Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

1) ΛΕΞΙΚΟ ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ - Σ - Υ


Σάββατο - Άνθρωπος: Το Σάββατο συμβολίζει τον νόμο ο οποίος είναι ανεφάρμοστος. Ο άνθρωπος συμβολίζει το έλεος και το νόμο του Χριστού, τα οποία είναι ανώτερα του νόμου (του Σαββάτου). Στο έλεος λοιπόν, θα στηρίξουμε τη σωτηρία μας και όχι στο νόμο (Σάββατο). Ο νόμος γίνεται παγίδα σε όσους δεν εννοούν το έλεος του Θεού και την σταυρική θυσία του. Ο νόμος μπροστά στην αγάπη χάνει την αξία του. Αγάπα και κάνε ότι θες.

Σημεία: Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας, και θέλουσιν ιατρεύεσθαι.

Σιωπή: Για να μελετήσουμε και να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού, τον Λόγο του Θεού, χρειάζεται να ζούμε στην σιωπή. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να εννοήσουμε το θέλημα του Θεού, κατόπιν με την αγάπη του Χριστού την οποία θα γνωρίσουμε στην σιωπή, θα μας διέπει και η ταπεινοφροσύνη που είναι ο θρόνος του Θεού, η αρετή των αρετών. Χωρίς αυτή όποιο έργο και αν παρουσιάσουμε θα είναι δαιμονισμένο έργο.

Σιωπή: Όταν θα δέχομαι κατηγορώ ή εξευτελισμό δίκαιο ή άδικο θα θυμάμαι τα εξής: ο Χριστός λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει απειλούμενος ουκ ηπείλει. Με αυτή τη στάση μου θα αναγεννήσω τους συνανθρώπους μου και θα γκρεμίσω τον εωσφόρο (εγωισμό) και την στρατιά αυτού μέσα μου και γύρω μου.

Σκάνδαλα: Μέσα απ’ αυτά φανερώνονται οι δόκιμοι του Θεού.

Σκεύος εκλογής: Χρησιμοποιούμαστε άνωθεν ως σαν σκεύη εκλογής, όπου εργαζόμαστε διά Πνεύματος Αγίου για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.

Σκεύος εκλογής: Όσοι έχουν καλή προαίρεση και είναι σκευή εκλογής, δικαιολογούν θετικά τα ανθρώπινα λάθη των συνανθρώπων τους και τους αγκαλιάζουν με έλεος. Όσοι έχουν κακή προαίρεση αυτά τα ανθρώπινα λάθη γίνονται τροφή, ώστε να σκανδαλιστούν αυτοί οι άνθρωποι και να φτάσουν μέχρι να θέλουν το κεφάλι του συνανθρώπου τους επί πίνακι.

Σκεύος εκλογής: Ο Θεός έχει την εξουσία να δημιουργήσει οποιοδήποτε καινούριο σκεύος εκλογής. Έτσι όταν βλέπει σε έναν εγωιστική, αλαζονική συμπεριφορά τα παίρνει από αυτόν όλα όσα του έδωσε και τα δίνει σε έναν άλλον, ο οποίος θα τα εκτιμήσει περισσότερο. Κάνοντας μάλιστα αυτός ο άνθρωπος τα πάντα, ώστε να τα πολλαπλασιάσει με σκοπό να τα διανείμει στους καλώς έχοντες προορισμό σωτηρίας και να τα χρησιμοποιήσει για την δόξα του Θεού και την επικράτηση της βασιλείας αυτού του Θεού μέσα τους και γύρω τους. Ο τρόπος που το καταφέρνει αυτό είναι η αγάπη του ως προς τον Θεό, που του εξασφαλίζει την αγάπη προς τον πλησίον του. Η αγάπη αυτή βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας, τα οποία φέρνουν τον Θεό στην ζωή μας. Η προσπάθειά μας να είναι μία, ώστε να ρίξουμε όλο το βάρος μας εκεί. Αυτό είναι να φέρουμε τον Θεό στην ζωή μας, όλα τα άλλα να μην μας ενδιαφέρουν τόσο πολύ, διότι αν μας απασχολούν τότε θα γίνουν αιτία να χάσουμε τον Θεό. Μη γένοιτο! Καμία χαρά και καμία επιδίωξη να μην μας ενδιαφέρει αν δεν την έστειλε ο Θεός στην ζωή μας. Ειδικότερα να μην μας ενδιαφέρει όταν την φέραμε εμείς στην ζωή μας με τον εγωισμό, με την πονηρία, με το ψέμα. Έχουμε πολλά να εκτιμήσουμε ώστε η χαρά μας να είναι αιώνια, όπως είναι η ζωή που έχουμε, η οποία διέπεται από την λογική, που μας χαρίστηκε υπό του Θεού. Εάν καταλάβουμε τι σημαίνει ζωή, με πνεύμα Θεού γεμάτη λογική που μας χαρίστηκε υπό του Θεού, τότε η ευχαριστία θα είναι αιώνια και η αγάπη μας θα είναι ανυπόκριτη. Τίποτα κατόπιν δεν θα μπορεί να μας οδηγεί σε υποτέλεια και να μας κάνει ώστε να μας βαρεθεί ο Θεός και να μας εγκαταλείψει.

Σκεύος εκλογής: Ο Θεός φανερώνει την παντοδυναμία του με την αγάπη που έθεσε μέσα σε σκεύη εκλογής, τα οποία με την θυσία τους, διαμόρφωσαν ανά τους αιώνες τις κοινωνίες των ανθρώπων. Οι άνθρωποι του Θεού, κατάφεραν να νικήσουν το κακό, με το καλό, μέσα από την θυσία στην οποίαν είχαν προβεί, δηλαδή οι άνθρωποι του Θεού για να εκδηλώσουν αγάπη προτίμησαν και προτιμούν να δώσουν την ζωή τους, από το να αποφύγουν να εφαρμόσουν την αγάπη και το αγαπάτε τους εχθρούς. Τελευταία με την άπειρη σοφία του Θεού που διακατέχονταν, προβλημάτισαν ανθρώπους, τους οποίους τα ρήματα του Θεού, τους έκαναν να αλλάξουν τον προσανατολισμό τους και την δαιμονισμένη λογική τους. Ενθυμούμεθα όλοι τον τρόπο που ο Κύριος έκανε έναν λαό ολόκληρο να αλλάξει στάση, να ανατρέψει έναν νόμο, τον νόμο του λιθοβολισμού, καθώς συνελήφθη επ' αυτοφώρω μοιχευομένη μία γυναίκα υπό τις αρχές των Εβραίων και την πήγαν ενώπιόν του, αυτός με σοφία Θεού, αφού τον ρώτησαν τι να κάνουν, τους απάντησε: << ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω >>. Έτσι έκανε τους πάντες να πετάξουν τις πέτρες και να φύγουν. Δυστυχώς, οι ιδεώδεις αυτοί άνθρωποι διώχθηκαν, θυσιάστηκαν, υπέφεραν, όμως, έγιναν αιτία να εξελίξουν τον κόσμο και να τον φέρουν στο σημείο να επικρατούν σήμερα δημοκρατικές κυβερνήσεις, οι οποίες διαφυλάττουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθιστούν αυτές τις κοινωνίες να λειτουργούν με μέρος ειρήνης, διαπραγματεύοντας τα πάντα, μη υποκινώντας πολέμους με το παραμικρό. Αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν υπό του Θεού δεν είναι μόνο Ιουδαίοι, είναι άνθρωποι απ’ όλον τον κόσμο, οι οποίοι χωρίς θρησκεία καν συνέλαβαν και εκδήλωσαν την σοφία του Θεού μέσα από την Φιλοσοφία, μέσα από την επιστήμη, μέσα από τα γράμματα, μέσα από τις θρησκείες κ.λπ.. Εμείς αδέλφια μου, ζούμε σήμερα τον πλούτο της δόξης του Θεού, μέσα από σκεύη ελέους, αγάπης, με κορωνίδα όλων των ανθρώπων την παρουσία του Χριστού στον κόσμο, ο οποίος, είναι το απαύγασμα της δόξης του Θεού και επαναφέρει τον άνθρωπο διά του Λόγου του, στα στοιχεία εκείνα που εκδηλώνουν τις ιδιότητες του Αγίου Θεού.

Σκεύος εκλογής: Η ολοκληρωμένη σοφία του Θεού θα φανερωθεί από εκεί που δεν το περιμένει κανείς σοφός κατά κόσμο, αλλά ούτε και άνθρωπος. Ο λόγος, διότι θα υπάρξουν άνθρωποι, οι οποίοι θα εργαστούν πάνω στην λογική του Θεού, θα πιστέψουν αυτή και θα την φανερώσουν με την ίδια τους την ζωή, αποδεικνύοντας ότι η αναγέννηση, η αλήθεια του Θεού, καταργεί την σοφία των ανθρώπων, καταργεί την φθορά, καταργεί τον φυσικό θάνατο και εκδηλώνει στον άνθρωπο του Θεού μία πληθώρα πνευματικών ιδιοτήτων, γεμάτη σοφία Θεού πάνω σε όλους τους τομείς, όπου όταν υιοθετηθούν από έναν ή πολλούς ανθρώπους, καθιστούν τον πλανήτη ολόκληρο κήπο ζωής, ουρανόδρομης σοφίας και απείρου κάλους προσωπικοτήτων. Ενθυμούμαστε τον Κύριο όπου οι Φαρισαίοι αναρωτιόντουσαν, αυτός δεν είναι ο γιος της Μαρίας και του Ιωσήφ του ξυλουργού; Πώς κηρύττει ενώ γράμματα δεν έμαθε; Αυτοί οι άνθρωποι του Θεού, αυτός ο λαός του Θεού, θα φανερώσει την σύντομη οδό του Θεού, η οποία επαναφέρει τον άνθρωπο στον θρόνο του Θεού και ο λόγος, διότι άλλο είναι να σπουδάσεις ένα βιβλίο και να εφαρμόσεις αυτό (Καινή Διαθήκη), το οποίο καλύπτει όλους τους τομείς της σοφίας των ανθρώπων και άλλο είναι, να μαζέψεις όλα τα βιβλία του κόσμου και να τα σπουδάσεις, τα οποία μάλιστα έχει αποδειχτεί, ότι ακόμη δεν έχουν δημιουργήσει τον ιδεώδη άνθρωπο, ολοκληρώνοντας την προσωπικότητά του, ώστε ο πλανήτης ολόκληρος να γίνει ένας επίγειος παράδεισος. Αυτή η σοφία των ανθρώπων δεν εκδηλώνει, το περίσσευμα του ενός να συμπληρώνει το υστέρημα του άλλου. Αποτέλεσμα αυτής, είναι η δημιουργία, εγωισμού, εξουσίας, εκμετάλλευσης, εμποροποίησης των πάντων, και όταν δοθεί ερέθισμα που καταστρέφει το συμφέρον της, να μηδενίζεται όλη η μόρφωσή της και να μετατρέπεται από σοφία σε ασοφία (κτηνώδης σοφία).

Σκιώδης πίστη: Αυτοί που δεν έχουν πίστη ομοιάζουν με σπίτι το οποίο εκτίσθη στην κινούμενη άμμο και όταν έρχεται ο πρώτος φυσικός καιρικός, πειρασμός πέφτει, χάνεται. Αυτή η πίστη ονομάζεται σκιώδης πίστη.

Σκιώδης πίστη: Είναι η αδιαφορία στο θέλημα του Θεού και στις εντολές Αυτού, με αποτέλεσμα ο πιστός να χάσει την πίστη του, με τα σκάνδαλα και τις αντιξοότητες της παρούσας ζωής και τέλος να χάσει και αυτή την σκιώδη πίστη που έχει.

Σκιώδης πίστη: Αναπτύσσεται όταν ο Χριστός κοιμάται πνευματικά μέσα μας, λόγω της άγνοιας, της πνευματικής τεμπελιάς και λόγω της αδιαφορίας που δείχνουμε εις όλη μας τη ζωή στις εντολές του, τότε σηκώνονται μεγάλα κύματα (προβλήματα) στη καθημερινότητά μας.

Σκιώδης πίστη: Οδηγεί στο θάνατο.

Σκότος: Είναι η συσσώρευση της ύλης και η επικράτηση του χωρισμού μεταξύ των ανθρώπων, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο στον θάνατο, ψυχής και σώματος. Είναι η λογική των ανθρώπων που είναι αμαρτία, φθορά, θάνατος.

Σοβαρός άνθρωπος: Σοβαρός άνθρωπος για μένα, δεν είναι όποιος φοράει κοστούμι ή όποιος παίρνει την μορφή του σοβαρού ενώ μέσα του κρύβονται πάθη, μικρότητες, πονηρίες, συμφέροντα κ.λπ. Σοβαρός για μένα είναι αυτός που εφαρμόζει τις εντολές του Θεού και δεν τις αποφεύγει, αλλά   υπακούει σε αυτές, αναπτύσσοντας τον αγιασμό και την ζώσα πίστη της άφθαρτης ζωής.

Σοβαρός άνθρωπος: Πολλοί διαβάζουν μία φορά το Ευαγγέλιο του Χριστού και αμέσως νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, τα έμαθαν όλα. Χρειάζεται προσοχή, υπευθυνότητα και πνευματική σοβαρότητα. Πολλοί ακόμη ντύνονται ανάλογα και παρουσιάζονται ως σοβαροί ενώ διακατέχονται από πολλά δαιμόνια. Σοβαροί είναι αυτοί που καλέστηκαν από τον Θεό και με ειλικρίνεια και απόφαση εκπληρώνουν το θέλημα του Πατέρα Θεού. Αυτοί για μένα είναι σοβαροί και υπεύθυνοι άνθρωποι.

Σοβαρός άνθρωπος: Να είναι ο άνθρωπος σεμνός, ηθικός, ειλικρινής, ταπεινός. Σε γενικές γραμμές να εφαρμόζει το Ευαγγέλιο του Χριστού.

Σοφία Θεού: Το αν σήμερα υπάρχει ελευθερία και ο κάθε άνθρωπος κάνει ότι θέλει αυτό ανήκει στην σοφία του Θεού, η οποία μέσω αυτής της ελευθερίας δημιουργεί την παγκόσμια πνευματική ιστορία και φανερώνει τα έργα του Θεού που οδηγούν στην ζωή. Όταν η ελευθερία μας χρησιμοποιείται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού τότε τα έργα μας, μας οδηγούν στην άφθαρτη ζωή. Όταν όμως η ελευθερία μας χρησιμοποιείται με εωσφορικό εγωισμό τότε αυτή μας οδηγεί στην πρόωρη φθορά, η οποία επιφέρει τον θάνατο.

Σοφία Θεού: Η σοφία του Θεού εκδηλώνεται μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας, ώστε η οργή (διάβολος) να μην μας καταβάλει ποτέ.

Σοφία Θεού: Ο Θεός γέμισε τον κόσμο σοφία. Είναι λάθος αυτή την σοφία του Θεού να την κάνουμε κακή χρήση, να την υποτιμάμε, να την προδίδουμε για τα δικά μας συμφέροντα ή για την κοινή γνώμη. Όσα παιδιά ανήκουν στην Φωνή Θεού να γνωρίζουν ότι ο Θεός έδωσε εις έκαστον άνθρωπο, λαό ή έθνος ιδιάζουσα μορφή σοφίας ίνα πάντες χρείαν αλλήλους έχουσιν και όχι ο ένας να πουλάει πνεύμα στον άλλον ή να εμπορεύεται αυτή την σοφία.

Σοφία Θεού: Όταν μάθουμε ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, τότε όλα για εμάς θα είναι σπουδή η οποία θα μας εξασφαλίσει σοφία Θεού. Να έχουμε υπομονή στα πάντα, διότι έτσι θα πετύχουμε τα πάντα.

Σοφία Θεού: Η σοφία του Θεού, δύναται να παραθέτει εκείνα τα όπλα που χρειαζόμαστε ώστε να νικήσουμε κάθε τι αρνητικό που επιδιώκει να εισβάλλει στην ζωή μας.

Σοφία Θεού: Αν ο Θεός έστελνε έναν άγγελο θα λέγαμε ότι αυτός είναι άγγελος και γι’ αυτό τα κατάφερε. Η σοφία του όμως έστειλε έναν άνθρωπο ομοιοπαθή με εμάς. Αφού αυτός ο Χριστός σαν άνθρωπος τα κατάφερε, αφήνει να εννοηθεί ότι και εμείς μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Σοφία Θεού: Να φροντίζω ώστε να μελετώ το Ευαγγέλιο του Χριστού νύχτα και μέρα. Αυτό θα μου εξασφαλίσει σοφία. Σοφία Θεού την οποίαν και οι αιώνες σεβάστηκαν και την οποίαν μετέφεραν μέχρι σήμερα. Μέρος αυτής της σοφίας εννόησαν εκατομμύρια πνευματικοί άνθρωποι οι οποίοι εξασφάλισαν τη ζωή την αιώνια δια του θανάτου. Όμως σήμερα ήρθε η ώρα ώστε η σοφία του Ευαγγελίου να εμφανιστεί ολόκληρη και να χαρίσει τη ζωή την αιώνια στο ανθρώπινο γένος. Διότι η σοφία του Ευαγγελίου, την οποίαν οι πάντες περιφρόνησαν, είναι πιο μεγάλη από αυτή που ξέραμε μέχρι χθες. Ο λόγος διότι δύναται, όταν πιστευθεί και εφαρμοσθεί ολόκληρο το Ευαγγέλιο από έναν ή πολλούς ανθρώπους, να καταργήσει εις αυτούς τη φθορά, το γήρας και τέλος τον φυσικό θάνατο. Μέχρι τώρα δεν τα έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο αυτά διότι δεν τα πίστεψε το ανθρώπινο γένος και ειδικά οι χριστιανοί. Εμείς σήμερα όμως θα τα πιστεύουμε ώστε να εξασφαλίσουμε τη ζωή δια της ζωής. Ο Χριστός τόνισε γι’ αυτό τα εξής: και πας όστις ζη και πιστεύει εις εμέ, ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο;

Σοφία Θεού: Δεν θα πιστεύω ότι είμαι γνώστης των πάντων και ότι κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει ώστε να ολοκληρώνομαι σιγά - σιγά πνευματικά στη σοφία του Θεού. Η οποία σοφία ενεργεί με πολλούς τρόπους. Τα μάτια και τα αυτιά μου να είναι ανοιχτά. Μάλιστα σοφία είναι πρώτα να ακούω, ύστερα να μιλώ. Όποιος θέλει να γίνει σοφός και καλός ομιλητής, πρώτα να γίνει ένας καλός ακροατής των ειδήσεων του Θεού, ο οποίος Θεός μιλά από παντού και ποικιλοτρόπως. Οι καλώς έχοντες σοφία Θεού όλα τα παίρνουν ως εξής: τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσι τον Θεόν. Αυτό είναι σοφία.

Σοφία Θεού: << μη γνωρίζει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά >>. Αυτό είναι σοφία Θεού.

Σοφία Θεού: Η σοφία του Θεού ολοκληρώνει την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, ολοκληρώνει την δικαιοσύνη, εκδηλώνοντας καρπούς του Αγίου Πνεύματος και των ιδιοτήτων αυτού, κτίζοντας με τα στοιχεία του Θεού μέσα στους ανθρώπους πρώτα, αλλά και γύρω τους, την άφθαρτη ζωή, που για να αναπτυχθεί, χρειάζεται η λογική του Θεού.

Σοφία Θεού: Η σοφία του Θεού, σώζει τον ληστή αλλά και τον άγιο, δικαιώνει αυτόν που πήγε στον αμπελώνα από το πρωί αλλά και εκείνον που πήγε αποβραδίς.

Σοφία Θεού: Χάρις, μέγα έλεος, αναγέννηση.

Σοφία Θεού: Ανυπόκριτη αγάπη και ζωή άφθαρτη.

Σοφία Θεού: Είναι άπειρη η σοφία του Θεού, την οποίαν ο Θεός φανερώνει και ξεδιπλώνει σήμερα μπροστά μας και από την οποίαν σπουδάζουμε όλοι εμείς σήμερα, οι ανήκοντες στην Φωνή Θεού, ώστε μέσω αυτής να κινηθούμε πλέον κατά Θεό. Η οποία σοφία του παραχωρεί εις ημάς την ελευθερία του πνεύματος, διότι όπου το πνεύμα του Θεού εκεί ελευθερία πραγματική, η οποία χορηγεί αιωνίως την ζωή εκείνη που καθιστά αυτή άθαφτη και αιώνια σε εμάς. Με λίγα λόγια, δεν εξιχνιάζονται οι βουλές του Θεού και η σοφία αυτού ,αφού τα πάντα είναι δυνατά εις αυτόν και ουδέν αδύνατον. Μία ματιά στην Δημιουργία θα μας κάνει να το διαπιστώσουμε αυτό. Για να συμμετέχουμε και εμείς στην σοφία του, θέλει από εμάς καλή προαίρεση και όλα μπορούν να εξιχνιαστούν φτάνοντας σιγά-σιγά στο να εννοήσουμε τις ανεξιχνίαστες βουλές του. Άλλωστε γι’ αυτό δημιουργηθήκαμε, για να γίνουμε κατ’ εικόνα και ομοίωσή του.

Σοφός: Είναι αυτός, που τα λόγια του στηρίζονται από τα έργα του.

Στεναγμοί αλάλητοι: Πολλές φορές δεν ξέρουμε πως να προσευχηθούμε ή δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού και πως αναπτύσσεται στην ζωή μας. Έτσι δημιουργούνται οι ασθένειες, διότι πρώτα ασθενεί το πνεύμα και μετά το σώμα. Το Πνεύμα όμως το Άγιο, το οποίο αγαπά τον άνθρωπο, ειδικότερα εκείνον που δεν γνωρίζει τον τρόπο να εντάξει στην ζωή του το θέλημα του Θεού τον βοηθά, με στεναγμούς αλάλητους στην ζωή του, οι οποίοι ανακουφίζουν το σώμα του, δίνοντας το δικαίωμα στους μηχανισμούς της ζωής να φρουρήσουν την ζωή, μέχρι το Πνεύμα το Άγιο να βρει τον τρόπο (μετάνοια) να εισέλθει στον εσωτερικό του κόσμο και ειδικότερα στον εγκέφαλό του, ώστε να ζωοποιήσει το πνεύμα του και να διορθώσει τον τρόπο που σκέφτεται και κατ’ επέκταση να ζωοποιήσει την ψυχή και το σώμα του.

Στενοχώρια: Η στενοχώρια είναι η μεγαλύτερη ασθένεια της ψυχής και του σώματος. Σκοτώνει κατά εκατομμύρια τα κύτταρα του οργανισμού και όταν είναι πολλή μεγάλη, σκοτώνει όλα τα κύτταρα του οργανισμού με αποτέλεσμα να έρχεται ο θάνατος. Είναι αδικαιολόγητη, διότι με τη στενοχώρια δεν γίνεται η δουλειά μας. Δεν διορθώνεται η κατάσταση όταν στενοχωρούμεθα παρά μόνο κακό κάνουμε στον εαυτό μας γιατί όσο μικρή και αν είναι η στενοχώρια δημιουργεί φθορά στον ανθρώπινο οργανισμό. Με την πλήρη εμπιστοσύνη προς τον Θεό και με την προσευχή θα διώξομε από μέσα μας τη στενοχώρια και τη θέση της θα καταλάβει το Ιαματικό Χάρισμα του Πνεύματος του Αγίου. Το Ιαματικό Χάρισμα είναι εκείνο που δίδει την ίαση στις ψυχικές και στις σωματικές ασθένειες του ανθρώπου. Χαρά, ειρήνη, εμπιστοσύνη, πίστη προς τον Θεό και προσευχή για να διώξουμε από μέσα μας τη στενοχώρια.

Στόχος: Υπάρχουν πολλές σειρήνες που θέλουν να μας βγάλουν από τις επιδιώξεις μας, εμείς όμως να κλείνουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες αυτές και στα εντάλματα των ανθρώπων και με όλη μας την δύναμη να επιδιώκουμε τα γεγραμμένα, ώστε να λάβουν χώρα στην ζωή μας.

Στόχος: Εμείς όσοι ανήκουμε στην Φωνή Θεού έχουμε στόχους. Αυτοί είναι: 1ον) Να καταργηθεί η αμαρτία από μέσα μας και γύρω μας, 2ον) να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού μέσα μας και διά της εξαπλώσεως και γύρω μας και 3ον) να καταργηθούν οι μηχανισμοί (αμαρτία) που καταστρέφουν την ζωή μας, ώστε να ξαναχτίσουμε την άφθαρτη ζωή την οποίαν ο Θεός χάρισε σε εμάς καθιστώντας μας εικόνα του Θεού του αοράτου. Αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο θα εκπληρωθούν και οι επόμενες επαγγελίες όπως η δευτέρα έλευση του Χριστού και πολλές άλλες οι οποίες θα μεταβάλουν την Δημιουργία ολόκληρη σε βασιλεία Θεού, δημιουργώντας την οικογένεια του Θεού σε όλο το άπειρο το οποίο διέπεται από το φως εντός του χώρου αλλά και εκτός του χώρου.

Στόχος: Εμείς όλοι πρέπει να ολοκληρώσουμε την σπουδή μας ώστε να φέρουμε μέσα μας τον καθαρισμό, τον αγιασμό, την αναγέννηση αλλά και την πίστη, η οποία από σκιώδη που είναι σήμερα θα πρέπει να μεταβληθεί σε ζώσα. Ο Χριστός φανέρωσε: Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται. Εδώ λέει πως παρόλο που δεν αμαρτάνεις, θα πεθάνεις. Συνεχίζει ο Χριστός και λέει, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη στον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Εδώ συνεπάγεται το συμπέρασμα ότι χρειάζεται καθαρισμός, ώστε οι μεταξύ μας σχέσεις να διέπονται από το πνεύμα του Θεού, διαφορετικά θα μετατραπούμε σε ζούγκλα. Η ζώσα πίστη χρειάζεται διότι δια αυτής θα κατακτήσουμε την αιώνια ζωή. Αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους μας, να μελετάμε τον Λόγο του Θεού μέρα-νύχτα αλλά και την πνευματική περιουσία της Φωνής Θεού. Όσοι αναλώνονται σε μικρότητες που παράγει ο κόσμος και σε πνευματική τεμπελιά, θα λυπηθούν που δεν γνώρισαν το κάλεσμα του Θεού.

Στόχος: Μπορούμε με την δύναμη του Πατέρα μας Θεού, αφού ο ίδιος ενέπνευσε μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, να επιδιώξουμε τους υπερβατικούς στόχους που θα τον κάνουν να εκδηλωθεί σε εμάς.

Στόχος: Η συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού δημιουργεί σε εμάς νέες επιδιώξεις και ουρανόδρομους στόχους. Αυτοί οι στόχοι τιθασεύουν το πνεύμα μας και υποτάσσουν την σάρκα μας στο να ποιεί το θέλημα του Θεού, ώστε να ενεργείται σε αυτή την σάρκα η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη, η πανευδαίμονη, η γεμάτη καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος.

Στόχος: Όσοι δεν έχουν Χριστό, έχουν απλά μωρία και άλογη λογική με στόχους και επιδιώξεις ανικανοποίητους, με λίγα λόγια μωρούς στόχους. Όσοι έχουν Χριστό, έχουν σοφία Θεού, έχουν υγεία πνεύματος και σώματος, έχουν αποστολή, έχουν ζώσα πίστη, έχουν χαρά, αγάπη, ζωή αιώνια η οποία εξασφαλίζεται διά Πνεύματος Αγίου. Όλα αυτά θα πρέπει να τα στηρίξουμε στην δικαιοσύνη του Θεού, η οποία διακατέχεται από το μέγα έλεος και την αιώνια προσφορά.

Συγκαταβατικός:  Όταν ο Θεός έρθει στον άνθρωπο, τότε αυτός αποκτάει πνευματική πληρότητα και αναγέννηση. Έτσι τα πράγματα αλλάζουν, ο άνθρωπος αυτός γνωρίζει τον εαυτό του και ότι και αυτός είναι άνθρωπος που πάσχει όπως οι άλλοι, με αποτέλεσμα να καταλαβαίνει τους γύρω του ότι είναι άνθρωποι με άγνοια (περπατούν σαν δέντρα ψηλά, με εγωισμό) και πολλές φορές συμπάσχει και τους κατανοεί.

Συμβίωση λαών:  Μέσα από την παγκόσμια ιστορία πήραμε εν μέρη απαντήσεις και δυστυχώς είδαμε, ότι τα κράτη, οι λαοί διέπονται από συμφέροντα, από θρησκείες και από εγωισμούς. Δυστυχώς όλα αυτά μπορεί ανά πάσα στιγμή και ώρα, αφού δεν υπάρχει Θεός, αγάπη, ταπείνωση, να μας δημιουργήσουν παγκόσμιο πόνο. Θέλει προσοχή στο πως θα πρέπει να γίνει η συμβίωση των λαών. Η καλλιέργεια του φανατισμού που διέπει τις θρησκείες, τα πολιτικά συστήματα, τα συμφέροντα, στον ιδιωτικό τομέα (επιχειρήσεις) και τα προσωπικά οφέλη των ανθρώπων ή των λαών, πολλές δυστυχώς καταστροφές  έφεραν και θα φέρουν.

Συμμετοχή: Μακάρι όσοι εργάζονται πνευματικά, να βρουν εκείνους τους ανθρώπους που θα συμμετέχουν στους αγώνες όσων εργάστηκαν για την αναγέννηση τους. Να συμμετέχουμε στο έργο όσων εργάζονται για την σωτηρία μας, αφού τους εμπιστευόμεθα ότι εργάζονται έργο αγαθό, προς σωτηρία ημών και των γύρων μας, ώστε να γίνεται ο αγώνας της αναγέννησης πιο εύκολος για τους πνευματικούς αυτούς πατέρες. Μόνο έτσι δεν θα υπάρχουν δυσχέρειες. Μέσα από την ανυπόκριτη αγάπη θα επιτελέσουμε όλοι μαζί ένα έργο το οποίο οι αιώνες θα μαρτυρούν και η ευλογία και η χαρά θα είναι άπειρη. Είναι απαραίτητη η συνεργασία. Μακάρι όλοι να συμβάλλουμε στην εξάπλωση της Φωνής Θεού υλικά και πνευματικά. Να ενθυμούμεθα ότι το περίσσευμα του ενός να προσαρμόζεται στο υστέρημα του άλλου. Η πτωχή χήρα έβαλε όλη την περιουσία της στον ναό διότι θεωρούσε την παρουσία του ναού, τις ανάγκες αυτού, μεγαλύτερης αξίας, περισσότερης αξίας και από την ίδια της την ζωή.

Συμμετοχή: Μόνο αυτοί που μετέχουν του καλέσματος του Θεού εννοούν τι σημαίνει να είναι κάποιος δούλος της αμαρτίας και τι σημαίνει να είναι μέτοχος της ελευθερίας του Χριστού, του Αγίου Πνεύματος διακατεχόμενοι πλέον σήμερα από μέρος των χαρισμάτων, των καρπών και των σημείων του Αγίου Πνεύματος, τα οποία παρέχουν ελευθερία στην ψυχή και στο σώμα.

Συμμετοχή: Σήμερα η Φωνή Θεού έχει τα μέσα ώστε να δημιουργήσει ξανά τον λαό του Θεού, την οικογένεια του Θεού. Μπορούμε με την δύναμη του Πατέρα μας Θεού, αφού ο ίδιος ενέπνευσε μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, να επιδιώξουμε τους υπερβατικούς στόχους που θα τον κάνουν να εκδηλωθεί σε εμάς. Και ο λόγος διότι είναι επαγγελία των εσχάτων χρόνων, η οποία σήμερα λαμβάνει χώρα στους συμμετέχοντες των αγώνων της Φωνής Θεού που πιστεύουν ότι θα πρέπει να επανεντάξουν τους εαυτούς τους στην εφαρμογή του Ευαγγελίου του Χριστού, καταργώντας την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο, γινόμενοι μέτοχοι του αγιασμού που φέρνει την αιώνια, άφθαρτη ζωή.

Συναίσθηση: Πρέπει να γίνουμε αγάπη ανυπόκριτος προς τον Θεόν και προς τον συνάνθρωπο (ανεξάρτητα από το ποιος είναι, φίλος ή εχθρός), όχι με λόγια αλλά με συναίσθηση.

Συνείδηση: Πολλοί άνθρωποι για πολλούς και διάφορους λόγους δεν γνωρίζουν το θέλημα του Θεού, ούτε και τον Λόγο του Θεού. Παρόλα αυτά όμως, εκδηλώνουν στην ζωή τους δικαιοσύνη, αγάπη, θυσία, προσφορά και πολλά άλλα πνευματικά ουρανόδρομα στοιχεία. Αυτοί θα δικαιωθούν ενώπιον του Θεού, διότι αν και δεν γνωρίζουν τον νόμο, έχουν αυτόν μέσα τους (νόμος είναι ο ίδιος ο εαυτός τους, η συνείδησή τους) και τον εκδηλώνουν στην καθημερινότητά τους.

Συνείδηση: Ο μικρός Θεό που όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους, ονομάζεται, συνείδηση.

Συνείδηση: Όταν εντάξουμε το θέλημα του Θεού στην ζωή μας, τότε θα γνωρίσουμε ποίου πνεύματος είμαστε. Όταν το γνωρίσουμε θα καταλάβουμε την διαφορά, διότι ο Θεός θα μαρτυρεί για εμάς.

Συνείδηση αυστηρή: Όταν διεπόμαστε από άγνοια του Λόγου του Θεού και από πνευματική ανωριμότητα μας διακατέχει κατάκριση. Έτσι αποκτούμε αυστηρή συνείδηση. Αυτή η αυστηρότητα μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε τα λάθη μας ή τα λάθη των συνανθρώπων μας ως καταστροφικά, οδηγώντας μας σε αδιέξοδο. Χρειάζεται να μας διακατέχει η χρηστότητα και η δικαιοσύνη όχι των ανθρώπων η οποία απαιτεί, αλλά του Θεού η οποία προσφέρει.

Συνείδηση αυστηρή: Να μην έχουμε αυστηρή συνείδηση ούτε για τον εαυτό μας, αλλά ούτε και για τους συνανθρώπους μας, οι οποίοι είναι είτε αδελφοί, είτε φίλοι, είτε εχθροί. Άλλωστε γνωρίζουμε ότι με όποια κρίση κρίνουμε με αυτή θα κριθούμε. Να κρίνουμε τα πάντα στην ζωή μας με το άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι (Λουκ. 23:34), με την σοφία του Θεού, με την αγάπη του Χριστού, με την ταπείνωση και τελευταία με την κορωνίδα όλων το μέγα έλεος, το οποίο εκδηλώνει ανυπόκριτη αγάπη.

Συνειδητός άνθρωπος: Είναι αυτός που ο Θεός του ενέπνευσε πνεύμα έρευνας και ζωής, ώστε να ερευνά, να εξετάζει, να δημιουργεί, να εξελίσσεται, να βρίσκει πράγματα τα οποία ενεργοποιούν την αξία του σαν άνθρωπος του Θεού, στο 100%, ώστε δια αυτών των ενεργειών (έρευνα) να φτάσει στον προορισμό του που είναι, να γίνει υιός Θεού, θυγατέρα Θεού.

Συνήθεια: Η αμαρτία από παιδικής ηλικίας διακατέχει την καθημερινότητά μας είτε εκούσια, είτε ακούσια. Όπως αυτή η αμαρτία σήμερα έγινε τρόπος ζωής και συνήθεια εις ημάς, μπορούμε αν καταλάβουμε τι σημαίνει Θεός, Χριστός, Πνεύμα Άγιο με έναν συνεχή αγώνα πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου να μας γίνει συνήθεια και ο αγιασμός.

Συνήθεια: Μία φορά ο Κύριος μου φανέρωσε διά Πνεύματος Αγίου ότι δεν θα φύγει κανένας άνθρωπος από το αγιαστήριο και δεν θα εγκαταλείψει την πνευματική του προσπάθεια μέχρι να ολοκληρώσει το θέλημά του (νόμος) στην ζωή του, ώστε αυτός ο νόμος να γίνει καθημερινή συνήθεια. Μπορούμε με έναν συνεχή αγώνα να ζήσουμε την εν Θεώ ζωή μας.

Σύστημα κόσμου: Το σύστημα του κόσμου καταφέρνει να μας οδηγεί σε αδιέξοδο και ο λόγος διότι στηρίζεται σε συμφέροντα, σε φιλοδοξίες και σε εγωισμούς. Να κενώσουμε εαυτό από το προσωπικό, εωσφορικό, εγώ μας, το οποίο μας οδηγεί μακριά από το θέλημα του Θεού, ώστε ο Χριστός να μας αναλάβει εκατό τοις εκατό και να μας εξασφαλίσει μία χαρούμενη ζωή γεμάτη σοφία Θεού συναρπάζουσα.

Σύστημα κόσμου: Είναι δύσκολο, λόγω του φανατισμού που προκαλεί το σύστημα του κόσμου, να γίνει αντιληπτό το ουσιαστικό θέλημα του Θεού.

Σύστημα κόσμου: Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια πνευματικού αγώνα αντιλαμβανόμεθα ότι το σύστημα του κόσμου, είναι ένα σύστημα που εμπεριέχει μέσα του την λογική των μη αναγεννημένων ανθρώπων. Είναι γεμάτο εντάλματα ανθρώπινα, που όλο κάνουν λόγο για ευημερία, για ελευθερία, για υγεία, για πρόοδο, για ασφάλεια που ποτέ δεν έρχεται και όλοι όσοι το πιστεύουν, πάντα είναι σε μία διαμάχη με τον εαυτό τους, με τους ιθύνοντες, με τους πάντες και τα πάντα. Δυστυχώς είναι έτσι φτιαγμένο το σύστημα του κόσμου, ώστε να νομίζουμε ότι θα δημιουργήσουμε κάτι, που θα μας φέρει ανάπαυση, παλεύοντας κάθε μέρα στον υλικό τομέα, ώστε να δημιουργήσουμε θετικές συνθήκες ζωής που θα μας εξασφαλίσουν την ζωή και όμως, αποδεικνύεται ότι όλα όσα μας προσφέρει η συμμόρφωσή μας αυτή στο κόσμο, (συμμόρφωση, σημαίνει υπακοή), μας οδηγούν σε αδιέξοδο και στην αβεβαιότητα. Αυτό φαίνεται κάθε μέρα και πιο πολύ ότι ουδείς είναι ευτυχισμένος, ουδείς, όλοι μηδενός εξαιρουμένου  πλούσιοι και φτωχοί δεν έχουν ειρήνη, δεν βρίσκουν ανάπαυση, παντού αντιπαλότητες. Δυστυχώς ένας ακήρυχτος πόλεμος με εκατομμύρια θύματα έχει να μας παρουσιάσει ο κόσμος μας, ο οποίος υφίσταται μέσα μας και γύρω μας. Είναι δυνατόν να χτίσουμε κοινωνίες αγάπης, κοινωνίες σωστές, αφού απουσιάζει η αγάπη, αφού απουσιάζει ο Χριστός, αφού δεν κρατάμε ως σύνολο τον Λόγο του Θεού στα χέρια μας; Φύσει αδύνατον! Αφού λοιπόν οι πιο σοφοί άνθρωποι του πλανήτη Θεός, Χριστός, Μύστες, Φιλόσοφοι κ.λπ., αποδοκίμασαν τον κόσμο και τον τρόπο που ο άνθρωπος μεταλαμβάνει και κοινωνεί το απάνθρωπο σύστημά του, με κορυφή όλων τον Κύριό μας, ο οποίος ούτε σπίτι είχε, ούτε χρήματα, ούτε καν τα βασικά, ας το κάνουμε και εμείς. Μετά χρόνων πνευματικού αγώνα το ονομάζω, απάνθρωπο, το σύστημα του κόσμου και ο λόγος, διότι στηρίζεται στα χρήματα και όχι στην αγάπη, στηρίζεται στον εγωισμό και όχι στην αναγέννηση, στηρίζεται στο ατομικό συμφέρον και όχι στο γενικό. Ακούστε αδέλφια μου λογική, ένας έχει εκατό ευρώ, παίρνει φαγητό και ζει, ένας δεν έχει και πεθαίνει και κανείς δεν νοιάζεται. Αυτή λοιπόν η συμμόρφωση να μην υπάρχει στην ζωή μας. Ας το αποδοκιμάσουμε, όχι κατηγορώντας το, αλλά αναπτύσσοντας μέσα μας την αγάπη του Χριστού, ώστε όλοι να γίνουμε μία πόλη κτισμένη πάνω όρους, όπου σε αυτό το όρος θα συρρέουν τα έθνη. Ο τρόπος, διά του Λόγου του Θεού, ο οποίος φέρνει την αναγέννηση, ώστε διά της συμβουλής του Θεού να οδηγηθούμε σε μία άλλη διάσταση όπου θα βασιλεύει μεταξύ μας ο Θεός, μετατρέποντας τις κοινωνίες των ανθρώπων από εωσφορικές σε θεϊκές. Τι είναι καλύτερο, να γίνεις ένας πετυχημένος άνθρωπος του κόσμου ή ένας άνθρωπος του Θεού γεμάτος ζωή και με στοιχεία Θεού όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία, σοφία Θεού; Νομίζω ότι αξίζει να σπουδάσουμε θεοί και να μην παραμείνουμε άνθρωποι με μικρότητες, οι οποίες το μόνο που έχουν να παρουσιάσουν στην ζωή μας είναι άγχος, στενοχώρια, πονηρίες, αδυσώπητους πολέμους, αρρώστιες, φθορά και θάνατο.

Σφραγίδα δικαίωσης: Ο Χριστός μας χάρισε διά της σταυρικής του θυσίας το μέγα έλεος. Εκείνο που χρειάζεται από εμάς είναι να διεξάγουμε αγώνες, ώστε να φτάσουμε σε εκείνη την πίστη που ζωοποιεί το πνεύμα και το σώμα μας. Εάν πιστέψουμε στην αποστολή του Χριστού, τότε η πίστη μας σε αυτόν θα είναι σφραγίδα δικαίωσης από τον Θεό σε εμάς. Αφού το έλεος του Θεού μας καταδιώκει πάσας τας ημέρας της ζωής μας, δυνάμεθα να το πετύχουμε.

Σώμα ημών: O Θεός ζωοποιεί το σώμα ημών, που είναι ναός του Αγίου Πνεύματος από το πνεύμα το δικό του, το οποίο είναι ζωοποιόν και δίνεται στον άνθρωπο του Θεού χωρίς μέτρο.

Σώμα ημών: Όταν ο Χριστός είναι μέσα μας και το πνεύμα του είναι μέσα μας, τότε το σώμα μας νεκρώνεται από την αμαρτία και ο λόγος διότι όπου το πνεύμα του Θεού εκεί η αναμαρτησία και η ελευθερία του σώματος από την αμαρτία, την φθορά και το θάνατο. Το σώμα μας σήμερα με τα πάθη που εκδηλώνει, αντιμετωπίζει την φθορά σε σημείο να επιφέρει αυτή η φθορά τον θάνατο. Αυτό συμβαίνει διότι το πνεύμα μας δεν είναι του Χριστού. Εάν θέλουμε να φρουρήσουμε το σώμα ημών, το οποίο είναι ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος θα πρέπει να τείνουμε σταδιακά στην αφιέρωση. Η συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού δημιουργεί σε εμάς νέες επιδιώξεις και ουρανόδρομους στόχους. Αυτοί οι στόχοι τιθασεύουν το πνεύμα μας και υποτάσσουν την σάρκα μας στο να ποιεί το θέλημα του Θεού, ώστε να ενεργείται σε αυτή την σάρκα η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη, η πανευδαίμονη, η γεμάτη καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος.

Σωτηρία:  Η ταπείνωση είναι η βάση της σωτηρίας.

Σωτηρία: Είναι η ταπείνωση, η σιωπή και η αγάπη που θα μας διακατέχει εις όλη μας τη ζωή ως προς τον Θεό και ως προς τον συνάνθρωπο.

Σωτηρία: Μόνο ο Θεός θα μας βγάλει από την αμαρτία, δια του απεσταλμένου του, δια του Ευαγγελίου του, δια του παρακλήτου.

Σωτηρία: Ξεκινήσαμε την έρευνα, ψάξαμε μέσα στον κόσμο, στην καθημερινότητά μας, ώστε να βρούμε την αποστολή μας, την ζωή, την ειρήνη, την αγάπη, το έλεος, την ταπείνωση, την σοφία, όμως παρ’ όλες τις έρευνες δεν μπορέσαμε να βρούμε τίποτε, το οποίο να είναι ουσιαστικό μέσα στον κόσμο. Να μας εξασφαλίσει την σωτηρία της ψυχής και του σώματος. Να μας εξασφαλίσει την αγάπη μεταξύ μας και μεταξύ όλων των λαών της γης. Σήμερα είμαστε σίγουροι, μόνο ένα πράγμα μπορεί να αλλάξει την κατάσταση αυτή που ζούμε, η φωνή Θεού, όταν μπει μέσα μας. Η φωνή Θεού, είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος σήμερα ακούγεται και φανερώνεται από τον παράκλητο, το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αυτή η φωνή έχει την ζωή, την αγάπη, την σοφία, την εξέλιξη, ώστε να μας οδηγήσει στην άφθαρτη ζωή. Το εφαρμοζόμενο Ευαγγέλιο και η υπακοή στην ζώσα φωνή του ζώντος Θεού (στην Φωνή Θεού), έχει την εξουσία να καταργεί πάραυτα τον φυσικό θάνατο. Όταν η φωνή του Θεού μας καθοδηγεί στην ζωή μας, τότε θα έρθει η αναγέννηση σε όλους τους καλοπροαίρετους ανθρώπους και λαούς της γης (ζωή-χαρά-αγαλλίαση).

Σωτηρία: Ο άνθρωπος αφού λάβει κάλεσμα από τον Θεό να αυξηθεί πνευματικά, στην αρχή της πνευματικής του ζωής νομίζει ότι ο διάβολος τον πολεμά, ενώ η μάχη γίνεται, διότι έχει διαφορετικές συνήθειες ή επιδιώξεις από αυτές που θέλει ο Θεός να έχει. Έτσι γίνεται ο πόλεμος, νομίζοντας ότι ο διάβολος τον εκδικείται επειδή προσπαθεί να κάνει το θέλημα του Θεού. Όταν όμως ο άνθρωπος γνωρίσει τον Χριστό, αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό. Όταν λοιπόν έρχεται μία αρνητική κατάσταση ο αναγεννημένος άνθρωπος πιστεύει ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού και ειρηνεύει. Άρα, για τον άνθρωπο του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, διότι από τα πάντα σπουδάζει την πολυποίκιλη σοφία του Θεού, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Πατέρα Θεό. Όσοι λοιπόν έχουν προορισμό σωτηρίας γνωρίζουν ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Έτσι γνωρίζουν μέσα από πολλές εμπειρίες καλό και κακό, πάντα κάτω από το πνεύμα της ευγενής άμιλλας και της ειρήνης του Χριστού, η οποία τους ειρηνεύει με τον Θεό, με τον εαυτό τους, με τους συνανθρώπους τους αλλά και με τον διάβολο σε σημείο, να γίνουν σε μικρό χρονικό διάστημα κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Όταν εννοήσουμε τι σημαίνει, ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, θα ζήσουμε την βασιλεία του Θεού από σήμερα, διότι με το πνεύμα αυτό εισερχόμαστε άπαξ διαπαντός εις αυτήν και παραμένουμε εις τον αιώνα τον άπαντα.

Σώφρον: Σημαίνει άνθρωπος συνετός, σεμνός, ταπεινός, απαλλαγμένος από την αλαζονεία και τον εωσφορικό εγωισμό. Καλύτερα όταν μιλάμε για μας, για τον εαυτό μας, να μιλάμε, όχι με εγωισμό ή ταπεινολογία, αλλά με σωφροσύνη. Δηλαδή να λέμε αυτό που είμαστε και όχι αυτό που θα θέλαμε να είμαστε. Εάν θέλουμε να είμαστε κάτι άλλο, να μας διέπει σήμερα το μέτρο πίστεως, το οποίο έχουμε. Μέτρο το οποίο  γνωρίζεται από την αφοσίωσή μας πάνω στο θέλημα του Θεού και στις εξουσίες του κόσμου, καθώς επίσης, από την δραστηριότητα και από την αποδοτικότητα των αγώνων μας, πάνω σε όλους τους τομείς, πνευματικούς και μη.

Ταπεινός: Προσεύχεται να μην έλθει το κακό γιατί δεν είναι εντάξει ενώπιον του Θεού ώστε να το δεχτεί.

Ταπεινός: Η συγγνώμη είναι μια ωραία στιγμή που μαθαίνει ο άνθρωπος να γίνεται ταπεινός.

Ταπεινοφροσύνη: Όταν θα γνωρίσουμε την αγάπη του Χριστού  θα μας διέπει και η ταπεινοφροσύνη, που είναι ο θρόνος του Θεού, η αρετή των αρετών. Χωρίς αυτή όποιο έργο και αν παρουσιάσουμε θα είναι δαιμονισμένο έργο. Μόνο με την ταπεινοφροσύνη θα δώσει ο Θεός την πνευματική άδεια να κηρύξουμε με την ζωή μας το Ευαγγέλιο της βασιλείας.

Ταπείνωση: Η ταπείνωση είναι η δόξα του Θεού και να μην την φοβόμαστε. Ο Θεός θέλει να μας ταπεινώσει με το κατηγορώ.

Ταπείνωση: Είναι προϋπόθεση Θεού. Η ταπείνωση είναι ο θρόνος του Θεού, χωρίς αυτήν ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται. Η ταπείνωση έρχεται με την συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού.

Ταπείνωση: Πολλοί άνθρωποι λόγω του εγωισμού, όταν κάνουν κάτι καλό το διατυμπανίζουν και φροντίζουν οι ίδιοι να πάρει έκταση μεγάλη, εν αντίθεση με τη σοφία του Κύριου, όπου ο ίδιος μίκραινε τις ευεργεσίες του, όμως ο Πατέρας του τις διατυμπανίζει μέχρι σήμερα. Αυτό είναι σοφία Θεού << μη γνωρίζει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά >>.

Ταπείνωση: Είναι αποδέκτη από Θεό και ανθρώπους, με φυσική συνέπεια να έρχεται ευλογία (θεραπεία) ακόμη και σε οποιονδήποτε αλλόθρησκο.

Ταπείνωση: << και αν ταύτα ποιήσετε αχρείοι δούλοι να λέτε ότι είστε διότι τα διατεταγμένα εις εσάς επράξαται >>.

Ταπείνωση: Αυτοί που ξεκινούν τον αγώνα του αγιασμού με αυταπάρνηση θα πρέπει να γίνουν τελευταίοι, ταπεινοί υπηρέτες των άλλων που θα έρθουν. Οι τελευταίοι λοιπόν υπηρέτες του λαού του Θεού θα είναι οι πρώτοι. Ταπείνωση, όχι αρχηγειλίκια και πρωτοκαθεδρίες, χρειάζεται προσοχή! Οι πρώτοι να ακούν τους τελευταίους και να μην το παίζουν ξερόλες, διότι και οι νέοι που έρχονται φέρνουν και αυτοί πολλά αγαθά και πολλή σοφία, που θα χρειαστούν για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού, όπως στον ουρανό και στη γη.

Ταπείνωση διαβόλου: Ο διάβολος έχει ένα χαρακτηριστικό. Αυτό είναι: Πρώτα σε παροτρύνει να κάνεις το λάθος και αφού το κάνεις, σε φανερώνει, με σκοπό να σε ταπεινώσει. Η ταπείνωση αυτή, θέλει πολύ Θεό για να μετατραπεί σε ευλογία. Σίγουρα, το έλεος του Θεού μπορεί κάποια στιγμή να τον αναγεννήσει τον άνθρωπο που αμαρτάνει.

Τέκνο Θεού: Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος ο οποίος υποτάσσεται εκατό τοις εκατό στο θέλημα του Θεού.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος ο οποίος γνωρίζει το θέλημα του Θεού, το οποίο και αναπτύσσει καθημερινά στη ζωή του.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος που δεν αμαρτάνει και ο λόγος, διότι αγωνίσθη και σήμερα φυσιολογικά σκέφτεται και πράττει όπως ο Θεός.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος που δεν λέει ψέματα, δεν κρίνει, δεν βωμολοχεί, δεν κουράζεται στο να υπηρετεί Θεό και άνθρωπο.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος που μέρα και νύχτα υπηρετεί Θεό και άνθρωπο.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος που μέσω της αγάπης βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας, τα οποία θα φέρουν την βασιλεία του Θεού στις κοινωνίες των ανθρώπων, ώστε να μετατραπούν σε κοινωνίες του Θεού.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος που διέπεται από ανυπόκριτη αγάπη με τα στοιχεία που την διέπουν.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος που διέπεται από ειρήνη Χριστού και ταπείνωση με τα στοιχεία που την διέπουν, όπως δεν είμαι τίποτα, δεν έκανα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος με ακατάβλητη δραστηριότητα στο να φέρει το θέλημα του Θεού μέσα του και γύρω του.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, άνθρωπος γεμάτος καρπούς, χαρίσματα και σημεία.

Ø  

Τέκνο Θεού σημαίνει, αντί Θεού στη γη.

Ø  

Τα τέκνα Θεού δεν γεννήθηκαν με σάρκα και αίμα,  δεν γεννήθηκαν με θέλημα ανδρός και γυναικός αλλά  γεννήθηκαν διά Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο όπου θέλει πνέει και δεν εννοείς πόθεν έρχεται και που υπάγει. Σήμερα όμως ξέρουμε ότι φεύγει από τον Θεό και τρέχει να συναντήσει τον άνθρωπο που θέλει να αναπτύξει την αγάπη, τη θυσία, τη ζωή στη ζωή του.

Τέκνο Θεού: Μπορούμε να γίνουμε τέκνα Θεού, κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού, αν αποφασίσουμε με ειλικρίνεια ότι θέλουμε να κάνουμε το θέλημά του. Δεν μπορούμε να στρουθοκαμηλίζουμε άλλο, ενώπιον του Θεού, ενώπιον του εαυτού μας, ενώπιον των συνανθρώπων μας, ούτε μπορούμε να γίνουμε τέκνα Θεού πίνοντας ένα χαπάκι. Χρειάζεται να συμπάσχουμε με τον Χριστό ώστε να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας, αναπτύσσοντας σε αυτόν μία νέα λογική, η οποία θα δημιουργήσει νέους νευρώνες, όπου σε αυτούς θα εναποθέσει μέσα μας ο Θεός τις ιδιότητές του, κάνοντας εμάς κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης του.

Τέκνο Θεού: Κάνοντας τον ίδιο αγώνα με τον Κύριό μας και συμπάσχοντας στην καθημερινότητά μας όπως αυτός, διεξάγοντας πνευματικούς αγώνες, ώστε με τις αντιξοότητες να σταθούμε, (όπως στάθηκε αυτός, ο Χριστός, στον πόλεμο που δέχτηκε από τους ανθρώπους και τους αγγέλους του πονηρού), αδιαφορώντας για τις επιθέσεις του πονηρού και τα κατηγορώ των εν αγνοία συνανθρώπων και επιδιώκοντας με όλες τις δυνάμεις μας αδιάλειπτα, το θέλημα του Θεού στην ζωή μας, τότε θα αποκτήσουμε υιοθεσία και θα γίνουμε τέκνα Θεού λαμβάνοντας όλη την κληρονομιά του Πατέρα Θεού, η οποία είναι επίγεια και ουράνια αγαθά και που όλοι τα έχουμε μεγάλη ανάγκη.

Τέκνο Θεού: Να λάβουμε τους καρπούς του Πνεύματος του Αγίου, οι οποίοι θα γίνουν σε εμάς πρώτη υπόσταση και φύση.

Τέλειος: << Άνθρωπος ζήλο Θεού πεπρωμένος, δήμον ολόκληρο αναμορφώσας >>. Μέχρι να αποκτήσουμε αυτόν τον ζήλο, το περίσσευμα του ενός να εισέρχεται στο υστέρημα του αλλού. Ο ένας να βοηθάει θετικά τον άλλον σε περίπτωση πτώσης και ο ένας να κηρύττει και ο άλλος να προσεύχεται.

Τελευταία θέση: Σιωπή, η οποία δια της ζωής σου (δια των έργων σου) σε φέρνει στην πρώτη θέση.

Τρόπος ζωής: Εάν τρώμε με μυαλό και ελέγχουμε τα εισερχόμενα, αυτά δεν μας βλάπτουν. Τα εξερχόμενα μας βλάπτουν. Όπως κρίσεις, επικρίσεις, ζήλιες, εγωισμοί, πονηριές, πλεονεξίες, βλασφημίες κ.λπ.. Κύριε, θέσε φύλακα περί των χειλέων μας. Σοφία είναι η σιωπή. Να μιλάμε όταν πρέπει ή όταν μας ερωτάνε και να μιλάμε με σοφία Θεού.

Τρόπος ζωής: Να σέβομαι την άποψη οποιαδήποτε και αν είναι, την θρησκευτική συνείδηση, την αποστολή και την ελευθερία του αλλού.

Τρόπος ζωής: Να αναπτυχθούμε με το πνεύμα του Θεού, συλλαμβάνοντας τον τρόπο μέσα από τον Λόγο του Θεού. Να αναπτύξουμε διά του Ευαγγελίου την ζώσα πίστη με τα στοιχεία του καθαρισμού, ο οποίος επιφέρει εις ημάς τον αγιασμό και να αφήσουμε τον εαυτό μας στον Θεό. Να Τον εμπιστευθούμε κατά πάντα ώστε να μας δώσει τα πάντα.

Υιοί Θεού: Αυτοί οι οποίοι διοικούνται υπό του πνεύματος του Θεού, έχουν στοιχεία Θεού, έχουν καρπούς του Αγίου Πνεύματος, έχουν σημεία, έχουν ιδιότητες του Θεού, είναι ιδεώδεις άνθρωποι και διέπονται από ζήλο Θεού, έχουν θείο έρωτα, είναι άνθρωποι οι οποίοι εξελίσσουν τον εαυτόν τους καθημερινά κατά Θεό, τον οποίον και διορθώνουν συνεχώς, ώστε να είναι ευάρεστοι στον Θεό με τα στοιχεία τα δικά του όπως ταπείνωση κ.λπ.. Διακατέχονται από σοφία Θεού την οποίαν αναπτύσσουν καθημερινά στην ζωή τους, προσεύχονται αδιάλειπτα και μέσω της προσευχής αντλούν την σοφία του Θεού, μελετούν τον Λόγο του Θεού συνέχεια, εκμεταλλεύονται τον χρόνο τους πνευματικά, βρίσκουν τρόπους και επινοούν συστήματα σωτηρίας διά της εξάπλωσης, ώστε να βάλουν τον Λόγο του Θεού στις καρδιές των συνανθρώπων τους, θυσιάζονται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.

Υλη: Το υλικό στοιχείο είναι πρωταρχικό στην ζωή μας και δενόμαστε μαζί του από παιδικής ηλικίας. Η ύλη είναι ένα παιχνίδι στα χέρια μας. Εμείς όμως την λατρέψαμε και μέσω αυτής γεμίσαμε δαιμόνια, όπως πονηρίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες, εγωισμούς κ.λπ. Ας ενθυμηθούμε πως ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία, η οποία αναπτύσσεται από το υλικό στοιχείο. Ακόμη ο Κύριος φανέρωσε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Δυστυχώς την αξία του πνεύματος την αντιλαμβανόμαστε πάρα πολύ αργά. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι το πνεύμα ζωοποιεί, φωτίζει, εξελίσσει τον άνθρωπο και ειδικότερα το πνεύμα του Θεού ζωοποιεί τον άνθρωπο και τον οδηγεί στην κατάργηση της φθοράς και του θανάτου. Να προσέξουμε, διότι αν χάσουμε τον χρόνο που μας δίνεται για να ζωοποιήσουμε το σώμα ημών και να φτάσουμε μέσω της αναγέννησης στην θέωση, στο τέλος θα το χάσουμε το σώμα και το πνεύμα.

Υλοφροσύνη: Υπάρχει όταν ο νους του ανθρώπου είναι συνέχεια στην ύλη, πως θα εξασφαλίσει υλικά αγαθά και χρήματα, τον άδικο μαμωνά όπως λέγει ο Κύριος. Όταν καταφέρουμε να διώξουμε από τη ζωή μας την υλοφροσύνη, τη θέση της έρχεται και καταλαμβάνει ένα χάρισμα του Πνεύματος του Αγίου που λέγεται Γλωσσολαλιά και δίδει την δυνατότητα στον πιστό να μπορεί να λαλεί ξένες γλώσσες όπως το Πνεύμα το Άγιο τους τις δίδει, όπως συνέβαινε στην εποχή των Αποστόλων.

Υπακοή: Η υπακοή είναι συγκεκριμένη και στηρίζεται στην ζώσα πίστη, η οποία εκδηλώνεται στη ζωή μας με τα έργα του Χριστού και όχι με τα έργα εκείνα που θέλουμε ή αρεσκόμεθα εμείς.

Υπακοή: Για να κατοικήσει μέσα μας το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποίησε τον Χριστό και ανέστησε αυτόν, χρειάζεται να έχουμε ως απαραίτητο στοιχείο την υπακοή στον Λόγο του Θεού, κατά πάντα υπακοή. Ο Χριστός έδωσε τα πάντα και κέρδισε τα πάντα. Ο τρόπος, υπάκουσε τον Πατέρα του κατά πάντα μέχρι θυσίας, μέχρι θανάτου θυσίας. Πέθανε για να ολοκληρώσει την υπακοή προς τον Πατέρα του και ο λόγος διότι αυτό ήτο το θέλημα του Πατέρα του, ώστε μέσω της θυσίας αυτής να διδάξει ο Θεός Πατέρας την ανυπόκριτη αγάπη στους ανθρώπους. Παράδειγμα έδωκα εις εσάς, διά να κάμνητε και σεις, καθώς εγώ έκαμον εις εσάς. Αφού λοιπόν υπάκουσε στον Πατέρα του δίνοντας την ζωή του έλαβε την θέωση, η οποία εμπεριέχει την ζωή την άφθαρτη και αιώνια. Καίτοι ων Υιός, έμαθε την υπακοήν αφ' όσων έπαθε.

Υπακοή: Στους νόμους του Θεού και των ανθρώπων.

Υπακοή: Να γνωρίζουμε ότι η ζωή η αιώνια δίνεται μόνο στην υπακοή ενός ή πολλών ανθρώπων πάνω στο θέλημα του Θεού. Δεν γίνεται ο Χριστός να δίνει τα πάντα στον Πατέρα και εμείς να επιδιώκουμε την αιώνια ζωή μη θέλοντας να δώσουμε τίποτα. Με την υπακοή στον Λόγο του Θεού και στην Φωνή Θεού δυνάμεθα να ζήσουμε με το πνεύμα του Θεού αιώνια, χρειάζεται όμως να μην απελπιζόμαστε και να μην κουραζόμαστε. Να μας διέπει μέχρι τέλος υπακοή πάνω στο θέλημα του Θεού και στις επιδιώξεις αυτού. Η υπακοή η δική μας θα χτίσει μέσα μας και γύρω μας την άκτιστη εκκλησία του Θεού, την άφθαρτη εκκλησία του Θεού διά των ανθρώπων του Θεού, οι οποίοι θα ακολουθήσουν την Φωνή Θεού όταν ο Θεός θελήσει να την γνωρίσουν και αυτοί θα είναι οι έχοντες προορισμό σωτηρίας.

Υπεροχή: Δεν υπερέχεις Χριστιανέ, έναντι κάποιου πιστού ή απίστου, επειδή βαπτίστηκες Χριστιανός, επειδή πηγαίνεις στην εκκλησία, επειδή τηρείς τους τύπους. Θα  υπερέχεις μόνο όταν θα διακατέχεσαι συνειδητά από την σοφία του Θεού, την οποίαν και θα εκδηλώνεις στην ζωή σου, στην καθημερινότητά σου. Θα υπερέχεις διότι θα είσαι διαφορετικός και θα διακατέχεσαι από την αγάπη του Χριστού, η οποία αγάπη είναι ανυπόκριτη και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Θα υπερέχεις ακόμη επειδή θα έχεις ταπείνωση, επειδή η ζώσα πίστη θα είναι ενεργή στην ζωή σου και θα την κάνεις αγαθή χρήση με εξουσία Χριστού, δηλαδή θα λες και θα γίνεται. Η υπεροχή δημιουργείται όταν εφαρμόζεις τις εντολές του Χριστού και εκδηλώνεις αυτές στην ζωή σου. Οι πάντες είμαστε κάτω από τον ζυγό της αμαρτίας, πρέπει να εντάξουμε το θέλημα του Θεού στην ζωή μας και να μην υπερέχουμε με τα λόγια μας γιατί, οι αρρώστιες, τα προβλήματα, η φθορά, ο θάνατος θα μας ταπεινώσουν μπροστά στους απίστους.

Υπεροχή Ιουδαίου - ωφέλεια περιτομής: Η υπεροχή και η ωφέλεια του Ιουδαίου (που σημαίνει πιστός) και η ωφέλεια της περιτομής (που σημαίνει τύπος), είναι να φανατίζεται κάποιος με ξερούς τύπους σε σημείο να σταυρώνει και να καταδικάζει με τα λόγια και τα έργα του την αγάπη, την σοφία του Θεού. Με λίγα λόγια να σταυρώνει τον ίδιο τον Θεό, ας είναι και μπροστά του, πόσο μάλλον έναν άνθρωπο που προσπαθεί να κάνει το θέλημα του Θεού. Όταν δεν επιδιώκει να συλλάβει την αξία του Θεού, το θέλημα του Θεού τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά έως και καταστροφικά. Μία προσοχή χρειάζεται και αυτή είναι η έρευνα πάνω στο θέλημα του Θεού και η εμβάθυνση στην σοφία αυτού.

Υπηρέτης: Να παρουσιάζω ενδιαφέρον στα προβλήματα όλων των συνανθρώπων μου και να σκύβω με αγάπη ώστε να τα λύνουμε μαζί, αν μου το επιτρέπει ο αγαπητός φίλος ή συνάνθρωπος που ο Θεός έφερε στο δρόμο μου. Με την εφαρμογή αυτή θα πετύχω την άνοδό μου στο επίπεδο του Θεού διότι και ο Κύριος το ίδιο έκανε. Ου γαρ ήλθον διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών. Ο ίδιος είπε, όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου ούτος θέλει ευρεί αυτή. Όποιος την φυλάξει και την δώσει στον κόσμο τη ζωή του για να κάνει την αμαρτία, θα την χάσει. Να ξέρουμε όλοι μας ότι όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνει ο ίδιος.

Υπηρέτης: Να σκεφτούμε τι κάνει ένας υπηρέτης και να κάνουμε το ίδιο και εμείς στους ανθρώπους που θα έρθουν στην οικία του οικοδεσπότη μας. Να υπηρετούμε με χαρά τον οικοδεσπότη μας, τον οίκο του και τους καλεσμένους του καθώς επίσης να υπηρετούμε ότι ανήκει εις αυτόν τον οικοδεσπότη (Θεό). Ένας υπηρέτης όταν είναι σε έναν οίκο ο οικοδεσπότης του έχει όλα τα απαραίτητα πνευματικά και υλικά αγαθά που θα χρειαστεί να προσφέρει στους καλεσμένους. Μερικές φορές ο οικοδεσπότης κρύβει από τον υπηρέτη τις ευλογίες και όλα τα μέσα που έχει ώστε να δει ποιες θα είναι οι κινήσεις του υπηρέτη. Όταν είναι σκεύος εκλογής ο υπηρέτης και αγαπά αληθινά τον οικοδεσπότη του, τότε θα βάλει όλα όσα κέρδισε από τον οικοδεσπότη τα χρόνια που τον υπηρετούσε, ώστε να ικανοποιήσει αυτόν και τους καλεσμένους του, διότι έχει πραγματική αγάπη. Βλέποντας ο οικοδεσπότης (ο Θεός) την ειλικρινή προσπάθεια του υπηρέτη του, να βγάλει ασπροπρόσωπο αυτόν στους καλεσμένους του εργαζόμενος από καθαρή αγάπη και με θυσία, παίρνει χαρά και τον κάνει τον υπηρέτη διαχειριστή των πάντων, δίνοντάς του εξουσίες σε επουράνια και επίγεια αγαθά. Είναι πολλοί που θέλουν να το παίζουν υπηρέτες, όμως δεν υπηρετούν με δικά τους μέσα αλλά με ξένα. Όταν τελειώσουν τα ξένα φεύγουν και εγκαταλείπουν τον οίκο του Πατρός καθώς δεν εργάζονται με θυσία και όλα όσα έλαβαν με την πάροδο του χρόνου από τον οικοδεσπότη τα παίρνουν και φεύγουν. Αυτοί αφού δοκιμαστούν και φανεί ότι για συμφέροντα υπηρετούσαν, τότε θα οδηγηθούν από τον διάβολο και τους αγγέλους του στο πυρ το αιώνιο. Μη γένοιτο εις εμάς. 

Υπηρέτης: << Όποιος απολέσει τη ζωή του ένεκεν εμού και του ευαγγελίου εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει >>. Να γίνουμε υπηρέτες λοιπόν όπως ο Χριστός ο οποίος έπλυνε τα πόδια των μαθητών του και έδωσε και τη ζωή του για τη δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, λύτρο αντί πολλών. Φυσικά, εμείς δεν καλούμαστε να πλύνουμε τα πόδια κάποιου, αλλά να τον βοηθήσουμε αν θέλει, στο να φύγει η άγνοια που τον διακατέχει και οι παραξενιές που του δημιούργησαν τα πάθη και το παρόν δαιμονισμένο σύστημα του κόσμου, ώστε να ελευθερωθεί και να σταθεί με ζωή και με χαρά ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Βέβαια, δεν θα υπηρετούμε ανθρώπους που δεν θέλουν να τους υπηρετήσουμε, ώστε να φιλονικούμε μαζί τους, αλλά θα υπηρετούμε ανθρώπους που θέλουν την υπηρεσία μας.

Υπηρέτης: Ο Κύριος, ως Θεός, φανέρωσε με την παρουσία του όλη την αλήθεια,  << σεις μη ονομασθήτε διδάσκαλοι, διότι εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός, πάντες δε σεις αδελφοί εστέ >>. Ακόμη με την παρουσία του έφερε το μετανοείτε το οποίο στρέφεται στον καθένα προσωπικά, καθώς  << ο μεγαλύτερος ας γίνει ως ο υπηρετών >>. Άρα, σήμερα μόνο υπηρέτες πνευματικοί επιτρέπονται να υπάρχουν, τίποτε άλλο. Υπηρέτης είναι εκείνος που λαμβάνει εντολές και τις εκτελεί, είτε από τον Θεό, είτε από τους ανθρώπους. Όσοι τώρα θέλουν να το παίζουν προφήτες, δάσκαλοι, απεσταλμένοι, ποιμένες κ.λπ., ή και αυτοί που ακολουθούν το Χριστό και δημιουργούν προφήτες, απεσταλμένους, ποιμένες κ.λπ., χρειάζονται ιατρική εξέταση. Ο λόγος είναι, διότι δεν θα απολογηθούν για μας ούτε οι προφήτες, ούτε οι ποιμένες, ούτε οι απεσταλμένοι. Όλοι είμεθα υπεύθυνοι έναντι του Θεού και ο καθένας θα δώσει λόγο για τον εαυτό του, τουλάχιστον ο χριστιανικός κόσμος.

Υποκρισία: Η ζωή είναι ωραία, έτσι οι άνθρωποι ξεγελιούνται και βολεύονται με μικρότητες επενδύοντας σε υλικά συμφέροντα μη εξαγοραζόμενοι τον καιρό, με φυσική συνέπεια να έρχεται ο όλεθρος (γύρας, φθορά, θάνατος). Ζει ο άνθρωπος έτσι, μέσα στην υποκριτική δοξολογία των λόγων και τα μάταια σεβάσματα που τα προσκύνα αιώνες τώρα, χωρίς πνευματικά ή ουσιαστικά οφέλη. Ο λόγος, διότι δεν έφτασε στο σημείο να εννοήσει την αξία του Θεού, ώστε με ειλικρίνεια να τείνει στην απόλυτη υπακοή του θελήματος του Θεού, προς επίτευξη όλων των επαγγελιών για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού μέσα του και γύρω του. Ας το καταλάβουμε άπαξ δια παντός, Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Όσοι θέλουν ας το αποφασίσουν, ας τείνουν την καρδιά τους να κλείνει γόνυ και όχι τα χείλη (λόγια).

Υποκρισία: Η ζύμη των φαρισαίων είναι υποκρισία, παρουσιάζονται ως λειτουργοί του Θεού ή απεσταλμένοι του, όμως δεν έχουν καμιά σχέση με το Θεό. Μιλούν για το γράμμα του νόμου όμως οι ίδιοι είναι άνομοι, γεμάτοι εντάλματα ανθρώπων και ειδωλολατρικές δοξασίες. Ξεχνούν ότι ο Θεός είναι πνεύμα και τον προσκυνούν ή τον λατρεύουν ειδωλολατρικά. Και οι φαρισαίοι και ο Ηρώδης χρησιμοποιούν πονηρίες ώστε να πετύχουν τους συμφεροντολογικούς στόχους τους. Οι πρώτοι χρησιμοποιούν τον Θεό για να φοβίζουν τους ανθρώπους, τους οποίους κρατούν κάτω από τα πέπλα της άγνοιας και της ημιμάθειας του Λόγου του Θεού που και οι ίδιοι από αυτά διακατέχονται. Ο λόγος είναι απλός, θέλουν να εμπορεύονται πνευματικά και υλικά τον άνθρωπο και όλο το ανθρώπινο γένος. Ο Απ. Παύλος τονίζει, να αποφεύγουμε τους πνευματικούς εμπόρους. Η διδασκαλία τους είναι ουσιαστικά φόβος και όχι εξέλιξη, η οποία σε θεοποιεί και σε ελευθερώνει. Η δεύτερη μερίδα, Ηρώδης (πολιτικοί) χρησιμοποιούν το λαό, ότι δήθεν ενδιαφέρονται γι’ αυτόν όμως το αποτέλεσμα είναι ψίχουλα για το λαό, ενώ αυτοί κληρονομούν εξουσίες, τίτλους, περιουσίες, προσωπική δόξα και υλικά συμφέροντα. Από αυτές τις δυο ζύμες να απέχουμε.

Υποκριτής: Είναι πολλοί οι οποίοι είναι γνώστες του θελήματος του Θεού και όμως ποτέ δεν θέλησαν συνειδητά να εντάξουν αυτό στην ζωή τους. Αυτοί θα κριθούν αυστηρά. Ξέρεις τι είναι να γνωρίζουμε ότι ο Θεός πέθανε για να μας χαρίσει το μέγα έλεος και εμείς με τίποτα να μην το δίνουμε όταν οι συνάνθρωποί μας εκδηλώνουν σε εμάς λάθη; Στην Αποκάλυψη αναφέρεται: Επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου. Άρα ας το αποφασίσουμε, διότι ο ποιήσας το θέλημα του Θεού είτε μέσα από την άγνοια είτε μέσα από την γνώση του θελήματος του Θεού, αυτός θα δικαιωθεί και θα ζήσει. Πολλοί λένε ότι αν κάνεις ένα λάθος ο Θεός θα σε τιμωρήσει. Θέλω να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είναι τιμωρός, το λάθος που κάνουμε, αυτό, φέρνει εμάς σε αδιέξοδο και όχι ο Θεός.

Υποκριτής: Όταν ο Χριστιανός διέπεται από στοιχεία που συκοφαντείται η θυσία του Χριστού και συνάμα επικαλείται τον Θεό είναι να λυπάσαι, διότι κάτω από αυτές τις συνθήκες γίνεται αιτία ο Χριστιανός, να μηδενίζεται ο Χριστός στην συνείδηση των απίστων ή αποτρέπει αυτούς που έχουν καλή προαίρεση, να πλησιάσουν κοντά στο θέλημα του Θεού. Αν θέλουμε να λεγόμαστε Χριστιανοί θα πρέπει να αποβάλλουμε την υποκριτική συμπεριφορά μας, η οποία στηρίζεται σε γεννήματα αμαρτίας και να φέρουμε ουσιαστικά στην ζωή μας το θέλημα του Θεού, το οποίο έχει σκοπό να καταργήσει την αμαρτία που καταρρακώνει την ζωή και να φέρει μέσα μας τον τρόπο που αναπτύσσεται ο αγιασμός. Μία υπευθυνότητα και μία πνευματική σοβαρότητα χρειάζεται από τους Χριστιανούς, ειδικότερα από τους ιθύνοντες, διότι ναι μεν ο νόμος του Θεού διακατέχεται από το μέγα έλεος και πάντα σώζει, όμως, η αμαρτία είναι αυτή που γεννά τον θάνατο.

Υποκριτής: Όπως και να συμπεριφέρεται ο υποκριτής, το σχέδιο του Θεού δεν αλλάζει και κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να το θέσει σε υποτέλεια ή να το υποτιμήσει. Είναι κρίμα όμως να βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι επικαλούνται τον Θεό και παρουσιάζονται ως οι εκλεκτοί του Θεού, στο τέλος να μην μπορούν να τον γνωρίσουν και να καταλήγουν να ακούσουν από τον ίδιο τον Θεό ότι, είναι εκ του πατρός του διαβόλου. Εύχομαι να μην είμεθα από αυτούς που σταυρώνουν τον Χριστό, αλλά από αυτούς που τον δοξάζουν με τα έργα τους και με τα λόγια τους.

Υποκριτής: Είναι ο ξερός τύπος, ο οποίος επαναλαμβάνεται με φυσική συνέπεια να φέρει πνευματική κούραση και μη εξελίξιμη πνευματική πρόοδο. (διδασκαλία των γραμματέων και φαρισαίων)

Υπομονή: Όταν ο άνθρωπος εννοήσει τις δωρεές του Θεού και τις εκτιμήσει, θα του δώσει και την αφθαρσία ώστε η ζωή του να είναι αιώνια και όχι παροδική και ευάλωτη στην φθορά. Η αφθαρσία για να αποκτηθεί χρειάζεται υπομονή, διότι είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να διεξάγει πνευματικούς αγώνες οι οποίοι θα του αναπτύξουν νέους νευρώνες. Αυτοί οι νευρώνες θα του δημιουργήσουν διά της μελέτης του Λόγου του Θεού πνευματικά δωμάτια όπου θα αποθηκευτούν σε αυτά η ειρήνη του Χριστού, η αγάπη του Θεού Πατέρα η οποία είναι ανυπόκριτη και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, η δικαιοσύνη του Θεού η οποία πάντα προσφέρει, η ζώσα πίστη με την οποίαν λες και γίνεται και πληθώρα άλλων πνευματικών στοιχείων. Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών, καθώς ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται.

Υπομονή: Είναι φυσικό λόγω της άγνοιας που μας διέπει να αντιμετωπίζουμε πειρασμούς, γι’ αυτό ο Κύριος είπε, εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών. Η υπομονή είναι αγωνιστικό πνευματικό στοιχείο αλλά και θεϊκό, γι’ αυτό και χρειάζεται να την έχουμε, διαφορετικά θα μπλέξουμε και θα οδηγηθούμε σε πνευματικό αδιέξοδο. Πολλοί άνθρωποι απελπίζονται γρήγορα λόγω του ότι δεν έχουν υπομονή και στο τέλος χάνουν τα πάντα, ό,τι πνευματικό έχτισαν αλλά και ότι θεϊκό ήλπιζαν ότι θα αποκτήσουν.

Υπομονή: Όταν μάθουμε ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, τότε όλα για εμάς θα είναι σπουδή η οποία θα μας εξασφαλίσει σοφία Θεού. Να έχουμε υπομονή στα πάντα, διότι έτσι θα πετύχουμε τα πάντα.

Υπομονή: Δίδει εις τον άνθρωπο σωστή λογική, σύνεση, υγεία και χαρά.

Υψηλοφροσύνη: Η υψηλοφροσύνη είναι μέγας εχθρός του ανθρώπου. Αυτή κατεδαφίζει ολόκληρο το πνευματικό, το χριστιανικό οικοδόμημα, ματαιώνει ολοσχερώς τις θαυματουργικές δυνάμεις της πίστεως, καταστρέφει τα μυροβόλα άνθη του πνευματικού παραδείσου, τα οποία είναι οι αρετές. Θάπτει κυριολεκτικά τον ωραίο ψυχικό κόσμο του ανθρώπου. Θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε και ως πνευματική σχιζοφρένεια. Ο υψηλόφρων δεν έχει να κάνει τίποτε άλλο, παρά να τεθεί μέσα εις την αυστηρότητα του Θεού. Αντιτάσσεται εις την βουλή του Θεού, αντιτάσσεται εις το θέλημα του Θεού, αντιτάσσεται εις την ύπαρξη του Θεού και δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου