποι και όλοι οι λαοί της γης να λέγουν ψέματα και να μη δύναται ουδείς να τα ελέγξει ή να χαλάσει το σύστημά τους.

Διάβολος: Ο Διάβολος κατοικεί όπου δεν υπάρχει ταπείνωση, αυτός ανακατεύει τα πράγματα, σιγά-σιγά τα κάνει θρύψαλο, τα δαιμονίζει.

Διάβολος: Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα του και ο διάβολος κατόρθωσε με το ψέμα να παρασύρει τους πρωτόπλαστους, παραχώρηση Θεού. Εφόσον η αρχή του ανθρώπινου γένους ήταν οι πρωτόπλαστοι, αυτοί κατά φυσική συνέπεια μετέδωσαν το ψέμα και γενικά τα πάθη που τους έβαλε μέσα τους ο διάβολος. Έτσι, όπως στην Παλαιά Οικονομία ο Θεός είχε κάνει την παρουσία του δια του Αβραάμ έτσι και ο διάβολος έκανε το ίδιο στους ανθρώπους. Έκανε τη παρουσία του με τα πάθη και ενώ ο Θεός είχε πλάσει τον άνθρωπο χωρίς θάνατο διότι ήταν η εικόνα του, ο διάβολος με το ψέμα του και με τα πάθη του, διότι είναι η φύσις του αυτή να θανατώνει τον άνθρωπο δια των παθών, έκανε το κρησφύγετό του στα διάφορα πάθη για να μη γνωρίσει ο άνθρωπος ουσιαστικά τον Θεό που είναι η ζωή. Με αυτά τα πάθη που χρησιμοποιούσε από το κρησφύγετό του, αφού τα έβαλε εις τον άνθρωπο, τον διεύθυνε κατά πάντα και τον οδηγούσε εις την φθορά (με τον τρόπο της ζωής που του έβαλε) και τελικά κατέληγε εις τον θάνατον. Ο Χριστός όμως αποκάλυψε τα φοβερά και θανατηφόρα έργα του και για να τον γνωρίσουν όλοι οι άνθρωποι τον τιτλοφόρησε και τον ονόμασε πατέρα του ψεύδους, πατέρα και κοσμοκράτορα του σκότους του αιώνος τούτου, πατέρα και άρχοντα του θανάτου και τον παρουσίασε στη Νέα Οικονομία. Αυτός όμως κατόρθωσε να κάνει κρησφύγετό του τα πάθη μας.

Διάβολος: Είναι το κακό που συλλαμβάνουμε μέσα μας, το οποίο μας φέρνει κακούς λογισμούς, καταστροφικούς λογισμούς, ατομικά συμφέροντα, ανίατες φιλοδοξίες, ανώφελους εγωισμούς, θάνατο ψυχής και σώματος. Αυτό το πνεύμα ενεργεί μέσα μας λόγω της άγνοιας και της λανθασμένης πίστης, της ασυνείδητης γνώσης που μας διακατέχει, αφού όλα αυτά τα έχουμε υιοθετήσει λάθος, ώστε όταν τα πιστεύουμε να ιδρύσουμε μέσα μας το κράτος του θανάτου και γύρω μας. Ο λόγος αυτής της ονομασίας, διάβολος, είναι, διότι φέρνει την διαβολή την καταστροφή στην ζωή μας. Σκοπός της παρουσίας μέσα μας αυτού του πνεύματος είναι ένας, να γνωρίσουμε το καλό και το κακό, ώστε με τον σχετικό αγώνα να αναγεννηθούμε και να γίνουμε άνθρωποι με κεφαλαίο Α. Καθώς να φτάσουμε μια μέρα στο πλήρωμα να γίνουμε υιοί θεού με κεφαλαίο Θ.

Διάβολος: Είναι αυτός που καταφέρνει λόγω της άγνοιας που μας διακατέχει από παιδικής ηλικίας, να κάνει τα τέκνα του θεού να πιστεύουν, ότι θα καταλήξουν στα μνήματα και να παραμένουν απαθείς στο θάνατο και τη φθορά. Ο διάβολος οδηγεί τον άνθρωπο στα νεκροταφεία και στο θάνατο.

Διάβολος: Κινείται μέσα από αδυναμίες και από συμφέροντα με σκοπό να μας παρεκκλίνει από την υπακοή και την αποστολή που ελάβαμε άνωθεν.

Διάβολος: Ο χρόνος έφτασε και πολλά γεγραμμένα θα ζήσει η γενιά μας, τα οποία θα κάνουν τον άνθρωπο να γνωρίσει και να εννοήσει ότι πρέπει να εντάξει στη ζωή του το θέλημα του Θεού.

Διάβολος: Άνθρωπος πονηρός. Κάνει ερωτήσεις για να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα. Ο λόγος του είναι καθαρά υποκριτικός και ο σκοπός είναι να κατηγορήσει, να εμπαίξει και να καταδικάσει τα πρόσωπα εκείνα που ο Θεός επιλέγει να κάνουν το θέλημά του. Φοβάται μήπως βρεθούν άνθρωποι και του πάρουν την θέση της εξουσίας. Ερώτηση: δεν πρέπει να ρωτάμε; Σίγουρα θα ρωτάμε, όμως με πνεύμα αγάπης και όχι με τρόπο να μηδενίσουμε τους συνανθρώπους μας, ώστε να αναδειχθούμε εμείς. Προσοχή πως ρωτάμε. Ο Κύριος πάντως απαντούσε με την σιωπή του στις υποκριτικές ερωτήσεις πονηρών ανθρώπων. Και εμείς σε ερωτήσεις τέτοιου είδους θα απαντούμε με την σιωπή και θα αφήνουμε τον Θεό να φανερώνει το ποιοι είμαστε και ποια είναι η αποστολή μας. Όσοι μπαίνουν στην διαδικασία να απολογούνται για ότι κάνουν και επίσης στην διαδικασία του κατηγορώ, τότε και αυτοί πέφτουν στην ίδια παγίδα με αυτούς που ρωτούν.

Διακονία: Η μεγαλύτερη χάρη που θα μπορούσε ο άνθρωπος του Θεού να λάβει, είναι η πνευματική και υλική διακονία. Με αυτή ο άνθρωπος, μοιράζει με χαρά και όχι, γιατί πρέπει ή διότι ο Λόγος του Θεού το επιβάλλει. Ο άνθρωπος που απολαμβάνει τη χάρη αυτή του Θεού, γίνεται δοτικός, δίνει αγάπη και τέλος ομοιάζει σαν το μέλος του σώματος, την καρδιά, η οποία ζει δίνοντας αίμα σε όλο το σώμα.

Διάκριση: Ο Θεός έδωσε το μεγαλύτερο δώρο στον άνθρωπο που είναι η διάκριση, μέσω αυτής δυνάμεθα να αναπτύξουμε την λογική του Θεού που διέπεται από τον καθαρισμό, τον αγιασμό, την σοφία του Θεού. Όταν ο άνθρωπος δεν αναπτυχθεί πάνω στην λογική του Χριστού σίγουρα θα αναπτυχθεί πάνω στην λογική του πονηρού, η οποία διέπεται από τα πάθη, μη γένοιτο! Μία προσοχή χρειάζεται! Αφού ο Θεός θέλησε να τον γνωρίσουμε, ας τον καλλιεργήσουμε μέσα από την διαπαιδαγώγηση που αναπτύσσει η διδασκαλία του, ώστε να φτάσουμε στο να γίνουμε κατ εικόνα και ομοίωση.

Διαπαιδαγώγηση: Όταν ο άνθρωπος δεν αναπτυχθεί πάνω στην λογική του Χριστού σίγουρα θα αναπτυχθεί πάνω στην λογική του πονηρού, η οποία διέπεται από τα πάθη. Αφού ο Θεός θέλησε να τον γνωρίσουμε, ας τον καλλιεργήσουμε μέσα από την διαπαιδαγώγηση που αναπτύσσει η διδασκαλία του, ώστε να φτάσουμε στο να γίνουμε κατ εικόνα και ομοίωση.

Διαφωνία-Αντιλογία: Την διαφωνία την δημιουργούν συμφεροντολογικά θέματα και εγωισμοί που καταλήγουν πολλές φορές σε λογομαχίες και διαμάχες. Με τη διαφωνία δημιουργούνται άσχημες καταστάσεις όπως αιρέσεις μεταξύ των θρησκειών, κόμματα μεταξύ του πολιτικού κόσμου, πόλεμοι και τέλος καταστροφή. Οι μελετητές και εκτελεστές του Λόγου του Θεού δεν έχουν ποτέ διαφωνίες αλλά δίδουν απλώς τη γνώμη τους. Όταν στη διαλογική συζήτηση δημιουργείται αντιλογία, αυτός είναι θρησκευτικός εγωισμός τον οποίον έχουμε με το να επιμένουμε ότι η γνώμη μας είναι η σωστότερη. Η διαφωνία διαλύεται με το πνεύμα της απλότητας. Ο άνθρωπος ο οποίος έχει αγάπη, αγαθοσύνη και πραότητα δεν διαφωνεί, δεν κάνει διαμάχη. Όταν καταφέρουμε να διώξουμε από τη ζωή μας τη διαφωνία και αντιλογία, στη θέση τους έρχεται ένα χάρισμα του Πνεύματος του Αγίου που ονομάζεται Χάρισμα της Διακρίσεως των Πνευμάτων και μπορεί ο άνθρωπος που το έχει, να συλλαμβάνει επ’ αγαθώ τα διανοήματα του άλλου.

Διδασκαλία Χριστού: Κινεί τους μηχανισμούς του μυαλού μας, ώστε να βρούμε τα μέσα που θα μας αφθαρτοποιήσουν και αθανατοποιήσουν. Όταν εφαρμοστεί καταργεί το κράτος του θανάτου και μας φέρνει το πολίτευμα της ζωής.

Δικαιολογία: Είναι εκ του διαβόλου. Για ποιον λόγο να δικαιολογούμαι τη στιγμή κατά την οποία μπορώ να πω την αλήθεια, ούτε υπέρ, ούτε κατά. Αν σε καλέσουν μη δικαιολογηθείς αλλά κάνε μια διασάφηση των πραγμάτων και να τους πεις την αλήθεια.

Δίκαιος Θεού: Είναι ο άνθρωπος αυτός, όπου η πίστη του, έχει αναπτυχθεί από τα έργα της δικαιοσύνης του έναντι του Θεού, πάνω στο θέλημά του και στην δικαιοσύνη εκείνη που τον κάνει να αποβλέπει στον κάθε συνάνθρωπό του, χωρίς να προσωποληπτεί. Αυτά τα δύο είναι που του εξασφαλίζουν την πίστη εκείνη που χρειάζεται για να βγει στον ουρανό. Ο Θεός Πατέρας βρέχει για δικαίους και αδίκους. Η δικαιοσύνη των ανθρώπων που σήμερα υφίσταται στις κοινωνίες τους, είναι η απαίτηση. Άρα, αυτό θα πρέπει να αλλάξει και να γίνει μόνο του Θεού που είναι, η προσφορά. Αυτός είναι ο δίκαιος του Θεού, που μόλις σώζεται. Η δικαιοσύνη από μόνη της δεν φτάνει να βοηθήσει τον δίκαιο για να γίνει και κληρονόμος της άφθαρτης ζωής. Χρειάζεται και ζώσα πίστη. Αν δεν μπορούμε να γίνουμε άγιοι, ας γίνουμε δίκαιοι.

Δικαιοσύνη Θεού: Τα βασικά στοιχεία της δικαιοσύνης του Θεού είναι δύο: Πρώτον, το έλεος του Θεού και δεύτερον, η λογική εκείνη του Θεού η οποία έχει την προσφορά, που στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Ο Θεός Πατέρας βρέχει για δικαίους και αδίκους.

Δικαιοσύνη Θεού: Η δικαιοσύνη του Θεού είναι το μέγα έλεος. Η δικαιοσύνη του Θεού πάντα προσφέρει και μας δίνει συνέχεια την ευκαιρία να εκπληρώσουμε την αποστολή μας. Η δικαιοσύνη των ανθρώπων προς τον Θεό είναι η ζώσα πίστη, η οποία αυξάνει τα έργα του Θεού. Χρειάζεται προσπάθεια να εννοήσουμε, να καταλάβουμε τον τρόπο που δικαιώνεται ο άνθρωπος ενώπιον του Θεού. Δεν είναι δύσκολο. Είναι εύκολο. Λίγη σοβαρότητα απαιτείται να δείξουμε ώστε να αντιληφθούμε τον ρόλο της παρουσίας του Θεού στην ζωή μας, να αντιληφθούμε τον νόμο του Θεού, την αξία της ζώσης πίστεως, την αξία της συνεχόμενης ενασχόλησης πάνω στο θέλημα του Θεού και τελευταία την αξία της άφθαρτης, αιώνιας ζωής.

Δικαιοσύνη Θεού: Τι θα μας δικαιώσει στον Θεό; Η πίστη, η χάρη ή τα έργα; Ο Θεός Πατέρας δώρισε στον πεσόντα άνθρωπο το μέγα έλεος, την χάρη. Δηλαδή, τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όλοι εμείς ξεκινάμε με την πίστη στον Θεό. Αυτή η πίστη μας δικαιώνει σε κάθε μας πτώση, ώστε δια αυτής να συνεχίζουμε την πνευματική μας προσπάθεια. Η πνευματική προσπάθεια δημιουργεί τα έργα αγάπης, τα οποία διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας. Κατόπιν το έλεος του Χριστού που απορρέει από την θυσία του, μας δίνει χρόνο να συνεχίσουμε να εντρυφούμε πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου. Ο χρόνος μας οδηγεί στην αφιέρωση. Η αφιέρωση μας καθιστά τον νόμο του Θεού συνήθεια στην ζωή μας. Έτσι, το θέλημα του Θεού λαμβάνει χώρα στην καθημερινότητα μας. Ο άνθρωπος με την χάρη, με το μέγα έλεος, με την ζώσα πίστη μπορεί σε μεγάλο ή μικρό χρονικό διάστημα, ανάλογα την ευρύτητα και ευστροφία του εγκεφάλου του, να εφαρμόσει τον νόμο του Θεού. Όσα στοιχεία δώρισε ο Θεός σε εμάς, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν από εμάς ώστε, να φτάσουμε στο σημείο ο νόμος του Θεού να λειτουργήσει μέσα μας. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος από αυτόν που φανέρωσε ο Χριστός με την παρουσία του και το ανθρωποσωτήριο έργο του.

Δικαιοσύνη Θεού: Η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί, του Θεού όμως προσφέρει (αιώνια) και διακατέχεται από το μέγα έλεος.

Δικαιοσύνη Θεού: Ο νόμος του πνεύματος του Θεού μας δικαιώνει όταν με πολυχρόνιο αγώνα τον αναπτύξουμε μέσα μας (χρειάζεται αφιέρωση). Θα νικήσουμε την φθορά που φέρνει η αμαρτία στο σώμα ημών. Με λίγα λόγια θα νικήσουμε τον θάνατο.

Δικαιοσύνη Θεού: Η δικαιοσύνη του Θεού απορρέει από την σοφία του Θεού, η οποία δικαιοσύνη συναντάται στο έλεος αυτού, το οποίο στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο, αδελφό και εχθρό. Η δικαιοσύνη του Θεού είναι η προσφορά, η οποία διέπεται από την λογική πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωση αληθείας ελθείν. Η δικαιοσύνη του Θεού βρέχει για δικαίους και αδίκους, η δικαιοσύνη του Θεού σώζει τον δίκαιο, τον άγιο αλλά και τον ληστή. Η δικαιοσύνη του Θεού θα πρέπει να διέπει και όλους εμάς, ο λόγος διότι ο δίκαιος μόλις σώζηται, που θέλει φανή ο αμαρτωλός; Η μετάνοια μας οδηγεί στην αναγέννηση, η αναγέννηση μας εξασφαλίζει την δικαιοσύνη και την λογική του Θεού. Το επόμενο πνευματικό στάδιο είναι η αγιότητα, η οποία μας καθιστά Θεούς.

Δικαιοσύνη Θεού: Η δικαιοσύνη του Θεού πάντα προσφέρει ενώ η δικαιοσύνη του κόσμου πάντα απαιτεί. Θα αγωνίζομαι ώστε: α) να δίνω στους συνανθρώπους μου ότι θα ήθελα να μου δίνουν και β) να κάνω στους άλλους ότι οι άλλοι θα ήθελα να μου κάνουν.

Δικαιοσύνη Θεού: Πάντα προσφέρει, αιώνια προσφορά χωρίς ανταπόδοση. 

Δικαιοσύνη κόσμου: Πάντα απαιτεί, προσφέρει με ανταπόδοση.

Διχασμός: Εκμηδενίζει τον χριστιανισμό με αποτέλεσμα να χάνει τις επαγγελίες του Θεού και τις εξουσίες ώστε να ιδρύσει τη βασιλεία του Θεού επί της γης.

Δόγματα: Ο Θεός χώρισε τους ανθρώπους σε έθνη, λαούς, θρησκείες ώστε να φανεί η αγάπη. Όσοι έχουν αγάπη, δεν έχουν ταμπέλες, αλλά σοφία Θεού. Τις ταμπέλες τις έβαλαν άνθρωποι οι οποίοι θέλουν την χειραγώγηση των ανθρώπων με στόχο και σκοπό να τους εξουσιάζουν. Ο Θεός έδωσε εις έκαστο έθνος ή άνθρωπο ιδιάζουσα μορφή σοφίας και ιδιότητας ίνα χρείαν πάντες αλλήλους έχουσιν. Άρα, ο Θεός δέχεται τους πάντες, εμείς πότε;

Δοκιμασία: Πρώτα θα δοκιμαστούμε διά του αγώνος να αποδειχτούμε άξια τέκνα του Θεού. Εξάλλου, είναι γραφικό πως όντινα αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγόνει πάντα υιόν, τον οποίον παραδέχεται. Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί. Μόνο μετά την δοκιμασία θα λάβουμε το πνεύμα του Θεού, στην αρχή με μέτρο και στην συνέχεια χωρίς μέτρο, ώστε ο λόγος μας να διέπεται από παντοδυναμία πάνω σε όλους τους τομείς. Ο Χριστός την ζωή την έλαβε αφού πειράχτηκε και δοκιμάστηκε στα πάντα. Αυτή η ζωή τον καθιστά σήμερα Θεό.

Δοκιμασία: Όσοι έχουν μεγάλη αποστολή δοκιμάζονται. Δύο φορές ο Κύριος είπε, περίλυπος η ψυχή μου έως θανάτου. Πολλές φορές όταν ο Χριστός στέλνει το παιδαγωγικό του όργανο να μας γυμνάσει, δεν βλέπουμε τα γεγονότα καθαρά ενώ είναι εις την ουσία καθαρά. Όταν έχουμε συνεχώς επιτυχίες και έχουμε τον ξέφρενο ζήλο, ο οποίος παρατηρείται εις την αρχή των αγώνων μας, τι θα γίνει εάν δεν είμαστε άκρως ταπεινοί;

Δοκιμασία: Καμία φορά ο Θεός μας δοκιμάζει, χρειάζεται προσοχή, υπομονή και ταπείνωση για να ολοκληρώσει ο Θεός πάνω μας το δικαίωμα, ώστε να λάβουμε από αυτόν άπειρες ευλογίες, δυνάμεις ουσιαστικές θαυμάτων, καρπούς, χαρίσματα, σοφία και άπειρα σημεία, τα οποία θα μας καταστήσουν σκεύη εκλογής μέσα στον κόσμο.

Δόξα Θεού: Να ξέρουμε ότι όταν δεν έχουμε ταπείνωση δεν πρόκειται να δούμε το πρόσωπο του Θεού.

Δόξα Θεού: Επίτευξη της αποστολής που μας αναθέτει.

Δόξα Θεού: Πολλοί είναι αυτοί που κηρύττουν τη δική τους καλοκαγαθία. Άλλο όμως είναι να σε συστήνει ο Θεός και άλλο ο εαυτό σου ή οι άνθρωποι με διάφορες κολακείες. Να μην αγωνίζεσαι να πείσεις κανένα ότι είσαι του θεού, αλλά να αφήνεις τον Θεό να σε συστήνει. Μόνο από τη σύστηση του Θεού θα πρέπει να εξελιχτούμε και να επικρατήσουμε παντού. Ο Θεός θα μας ανοίξει πόρτες αγάπης παντού, ώστε δια Αυτού να επικρατήσουμε σε όλο τον κόσμο και να ανατρέψουμε τον παρόντα δαιμονισμένο κόσμο.

Δόξα Θεού: Να χρειαζόμαστε ανάπαυση, από την πνευματική εργασία στο να μελετάμε στο να προσευχόμαστε και στο να υπηρετούμε τα αδέλφια μας. Να φτάσουμε σύντομα στη δόξα αυτή, ώστε να ομοιάσουμε του Χριστού και να εφαρμόσουμε το ου γαρ ήλθεν διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωή αυτού λύτρον αντί πολλών. Όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο συνάνθρωπός του δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Ο Χριστός είπε: << όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού θέλει απολέσει αυτήν και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου ούτος θέλει σώσει αυτήν >>.

Δόξα Θεού: Να γίνουμε ένα με το Θεό. Να απολέσουμε από τη ζωή μας και τη ψυχή μας τον κόσμο και το σύστημά του για τον Χριστό και το ευαγγέλιο του. Αφιέρωσης εις Αυτόν.

Δόξα Θεού: Η δόξα του Θεού, είναι να ελαττωνόμαστε εμείς και να αυξάνουν ο Θεός και ο συνάνθρωπος, ο οποίος πραγματικά επιδιώκει να επιστατεί και να βασιλεύει ο Θεός στην ζωή του.

Δουλεύοντες τον Κύριο: Στον Κύριο δουλεύουμε, όταν υπακούμε στο θέλημά του, αναπτύσσοντας αυτό στην δική μας ζωή και στην ζωή των συνανθρώπων μας. Το ατομικό συμφέρον, είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον και θα πρέπει να το αποτινάξουμε από την ζωή μας. Το γενικό συμφέρον, είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον και αυτό να αναπτύξουμε στην ζωή μας από σήμερα και για όλη μας την ζωή, μέχρι ο Κύριος να βραβεύσει τους αγώνες μας. Ο τρόπος που θα μας κάνει να δουλεύουμε στην ζωή μας τα του Κυρίου, είναι η αγάπη. Η αγάπη η ανυπόκριτη, βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας. Τόσα χρόνια που εργάζομαι στον Κύριο κάνοντας το θέλημά του, έχω τόση δουλειά πνευματική η οποία δεν με κουράζει, αλλά με ξεκουράζει. Το καλύτερο σύστημα σωτηρίας και ίδρυσης της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας, είναι να αναγεννηθούμε κατά Θεό. Όταν το πετύχουμε θα χρησιμοποιηθούμε άνωθεν ως σαν σκεύη εκλογής για την επικράτηση του Θεού στις καρδιές, αλλά και στην λογική των ανθρώπων, έτσι δουλεύουμε στον Κύριο κάθε μέρα. Φυσικά ο εργάτης, είναι άξιος της τροφής, την οποίαν ο Πατέρας αφού δουλεύουμε σε αυτόν, παρέχει εις ημάς πλουσίως.

Δούλος: Από όντινα νικάταί τις, τούτου και δούλος γίνεται.               Όταν την ζωή μας την εξουσιάζουν εξωγραφικά στοιχεία, πάει να πει ότι έχουμε χάσει τον προορισμό μας έναντι του Θεού και έναντι του εαυτού μας καθώς και του συνόλου της κοινωνίας που ζούμε. Ακόμη και του θανάτου και της φθοράς είμεθα έρμαιο. Να γνωρίζουμε ότι είμαστε εικόνα του Θεού, είμαστε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση και δεν χρειάζεται η ζωή μας να εξαρτάται από τίποτα και από κανέναν. Είμαστε υιοί Θεού και αδελφοί του Χριστού όπου μετέχουμε των επαγγελιών ως κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού.

Δούλος Θεού: Δούλος Θεού είναι ο υπηρέτης του Αγίου Θεού, ο οποίος μέσα από την ελεύθερη βούλησή του θέτει εαυτόν δούλο Θεού και δούλο των συνανθρώπων του. Στόχος του να υπηρετεί Θεό και άνθρωπο για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Ο υπηρέτης που Θεού γίνεται κληρονόμος των δωρεών και των ιδιοτήτων του Θεού, κατέχοντας αιώνια τα κλειδιά της οικίας του Θεού, η οποία διέπεται από την αιώνια, άφθαρτη, αθάνατη ζωή.

Δούλος Χριστού: Είναι μοναδικό να έχεις φτάσει στο σημείο να στέκεσαι με ειλικρίνεια μπροστά στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος και να του λες: Ιδού εγώ Κύριε, πρόσταξε τον δούλο σου. Ο δούλος Χριστού, νιώθει μέσα από την ελεύθερη βούλησή του, ότι μπορεί να έχει πλήρη υποταγή στον εκλεκτό του Θεού, στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος, ο οποίος τον ελέησε και τον διαφώτισε ώστε να διακατέχει την ουσία του Θεού.

Δυνάμεις: Στο κόσμο υπάρχουν δυο άπειρες δυνάμεις, η μια είναι ο Θεός και η άλλη ο Διάολος.

Δύναμη: Κινητήριος δύναμη των πάντων, της παρούσης και μέλλουσας ζωής είναι, η κρυφή προσευχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου