Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟ ΖΗΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΥ ΖΗΝ

ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ - ΑΦΘΑΡΣΙΑ

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟ ΖΗΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΥ ΖΗΝ
 
Υπεραγαπημένα μου αδέλφια εν Κυρίω, ζει Κύριος. Αυτές τις μέρες γιορτάσαμε την γέννηση του Χριστού μας. Εύχομαι εκ βάθους καρδίας ο μικρός Χριστός να γεννηθεί πνευματικά σήμερα μέσα μας, σε όλους μας, ώστε να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε την δική του δόξα. Μόνο με την σχετική αφιέρωση στην αρχή και στην συνέχεια με την ολική αφιέρωση θα φτάσουμε στην δική του δόξα χωρίς να ξεχνάμε και την χάρη του που μας επισκιάζει κάθε στιγμή —αυτό είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος για όλα αυτά που του έχει προσφέρει ο Θεός— εξάλλου αυτή η αφιέρωση εμάς τους ίδιους ωφελεί. Μόνο έτσι θα συμμετέχουμε αιώνια στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου ως κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της απείρου κάλλους δόξης του Θεού, του Πατέρα μας. Αδέλφια μου όταν ο Χριστός γεννιέται στην φάτνη (έξω από εμάς) τότε η γέννησή του δεν είναι τίποτε άλλο στη ζωή μας παρά μια θεατρική αναπαράσταση η οποία (γέννηση) έλαβε χώρα, συντελέστηκε πριν 2.000 περίπου χρόνια και σήμερα με τον τρόπο που γιορτάζεται αρέσει σε όλους αφού ο ένας χαρίζει δώρα στον άλλον. Πιο πολύ μας χαροποιούν τα δώρα, τα φώτα, τα πυροτεχνήματα, τα δενδράκια από την σημασία της γέννησης του Σωτήρα μας. Ακόμα και έτσι όμως ωφελεί αλλά δεν κρατά πολύ παρά μια-δυο μέρες διότι είναι κάτι που δεν γίνεται με επίγνωση, είναι απλώς μια αναπαράσταση, μια γιορτή, ένα έθιμο διότι το σύστημα του κόσμου επιτάσσει για τις επόμενες ημέρες του χρόνου έναν άλλο τρόπο ζωής ο οποίος μας αποδιοργανώνει ως άτομα, ως κοινωνίες, ως έθνη και ο λόγος διότι τα συμφέροντα ποικίλλουν φυσική συνέπεια και οι συγκρούσεις μεταξύ μας να ποικίλλουν με κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές. Δυστυχώς όλος ο κόσμος ζει σε ένα καζάνι που συνέχεια βράζει, όλος ο κόσμος ζει πυρίκαυστα. Καταλήγουμε, όταν η γέννηση του Χριστού λειτουργεί έξω από εμάς τότε οι αντιξοότητες της ζωής, η αμαρτία, το σύστημα του κόσμου (το οποίο στηρίζεται στα προσωπικά συμφέροντα, στους εγωισμούς, στις κρίσεις, επικρίσεις ή καταλαλιές) μηδενίζουν τον Χριστό μέσα μας. Όταν όμως ο Χριστός διά Πνεύματος Αγίου γεννιέται μέσα μας τότε ο άνθρωπος γίνεται ρυθμιστής ζωής, αγάπης, σοφίας, ειρήνης. Με άπειρες ιδιότητες κοσμείται ο άνθρωπος του Θεού. Όταν ο Χριστός γεννιέται μέσα μας μόνο τότε, λόγω του Χριστού και του ανθρώπου του Θεού που επιτρέπει να ζει ο Θεός μέσα του, μεταβάλλεται όχι μόνο ο ίδιος ο άνθρωπος σε ένα σκεύος εκλογής, σε ένα κόσμημα Θεού αλλά και ολόκληρη η Δημιουργία μεταβάλλεται με την αναγέννηση του ανθρώπου κατά Θεόν. Αδέλφια μου, εύχομαι ο καινούργιος χρόνος, το 2013, να μας αφυπνίσει πνευματικά ώστε η αφιέρωσή μας να λάβει πνευματική υπόσταση στη ζωή μας και να γίνει βεβαία η κλήση μας. Αδέλφια μου, εύχομαι να γίνει το αγιαστήριο από εδώ και στο εξής ο νέος τρόπος ζωής για όλους εμάς αφού μόνο μέσα σε αυτό δυνάμεθα να συναντάμε την δόξα του Θεού και να ζούμε με αυτή, η οποία στην συνέχεια (μέσω όλων ημών) θα μοιράζεται και μεταξύ μας αλλά και στους γύρω μας. Ο Χριστός όταν ζει μέσα μας μεταβάλλει αδελφούς, φίλους ακόμη και εχθρούς σε αγίους.
Αδελφάκια μου αγαπημένα το θέμα της ομιλίας μου είναι:
Δεν έχει σημασία το ζην αλλά το μετά του Χριστού ευ ζην αφού μόνο αυτό δημιουργεί αναγέννηση, δημιουργεί την θέωση και αποκαθιστά τις σχέσεις μας, μεταξύ μας αλλά και μετά του Θεού. Η σημερινή ομιλία μου είναι ένα δώρο του Θεού-Πατέρα μας σε όλα τα παιδιά της Φωνής Θεού αλλά και σε χιλιάδες, εκατομμύρια αδέλφια που θα έρθουν στην συνέχεια (στο τέλος της ομιλίας μου θα πω δυο λόγια γι’ αυτό).
Αδέλφια μου, χωρίς Χριστό το ζην, η ζωή γίνεται εωσφορική αφού με το εγώ καταλήγει σε μωρία. Σε αυτή την περίπτωση ο άνθρωπος ενώ ζει είναι νεκρός. Ενώ με τον Χριστό στη ζωή μας, η ζωή μας μεταβάλλεται σε ευ ζην αφού η συνεχής πνευματική εξέλιξή μας πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου μάς καθιστά αιώνιους, άφθαρτους, αθάνατους, γεμάτους με πνεύμα Θεού. Όμως μέχρι να έρθει στη ζωή μας ο Θεός χρειάζεται προσοχή, ο λόγος διότι ο Διάβολος δεν θα μας αφήσει εύκολα ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη. Μια φορά ρώτησε κάποιος ένα μοναχό, «πόσα χρόνια έχεις στο όρος;» και αυτός απάντησε, «έχω πολλά χρόνια στο όρος, στο βουνό όμως προκοπή δεν έχω παιδί μου» και συνέχισε, «και τα τσακάλια στην έρημο ζουν, πολλά χρόνια, αλλά τσακάλια μένουν». Γι’ αυτό χρειάζεται εμείς να αγωνιζόμαστε πνευματικά αφού ζούμε μέσα στον κόσμο και να έχουμε αισθητήρια γεγυμνασμένα και μεγαλύτερη προσοχή.
Η γέννηση του Χριστού έχει ιδιαίτερη σημασία διότι ο Θεός αδέλφια μου έδωσε στον άνθρωπο μυαλό για να συνδιαλέγεται και να ερευνά τον Θεό, έδωσε νου για να ενθυμείται αυτόν, έδωσε επιθυμία για να επιθυμεί αυτόν, έδωσε τον Χριστό στον κόσμο για να μιμείται (ο καθένας μας) αυτόν, χάρισε λογική και σοφία Θεού πάνω σε όλους τους τομείς για να εξελίσσει αυτόν, έδωσε την άφθαρτη ζωή για να συνταξιδεύει με αυτόν στους αιώνες των αιώνων αφού ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζώντων. Τήρησε τον νόμο του Μωϋσή ο Χριστός για να δείξει ότι τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστιν. Πειράχθηκε κατά πάντα για να νικήσει τα πάντα και ο λόγος για να δώσει δύναμη σε όλους εμάς ώστε να μπορούμε (με τη δύναμή του) να νικάμε τα πάντα. Έγινε άνθρωπος για να δούμε την αξία του ανθρώπου αφού ο ίδιος τόνισε ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα α εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει, αρκεί να έχουμε τις προϋποθέσεις που κάνουν την συνδιαλλαγή μας αιώνια όπως δικαιοσύνη, αγάπη, ειρήνη, χαρά, πίστη και τελευταία να διαχειριζόμαστε τα πάντα κατά Θεόν αναπτύσσοντας εαυτούς πάνω στους καρπούς του Θεού με στόχο να αποκτήσουμε νου Χριστού. Όλα αυτά μπορούν να δοθούν στον άνθρωπο μόνο μέσα στο προσωπικό του αγιαστήριο έχοντας συγκεκριμένη διδασκαλία η οποία υπάρχει μέσα στον Λόγο του Θεού. Αλλά σήμερα και η Φωνή Θεού βοηθάει τους ανθρώπους στο να συντονίσουν εαυτούς πάνω στο θέλημα του Θεού ώστε να πετύχουν συγκεκριμένους στόχους. Αδέλφια μου σήμερα όλοι οι άνθρωποι επικαλούνται την δικαιοσύνη την οποίαν, λόγω της άγνοιας, ο καθένας προσαρμόζει στα δικά του μέτρα και σταθμά κρίνοντας αρνητικά πολλές φορές ακόμα και τον Θεό. Όμως σήμερα όλοι εμείς καταλάβαμε την μία, υγιή, αληθινή δικαιοσύνη που πρέπει να υιοθετήσουμε, την δικαιοσύνη του Θεού-Πατέρα. Αυτή ξεδιπλώνεται μπροστά μας σήμερα και μέσω αυτής ο Θεός θέλει να δικαιώσουμε εαυτούς ενώπιον του κόσμου αλλά και του ίδιου του Θεού η οποία δικαιοσύνη του Θεού εκδηλώνεται με το μέγα έλεος το οποίο στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό καθώς και με την αρετή των αρετών, την προσφορά. Τα πάντα για μας αδέλφια μου σήμερα αλλάζουν πνευματικά και ο λόγος διότι ο Θεός το θέλει, αυτός μας κάλεσε, αυτός ενέπνευσε μέσα μας να τον ακολουθήσουμε με αυτό το πνεύμα —δεν είναι τυχαίο— ώστε να επιδιώξουμε την νέα πνευματική δομή του νέου κατά Θεόν ανθρώπου.
Αδέλφια μου, φτάσαμε στο σημείο όπου τα επόμενα χρόνια η Γη θα γεμίσει με την ολοκληρωμένη γνώση της άπειρης σοφίας και δόξης του Θεού, του Κυρίου. Η Γη θα γεμίσει με το αληθινό πνεύμα του Θεού το οποίο μας ζωοποιεί. Αδέλφια μου, η σοφία του Θεού η οποία ξεδιπλώνεται μέσω της Φωνής Θεού φανερώνει σε όλους εμάς σήμερα το θέλημα του Θεού. Αυτή η σοφία του Θεού θα καλύψει όλους τους ανθρώπους του πλανήτη (μέσω της Φωνής Θεού) όπως το ύδωρ κάλυψε τον καιρό του Νώε την γη ολόκληρη. Τότε για να βάλει τέλος στην αμαρτία ενώ σήμερα για να επαναφέρει η σοφία του Θεού τον άνθρωπο στις αρχές του Αγίου Θεού η οποία καθορίζεται από την επανένταξη του ανθρώπου στην άφθαρτη ζωή διότι ήρθε η ώρα να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλο τον κόσμο. Ο Χριστός φανέρωσε, και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος. Η Φωνή Θεού ανέλαβε να κηρύττει το Ευαγγέλιο της βασιλείας δημόσια. Διαχρονικά και άλλοι άνθρωποι θέλησαν να το κηρύξουν όμως ο φόβος της αντιπαράθεσής τους με τα υφιστάμενα στερεότυπα (με τα οποία θα έρχονταν αντιμέτωποι) έκανε τους ανθρώπους του Θεού να δειλιάσουν και να εγκαταλείψουν το θέλημα του Θεού. Είναι ωραίο για πολλούς να θέλουν να κάνουν τον Θεό όμως να μη θέλουν να λειτουργήσουν θεϊκά και ο λόγος ένας. Ο άνθρωπος φοβάται δυστυχώς τον Γολγοθά, φοβάται την αποστροφή διότι σήμερα δεν είναι Γολγοθάς αλλά αποστροφή, κατηγορώ, απόρριψη. Η επικινδυνότητα της διαφοροποίησης των ανθρώπων του Θεού από τα υφιστάμενα στερεότυπα που καθορίζει στις κοινωνίες των ανθρώπων το Ευαγγέλιο της βασιλείας έκανε πολλούς να δειλιάσουν. Όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα γίνει πόλος έλξης για δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες, εκατομμύρια ανθρώπους στην συνέχεια της πνευματικής εξέλιξης του ανθρωπίνου γένους, του κόσμου και ο λόγος; Διότι επαναφέρει στο προσκήνιο τον αγιασμό, δημιουργεί διά της πίστεως σχέση εμπιστοσύνης και συνύπαρξης με τον ζώντα Θεό αλλά και μεταξύ μας και τελευταία, αξιοποιεί συνειδητά τη ζωή την οποία μεταβάλλει σε ποιοτική και ποσοτική αφού η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού φτάνει σήμερα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης μέσω του διαδικτύου δημιουργώντας και καθορίζοντας την νέα δομή της λειτουργίας του εγκεφάλου στον άνθρωπο που ζητά τα άνω. Μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας ο εγκέφαλός μας θα συντονιστεί στο να εξασφαλίσει όλες εκείνες τις βιοχημικές διεργασίες που καθορίζουν και καθιστούν τη ζωή αιώνια, αφού διατηρούν το σώμα αιώνιο. Μέχρι χτες το σώμα το περιφρονούσαν οι πάντες, το κατηγορούσαν οι πάντες, πηγή κακού το θεωρούσαν οι πάντες. Ακόμα και στην Γραφή αναφέρεται ότι το σώμα ανήκει στα έργα της σαρκός, εκπροσωπεί τα έργα της σαρκός και το έχουν διαφοροποιήσει οι άνθρωποι, το έχουν ξεχωρίσει από το πνεύμα, από τα έργα του πνεύματος. Σήμερα όμως αποκαθίσταται η αλήθεια διότι το σώμα ημών δεν είναι πηγή κακού αλλά είναι μέρος του Θεού. Σήμερα όλοι καταλάβαμε, αφού είναι και γραφικό, ότι το σώμα ημών είναι ναός του εν ημίν αγίου πνεύματος και ο φθείρων τον ναόν του Θεού (το σώμα) τούτον θέλει φθείρει και ο Θεός. Σήμερα καταλάβαμε ότι η πηγή κάθε κακού είναι η διαβολή η οποία μας απομακρύνει από τον ζώντα Θεό. Αυτή η διαβολή κάνει και το σώμα να ακολουθεί το λάθος. Πρώτα λοιπόν μολύνεται το πνεύμα και μετά το σώμα. Όπως και με την γλώσσα αναφέρεται μέσα στην Γραφή ότι, η γλώσσα είναι μικρόν μέλος και όμως καυχάται διά μεγάλα πράγματα. Πόσον μικρή φωτιά κατακαίει ένα τόσον μεγάλο δάσος.
6 Και η γλώσσα είναι μια φωτιά, κόσμος κακίας. Μεταξύ των μελών μας, η γλώσσα είναι εκείνη που μολύνει ολόκληρον το σώμα και πυρακτώνει τον τροχόν της ζωής και πυρακτώνεται και αυτή από την γέενναν.
7 Κάθε είδος θηρίων και πτηνών, ερπετών και θαλασσίων ζώων δαμάζεται και έχει δαμασθή από τον άνθρωπον,
8 αλλά την γλώσσαν κανείς από τους ανθρώπους δεν μπορεί να δαμάση, είναι ασυγκράτητον κακόν, γεμάτη από θανατηφόρον δηλητήριον.
9 Με αυτήν ευλογούμεν τον Θεόν και Πατέρα και με αυτήν καταρώμεθα τους ανθρώπους που έχουν δημιουργηθή καθ’ ομοίωσιν του Θεού.
10 Από το ίδιο στόμα βγαίνει ευλογία και κατάρα. Δεν πρέπει, αδελφοί μου, να γίνεται αυτό.
Όμως δεν φταίει η γλώσσα αλλά τα πνεύματα εκείνα που έχουν υποχειριάσει τον νου με φυσική συνέπεια και την γλώσσα. Αυτά χρειάζονται την προσοχή μας, τα πνεύματα, αυτά να εκδιώξουμε από μέσα μας ώστε να εγκαταλείψουν το νου μας και στη θέση τους να έρθει το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί. Το πνεύμα του Θεού θα κάνει το σώμα ναό Θεού και την γλώσσα πηγή σοφίας και ζωής.
Αδέλφια μου υπεραγαπημένα, ζει Κύριος. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ο Θεός να ευλογεί και να οδηγεί όλους τους εν Κυρίω γεννηθέντες άνωθεν σήμερα ανθρώπους που εννοούν το θέλημα του Θεού στις πηγές της ζωής, στις πηγές του Σωτηρίου. Διότι σήμερα, όπως μαρτυρείται διά Πνεύματος Αγίου στη ζωή μας, ήλθε το πλήρωμα του χρόνου ώστε η δόξα του Θεού να λάβει υπόσταση και να φανεί μέσα στα σκευή εκλογής τα οποία επιλέχθηκαν άνωθεν να την φέρουν στις κοινωνίες των ανθρώπων. Ο τρόπος ένας, να εισέλθουμε στο αγιαστήριο ώστε να γίνει η πνευματική ανασυγκρότηση και η ουσιαστική συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού. Ήρθε η ώρα να συλλάβουμε μέσα από την αφιέρωση που απαιτεί ο Λόγος του Θεού την μοναδική σχέση φιλίας που ζητά διά Πνεύματος Αγίου ο Θεός να έχουμε μεταξύ μας. Ήρθε η ώρα να συλλάβουμε την ουσία του Θεού. Ήρθε η ώρα να αναπτύξουμε την δική του ξεχωριστή αλήθεια στην δική μας ζωή. Κατόπιν με όλες μας τις δυνάμεις να εργαστούμε το θέλημα του Θεού το οποίο αναπτύσσεται μέσα μας αλλά και γύρω μας (όπου καλεστούμε και όπου μας δέχονται). Χωρίς αυτό, το να μας δέχονται, να είναι το κύριο θέμα στη ζωή μας διότι για μας προέχει η συνειδητή αναγέννηση αφού χωρίς αυτή τίποτα γύρω μας δεν μεταβάλλεται συνειδητά κατά Θεόν. Έχει αποδειχθεί πως μεταδίδουμε στους άλλους ό,τι έχουμε. Αν είμεθα άνθρωποι των λόγων θα δημιουργήσουμε ανθρώπους οι οποίοι μόνο θα μιλούν για τον Θεό. Αν μέσα μας έχουμε μόνο έναν τύπο θρησκευτικό θα μεταδώσουμε σε όσους έχουν καλή προαίρεση έναν τύπο, μια θρησκεία. Αν μέσα μας έχουμε το πνεύμα της αφιέρωσης μέσω του μοναχισμού θα μεταδώσουμε την αφιέρωση που μας καθιστά μονάχους. Αν μέσα μας έχουμε το πνεύμα του Θεού που ζωοποιεί τον άνθρωπο θα γίνουμε φορείς της άφθαρτης ζωής. Γι’ αυτό πίστη στο κάλεσμα που λάβαμε ώστε μέσω της αφιέρωσης να βρούμε το πνεύμα του Θεού που μας ζωοποιεί. Συνεχίζουμε αδέλφια μου και σήμερα τους πνευματικούς μας αγώνες οι οποίοι γίνονται για την δόξα του Θεού και την αναγέννηση των ανθρώπων, με ένα στόχο και σκοπό, να φτάσουμε ως λογικά όντα στο κατ’ εικόνα και ομοίωση. Επαγγελία η οποία εδόθη εξαρχής στον άνθρωπο και που σήμερα ήρθε ο καιρός να λάβει χώρα στη ζωή μας.
Αδέλφια μου, για να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν χρειάζεται να μοιάσουμε σε κανέναν άνθρωπο (ή να μιμηθούμε αυτόν)   παρά μόνο στον Χριστό μας με τον τρόπο που αυτός θέλει σήμερα να τον υπηρετήσουμε ώστε να αποκτήσουμε το πνεύμα εκείνο που μας ζωοποιεί. Το ξεχωριστό στοιχείο που θα πρέπει να υπάρχει στη ζωή μας για να γίνουμε υιοί Θεού ώστε να εκπληρωθούν οι επαγγελίες είναι να εξασφαλίσουμε όλοι εμείς το πνεύμα του Θεού, αφού ζούμε σήμερα σε μια άλλη εποχή η οποία έχει εξελιχθεί και καταλαβαίνει ποιο είναι το θέλημα του Θεού, αφού οι κοινωνίες μας έχουν αναπτύξει γράμματα, επιστήμες, τέχνες κ.λπ.. Βασικό στοιχείο αναγέννησης για όλους εμάς θα είναι η ελευθερία που δόθηκε άνωθεν στην ξεχωριστή προσωπικότητα που δημιουργεί και χορηγεί το πνεύμα του Θεού στον κάθε λογικό άνθρωπο, ιδιότητα που σήμερα διακρίνει την Φωνή Θεού. Η Φωνή Θεού γνωρίζοντας την μεγάλη αξία της ιδιαίτερης, ξεχωριστής προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου (αφού κατανοεί την σοφία του Θεού η οποία καθιστά τον κάθε άνθρωπο μοναδικό) αγωνίζεται να διατηρήσει την ξεχωριστή προσωπικότητα όλων όσων συμμετέχουν στους πνευματικούς αγώνες, τούς οποίους σήμερα διεξάγει σε όλο το παγκόσμιο λογικό γίγνεσθαι. Όποιο και αν είναι το πνευματικό επίπεδο του κάθε αδελφού, όποια και αν είναι η θέση του κάθε ανθρώπου στα δρώμενα του κόσμου, μικρή ή μεγάλη, θα πρέπει να καταλάβει (και όλοι να καταλάβουμε) ότι είναι μοναδική, είναι ξεχωριστή, είναι αιώνια και είναι μεγάλη στα μάτια του Θεού αλλά από σήμερα και στα μάτια τα δικά μας. Στην Φωνή Θεού δεν επιδιώκουμε να αλλάξουμε κάποιον που ο Θεός στέλνει στη ζωή μας, δεν προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα καινούργιο δόγμα, μια καινούργια θρησκεία, ούτε μια καινούργια οργάνωση με συγκεκριμένους νόμους τους οποίους όταν κάποιος δεν υπηρετεί να διώκεται και να περιφρονείται. Στην Φωνή Θεού δεν ʺκονσερβοποιούμεʺ ανθρώπους ούτε θέλουμε να δημιουργήσουμε ξεχωριστούς, ιδιαίτερους όπως προφήτες, διδασκάλους, ποιμένες, ανώτερους, αλλά ούτε κατώτερους, ποίμνια, κ.λπ.. Στην Φωνή Θεού μέσα από την αγάπη και τον υγιή διάλογο συμπληρώνουμε ο ένας στον άλλον πνευματικά ελλείποντα ώστε να φτάσουμε στο στόχο μας που είναι να δημιουργηθεί στον κόσμο η οικογένεια του Θεού με έναν αρχηγό, τον Χριστό. Αυτές είναι οι αρχές μας και ο λόγος διότι πιστεύουμε ότι μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα γίνουμε ο λαός του Θεού. Η εντολή που έχουμε από τον Θεό είναι να είμεθα μόνο υπηρέτες και μεταξύ μας μόνο φίλοι. Ο ίδιος φανέρωσε, ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών. Το υγιές είναι να διακονούμε και όχι να εξουσιάζουμε τους αδελφούς με το να λέμε, «ή θα κάνεις αυτό που λέμε εμείς ή διαφορετικά θα σε διαγράψουμε, θα σε απορρίψουμε ή θα λέγεσαι αιρετικός», αυτά ανήκουν στο πνεύμα νυσταγμού που μετέχει του εωσφορικού εγωισμού. Μόνο με το να δεχόμεθα ο ένας τον άλλον όπως είναι θα γίνουμε υιοί Θεού και θυγατέρες Θεού και ξέρουμε ότι αυτός ο Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους, η αγάπη του είναι μοναδική, ξεχωριστή, ιδιαίτερη, είναι καθολική γι’ αυτό και στην συνείδησή μας καθίσταται ο Θεός συνειδητά Θεός. Όταν συνειδητοποιήσουμε τις αρχές του Θεού είναι θέμα χρόνου να φτάσουμε στην δική του διάσταση ώστε πλέον να εξασφαλίσουμε την αναγέννηση η οποία μας καθιστά παιδιά Θεού. Αν λοιπόν θέλουμε να μετέχουμε στα Άγια των Αγίων ώστε να συναντάμε τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο θα δεχόμαστε τον κάθε άνθρωπο, φίλο, αδελφό, εχθρό όπως είναι και γι’ αυτό που είναι. Αν κάποιος χρειάζεται να αλλάξει κάτι στη ζωή του αυτό θα το αλλάξει ο ίδιος ο Θεός (εφόσον του το επιτρέπει και ο άνθρωπος), απειλές, φωνές, μικρότητες, αποστροφές, κατηγορώ δεν χρειάζονται. Ο Κύριος τόνισε, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου. Με αυτό το πνεύμα, όλοι εμείς, θα εργαζόμαστε. Έτσι θα γίνουμε μέτοχοι και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού. Αν δεν αποκτήσουμε και δεν διαφυλάξουμε την ξεχωριστή, ιδιαίτερη ταυτότητά μας (που μάς χάρισε ο Θεός) αλλά και την διακονία της αγάπης, στοιχεία που μας εξασφαλίζει μόνο ο Λόγος του Θεού, η ζωή μας θα γίνει άχαρη, ανώφελη. Όποια γνώση και αν φέρουμε, όποιον τίτλο και αν αποκτήσουμε θα είναι μάταιη η ζωή. Μόνο όταν αγωνιστείς άνθρωπε να κάνεις τους γύρω σου ευτυχισμένους μέσα από την εν Θεώ αφιέρωση η οποία συντελείται στο αγιαστήριο, αφού μόνο εκεί μπορείς να αποκωδικοποιήσεις το μυστήριο Θεός, άνθρωπος, ζωή, Δημιουργία, μόνο τότε μπορείς άνθρωπε να απολαύσεις και όλες τις δωρεές του Θεού. Αφού η χαρά ότι υπηρετείς, διακονείς τον πεσόντα άνθρωπο τον οποίον τον βοηθάς να ελευθερωθεί από την αμαρτία που τον οδηγεί στο θάνατο καθιστά εσένα που υπηρετείς τον συνάνθρωπό σου υπηρέτη Θεού —αυτό το στοιχείο σε καθιστά υιό Θεού— τον οποίον υπηρέτη του Θεού τον υπηρετεί ο ίδιος ο Θεός. Στην διακονία των συνανθρώπων μας κρύβεται η χαρά του Αγίου Πνεύματος, κρύβεται ο επενδύτης του Θεού ο οποίος χαρίζεται στους ανθρώπους αφού ο καρπός του Θεού που λέγεται χαρά είναι αυτός που μέσα από τη διακονία αυξάνει τη ζωή. Είναι γραφικό, με όποια κρίση κρίνουμε θα κριθούμε. Εμείς στην Φωνή Θεού κρίνουμε ότι ο Θεός είναι σε όλους τους ανθρώπους και γνωρίζουμε ότι με το κατάλληλο ερέθισμα θα μεγαλώσει στη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Στη Φωνή Θεού προσπαθούμε να ακούμε τον Θεό ώστε ο κάθε αδελφός να προβαίνει σε ενέργειες πνευματικές οι οποίες τον εξελίσσουν (αν και ο ίδιος το θέλει). Στην Φωνή Θεού καταλαβαίνουμε ότι χρειάζεται υπέρβαση από τους συνήθεις ρυθμούς που μέχρι χτες είχαμε υιοθετήσει. Την διάθεση για υπέρβαση θα την δώσει ο Θεός σε όποιον μετέχει, συμμετέχει στους αγώνες μας. Εμείς μέσα στην Φωνή Θεού θα δεχόμαστε τον κάθε αδελφό όπως είναι. Στην Φωνή Θεού γνωρίζουμε ότι οι εχθροί μας δεν είναι γύρω μας, έξω από εμάς αλλά μέσα μας. Στην Φωνή Θεού εννοούμε ότι η πάλη ημών δεν είναι προς σάρκα και αίμα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου. Ο Διάβολος κατάφερε να εκβάλει τον άνθρωπο από τον κήπο της Εδέμ γκρεμίζοντας κάθε σχέση εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ Θεού και ανθρώπου και ακόμη μέχρι σήμερα τον εμπαίζει με την φθορά και τον θάνατο ενώπιον ανθρώπων, αγγέλων, ενώπιον ακόμη και του ίδιου του Θεού. Αυτοί είναι οι εχθροί μας και αυτούς θα πρέπει να πολεμήσουμε. Οι εχθροί μας είναι όλα εκείνα τα πνεύματα που μας αποσυντονίζουν από το πνεύμα του Θεού. Όλοι μέσα στην Φωνή Θεού καλούμαστε να εξαφανίσουμε από τη ζωή μας την άγνοια (και φροντίζουμε για αυτό μέσα από ομιλίες, αναλύσεις, μέσα από την σελίδα μας στο Ίντερνετ, μέσα από όλα αυτά που μάς δίνει ο Θεός), την ημιμάθεια (διότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη και από την αμάθεια), τα συμφέροντα, τις προσωπικές φιλοδοξίες, τα εγωιστικά-εωσφορικά κίνητρα, την φθορά, τον θάνατο. Αυτά έχουμε να πολεμήσουμε. Όλα αυτά με το κάλεσμα που λάβαμε είδαμε ότι ζουν μέσα μας και αυξάνονται μέσα μας. Ο μόνος τρόπος που τα καθιστά αδύναμα στο να επιβάλλονται σε εμάς είναι η υγιαίνουσα διδασκαλία και η συνεχόμενη συνδιαλλαγή μας με αυτή. Η συνδιαλλαγή μας με τον Θεό θα φέρει τον καθαρισμό, την αναγέννηση, την σοφία του Θεού μέσα μας ώστε ο Χριστός να μεγαλώσει και όλοι οι εχθροί να εξαφανιστούν άπαξ διά παντός από τη ζωή μας. Γι’ αυτό χρειάζεται αδέλφια μου να αφήσουμε πίσω μας όσους κατηγορούν, κρίνουν επιδιώκοντας θρησκευτικούς φανατισμούς οι οποίοι προέρχονται από τον εωσφορικό εγωισμό. Να αφήσουμε πίσω μας όσους θέλουν να δογματίσουν τη ζωή μας και μας καλούν να υπηρετήσουμε την δική τους καλοκαγαθία αλλά και έναν Θεό που βρίσκεται στον ουρανό. Να αφήσουμε πίσω μας όσους φανερώνονται σαν ποιμένες και θέλουν όλους εμάς σαν πρόβατα. Να αφήσουμε πίσω μας αυτούς που λένε ότι είναι φίλοι και παρακολουθούν τη ζωή μας έτοιμοι να μας εκδιώξουν αν διαφοροποιηθούμε από τα δικά τους πιστεύω ή αρχές. Να εγκαταλείψουμε όλους όσους κάνουν τον Θεό και επιβάλλονται ή θέλουν να επιβάλλονται στη ζωή μας. Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ ανοίγει τον δρόμο ώστε η σχέση μας με τον Θεό να αποκατασταθεί σε προσωπικό επίπεδο και κατόπιν σε γενικό χωρίς μεσάζοντες οι οποίοι θέλουν να μας εξουσιάσουν. Ο Προφήτης αναφέρει:
1 Και έγεινε λόγος Κυρίου προς εμέ, λέγων,
2 Υιέ ανθρώπου, προφήτευσον επί τους ποιμένας του Ισραήλ· προφήτευσον, και ειπέ προς αυτούς, Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός προς τους ποιμένας· Ουαί εις τους ποιμένας του Ισραήλ, οίτινες βόσκουσιν εαυτούς! Οι ποιμένες δεν βόσκουσι τα ποίμνια;
3 Σεις (οι ποιμένες) τρώγετε το πάχος, και ενδύεσθε το μαλλίον, σφάζετε τα παχέα· δεν βόσκετε τα ποίμνια. Γι’ αυτό,
15 Εγώ θέλω βοσκήσει τα πρόβατά μου, και εγώ θέλω αναπαύσει αυτά, λέγει Κύριος ο Θεός (εδώ ξεκινά να εκπληρώνεται η επαγγελία).
16 Θέλω εκζητήσει το απολωλός, και επαναφέρει το πεπλανημένον, και επιδέσει το συντετριμμένον, και ενισχύσει το ασθενές· το παχύ όμως και το ισχυρόν θέλω καταστρέψει· εν δικαιοσύνη θέλω βοσκήσει αυτά.
23 Και θέλω καταστήσει επ’ αυτά ένα ποιμένα, και θέλει ποιμαίνει αυτά, τον δούλον μου Δαβίδ· αυτός θέλει ποιμαίνει αυτά, και αυτός θέλει είσθαι ποιμήν αυτών.
24 Και εγώ ο Κύριος θέλω είσθαι Θεός αυτών, και ο δούλος μου Δαβίδ άρχων εν μέσω αυτών· εγώ ο Κύριος ελάλησα.
25 Και θέλω κάμει προς αυτά διαθήκην ειρήνης· και θέλω αφανίσει από της γης τα πονηρά θηρία· (τα πονηρά πνεύματα) και θέλουσι κατοικήσει (ο λαός του Θεού) ασφαλώς εν τη ερήμω, και κοιμάσθαι εν τοις δρυμοίς.
26 Και θέλω καταστήσει ευλογίαν αυτά, και τα πέριξ του όρους μου· και θέλω καταβιβάζει την βροχήν εν τω καιρώ αυτής· βροχή ευλογίας θέλει είσθαι (και η βροχή αυτή πέφτει σήμερα, πνευματική βροχή, υετός).
27 Και τα δένδρα του αγρού θέλουσιν αποδίδει τον καρπόν αυτών, και η γη θέλει δίδει το προϊόν αυτής, και θέλουσιν είσθαι ασφαλείς εν τη γη αυτών· και θέλουσι γνωρίσει ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν συντρίψω τα δεσμά του ζυγού αυτών, και ελευθερώσω αυτούς εκ της χειρός των καταδουλωσάντων αυτούς.
28 Και δεν θέλουσιν είσθαι πλέον λάφυρον εις τα έθνη, και τα θηρία της γης δεν θέλουσι κατατρώγει αυτούς· αλλά θέλουσι κατοικεί ασφαλώς, και δεν θέλει υπάρχει ο εκφοβών·
(όλα αυτά λαμβάνουν χώρα, σιγά-σιγά εκπληρώνονται και ένας-ένας ελευθερώνεται)
29 Και θέλω αναστήσει εις αυτούς φυτόν ονομαστόν, και δεν θέλουσι πλέον φθείρεσθαι υπό πείνης εν τη γη, και δεν θέλουσι φέρει πλέον την ύβριν των εθνών (η ύβρις των εθνών είναι η αποστασία των ανθρώπων από τον ζώντα Θεό, είναι η αμαρτία, είναι η φθορά, ο θάνατος, αφού τα έθνη δεν νομοθετούνται από το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί φυσική συνέπεια να οδηγούνται όλοι οι άνθρωποι σε αδιέξοδο. Όλοι μας κάποτε ανήκαμε στους εθνικούς, ανήκαμε στα έθνη σήμερα όμως ήλθε η χάρη στη ζωή μας).
30 Και θέλουσι γνωρίσει ότι εγώ Κύριος ο Θεός αυτών είμαι μετ’ αυτών, και αυταί, ο οίκος Ισραήλ, λαός μου, λέγει Κύριος ο Θεός (Ισραήλ σημαίνει λαός ισχυρός, δυνατός).
31 Και σεις, πρόβατά μου, τα πρόβατα της βοσκής μου, σεις είσθε άνθρωποι, και εγώ ο Θεός σας, λέγει Κύριος ο Θεός.
Αδέλφια μου, αν γνωρίζαμε τον Θεό θα βλέπαμε την απλότητα που τον διέπει. Κατόπιν θα καταλαβαίναμε ότι ουδεμία εξουσία πάνω σε άνθρωπο δεν θα θέλαμε να έχουμε. Όσοι δεν γνωρίζουν τον Θεό προσπαθούν να επιβάλλονται όσοι τον γνωρίζουν απλώς συνδιαλέγονται. Η απλότητα και η αγάπη του Θεού είναι μοναδική αφού κατεβαίνει στη Γη, επιλέγει να γεννηθεί σε στάβλο, μεγαλώνει χωρίς βασιλικούς τίτλους ή τρόπους, συνδιαλέγεται ως απλός άνθρωπος με όλους τους απλούς ανθρώπους ανεξαρτήτως πνευματικού επιπέδου. Η αγάπη του είναι μοναδική. Δεν βλέπει σε τίτλο, δεν βλέπει σε συμφέροντα, γενικότερα δεν βλέπει όπως ο άνθρωπος αλλά όπως ο Πατέρας του ο οποίος αγκαλιάζει ολόκληρη την Δημιουργία. Οι άνθρωποι του κόσμου, οι άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών, των επιστημών, όλων των επιπέδων του κόσμου μέχρι και σήμερα μηδενίζονται μπροστά του και ο λόγος διότι όλοι φιλοσοφούν αλλά δεν υλοποιούν, εν αντιθέσει με τον Χριστό ο οποίος έλεγε και έκανε, αυτά που έλεγε τα έφερνε εις πέρας. Κανένα λάθος δεν εξήλθε εκ του στόματός του. Κανένας λόγος του δεν εξήλθε χωρίς αυτός να λάβει υπόσταση-χώρα στην ίδια του τη ζωή αλλά και στη ζωή όσων ήταν γύρω του. Οι εξουσίες του λόγου τού παρείχαν λύσεις στα πάντα και έκαναν όλους τους ανθρώπους να θέλουν να είναι μαζί του. Αυτά τα έργα αγάπης καθόρισαν την αποστολή του αφού ο Πατέρας διά της υπακοής του Υιού εκπλήρωνε κάθε λόγο του. Μάλιστα η διδασκαλία του ήταν τόσο προχωρημένη, τόσο καινούργια (για όλους) που έκανε πολλούς να την ακολουθήσουν (αλλά και σήμερα ο ίδιος ο Θεός φανερώνοντας τη σοφία του κάνει εκατομμύρια ανθρώπους να τον ζητούν αφού το επιστέγασμα της δικής του σοφίας συγκλίνει στο μέγα έλεος). Το μέγα έλεος που χάριζε απλόχερα, η αγάπη που μοίραζε, η σοφία που τον διέκρινε, με μεγαλύτερο όλων η εξουσία τού να υλοποιεί τα λόγια του ήταν μερικά από τα στοιχεία που διέκριναν τον Χριστό. Ο Θεός δεν ζητά ως απαραίτητη προϋπόθεση ή ιδιότητα συνύπαρξης μαζί του να αναπτυχθούμε στον κόσμο για να γίνουμε αρεστοί σε αυτόν. Δεν ζητά να βγάλουμε το δημοτικό, το γυμνάσιο ή να αποκτήσουμε πολλά χρήματα ώστε να είμεθα ευάρεστοι σε αυτόν. Εξάλλου σήμερα έχουμε καταλάβει ότι ο σύγχρονος πολιτισμός έγινε για έναν λόγο, για να ανακαλύψουν οι άνθρωποι τον σύγχρονο Θεό. Όσοι γνώρισαν τον Θεό ανήκουν στον πολιτισμό του πνεύματος, στον πολιτισμό του μέλλοντα αιώνα. Φυσική συνέπεια ο πολιτισμός του κόσμου να μην είναι επίκαιρος γι’ αυτόν που έφτασε στο σημείο να γνωρίσει τον Θεό, (τον οποίον δεν απορρίπτει) αφού ο άνθρωπος του Θεού με τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, με τα σημεία, με τα χαρίσματα και με την σοφία που τον διέπει γίνεται μια πόλη επάνω όρους. Άλλες λοιπόν οι βουλές των ανθρώπων, άλλες οι επιδιώξεις των ανθρώπων, άλλες οι βουλές του Θεού και οι επιδιώξεις των υιών του Θεού. Των ανθρώπων τις επιδιώξεις τις έχουμε γνωρίσει τώρα ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε του Θεού. Ο Πατέρας μέσω του Υιού δεν ζητά από τον άνθρωπο όλα αυτά που ζητά σήμερα ο κόσμος για να είμαστε ευάρεστοι σ’ αυτόν. Οι όροι που τίθενται προς όλους από τον Πατέρα μέσω του Υιού είναι η αγάπη στον Θεό και στον αδελφό, είναι η αλήθεια του Χριστού η οποία ελευθερώνει, είναι η αναγέννηση, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, κ.λπ.. Αυτά ζητά ο Θεός. Ο Θεός θέτει σαν πρώτο όρο για την επανένταξη του ανθρώπου στην μέγιστη εξουσία της ζωής την υγιή συνδιαλλαγή μας με τον Θεό και μεταξύ μας. Γι’ αυτό ο Χριστός τόνιζε στα κηρύγματά του, ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη αυτού και όλα τα άλλα θα σας προστεθούν. Και με την παρουσία του το ίδιο ζήτησε, αγάπη στον Θεό και στον αδελφό (αυτά τα δυο πράγματα εν συντομία είναι ο Θεός, όλη η γνώση του κόσμου συμπιέζεται σ’ αυτά τα δυο πράγματα) όμως οι άρχοντες της εποχής του είχαν εγκλωβιστεί τόσο πολύ από τον νόμο του Μωϋσή και από τα συμφέροντα που αποφάσισαν να τον σταυρώσουν ώστε να μείνει το έθνος στην δική τους εξουσία και όχι στην εξουσία του Θεού ο οποίος Θεός έχει ως βάση συνύπαρξης μεταξύ των εθνών την αγάπη (δεν βλέπει σε έθνη). Αλλά και σήμερα οι άνθρωποι ενώ καταλαβαίνουν το σωστό έχουν επηρεαστεί και φανατιστεί τόσο πολύ με το δόγμα τους, με το έθνος τους που για να διαφυλάξουν αυτά διώχνουν μακριά την αλήθεια του Χριστού αφού η αλήθεια του Χριστού τούς βγάζει έξω από το δικό τους θέλημα που συγκλίνει στα δικά τους συμφέροντα διότι ο Θεός καλεί τους πάντες στο να γίνουν ένα. Δεν υπάρχει Θεός της Ελλάδας, Θεός της Βενεζουέλας, κ.λπ.. Ένας είναι ο Θεός και καλεί τους ανθρώπους να έχουν ενότητα, να έχουν αγάπη μεταξύ τους. Σε όλους απευθύνεται ο Θεός. Ο ίδιος ο Κύριος στην προσευχή του φανέρωσε, Πάτερ άγιε, τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ίνα ώσιν εν καθώς ημείς. Ο Θεός ζητά (ιδιαίτερα από όσους έχει γίνει αντιληπτός) μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε. Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην; Τω ιδίω κυρίω στήκει ή πίπτει. Διό αναπολόγητος ει, ω άνθρωπε πας ο κρίνων· εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον, σεαυτόν κατακρίνεις· τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων. Ο Θεός ζητά, αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι· διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς. Ο Θεός ζητά να είμαστε φίλοι μεταξύ μας, μη ονομασθήτε καθηγηταί· διότι εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί είσθε. Ο Θεός ζητά να αγαπάμε τον πλησίον μας ως εαυτόν. Όλα αυτά είναι ένα ισχυρό εμπόδιο ώστε να απέχουν όλοι από τον ζώντα Θεό, από την αλήθεια. Το μόνο που κάνουν οι άνθρωποι, οι λαοί, τα έθνη, οι χριστιανοί σε σχέση με τον Θεό είναι να φιλοσοφούν (ενώ η ουσία είναι όλα αυτά που αναφέραμε) ο λόγος διότι όταν θελήσουν να τα εφαρμόσουν θα χάσουν κάθε εξουσία που είχαν μέχρι χτες. Έτσι όλα αυτά λοιπόν γίνονται εμπόδιο για πολλούς ανθρώπους οι οποίοι έχουν σήμερα την εξουσία. Παρ’ όλα αυτά όμως ο Χριστός κηρύττεται. Το θέλημα του Θεού κηρύττεται. Ο κόσμος εξελίσσεται πνευματικά. Ο Κύριος είναι έτοιμος κάθε στιγμή να κάνει τα πάντα για την αναγέννηση του ανθρώπου, να δώσει τα πάντα —περιμένοντας όμως πρώτα ο άνθρωπος να ωριμάσει μέσα από τη γνώση, τη φιλοσοφία, μέσα από την εξέλιξη— όπως και έδωσε τα πάντα ο Χριστός και έγινε λύτρον αντί πολλών και μάλιστα έγινε και πηγή έμπνευσης για όλους τους ανθρώπους. Ο άνθρωπος σήμερα κηρύττει το θέλημα του Θεού στις συνάξεις, στους ναούς, στις εκκλησίες, στις οργανώσεις αλλά δεν το ακολουθεί συνειδητά. Η εντολή του Θεού δεν είναι να ταΐσουμε τους φτωχούς με ξένα κόλλυβα πολλές φορές αλλά να μοιράσουμε εαυτούς ώστε να μην υπάρχουν φτωχοί ούτε υλικά ούτε πνευματικά. Η σωστή διαχείριση του χριστιανισμού δεν επιτρέπει φτωχούς και πλούσιους αλλά το περίσσευμα του ενός να καλύπτει, να εισέλθει στο υστέρημα του άλλου, πνευματικά αλλά και υλικά. Εμείς όμως ας αναρωτηθούμε, ακολουθούμε την δική του διδασκαλία σήμερα ή πέσαμε και εμείς στην παγίδα να λέμε άλλα και να κάνουμε άλλα; Ας σκεφτούμε, γιατί πολλές φορές όλοι μας ή και όλος ο κόσμος ο χριστιανικός ξεχνάμε τα σημαντικά τα οποία ειπώθηκαν από τον ίδιο τον Θεό (αφού θέλουμε να λέμε ότι είμεθα του Θεού) και καταφεύγουμε με φανατισμό να επιδιώκουμε τόσα άλλα που στην ουσία μας καταδυναστεύουν και γίνονται αιτία για την πλήρη αποδιοργάνωση του εαυτού μας αλλά και του κόσμου μας; Αφού γέμισε το είναι μας ολόκληρο και ο κόσμος μας με συμφέροντα, πονηρίες, φιλοδοξίες κ.λπ.. Μάλιστα πνευματικά οι άνθρωποι σήμερα πιστεύουν ότι για να δοξάσεις τον Θεό, για να είσαι ευάρεστος στον Θεό θα πρέπει να δημιουργείς μεγαλοπρεπή υλικά έργα δίνοντας μεγάλη βάση σε αυτά (ναούς κ.λπ.) τα οποία σήμερα ήδη υπάρχουν και στολίζουν τον κόσμο. Όμως τα υλικά έργα δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες των ανθρώπων αλλά εξυπηρετούν μόνο (απ’ ό,τι έχει αποδειχθεί διαχρονικά) το συμφέρον μερικών. Μάλιστα πολλοί πιστεύουν πως για να υπηρετήσεις τον Θεό ή για να μιλήσεις γι’ αυτόν θα πρέπει να έχεις ιδιαίτερες σπουδές, ξεχωριστά ρούχα, στυλ επιβλητικό, κ.λπ. ενώ το πιο αληθινό που ζητά και αναπαύεται σ’ αυτό ο Θεός είναι η μεγαλοπρέπεια και η σπουδή μας πάνω στην μετάνοια, πάνω στην αναγέννηση, πάνω στο να συμπληρώσουμε πνευματικά ελλείποντα, στο να συλλάβουμε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος τους οποίους μέσα στο αγιαστήριο να τους θέσουμε σε λειτουργία στη ζωή μας αυξάνοντας το αγαθό, καθώς, να λειτουργήσουν μέσα μας τα χαρίσματα, τα σημεία με βασικότερο την ενότητα μεταξύ μας και με κορωνίδα όλων, επιστέγασμα όλων την ταπεινοφροσύνη η οποία καθορίζεται με το να αγαπήσουμε Κύριο και Θεό εξ όλης της ισχύος, της διανοίας, της καρδίας μας αλλά και τον πλησίον ως εαυτόν. Σήμερα αδέλφια μου εκατομμύρια άνθρωποι τα έχουν συλλάβει αυτά. Χρειάζεται όμως κάτι, ένα κίνητρο ώστε να κινηθεί ο κόσμος προς αυτήν την κατεύθυνση που φαίνεται δύσκολη. Πάντως εμείς μεταξύ μας λίγο ή πολύ μοιραζόμαστε, ο καθένας στα μέτρα που μπορεί έχει αγάπη. Έτσι γίνεται παντού με όλους τους ανθρώπους που έχουν επίγνωση του θελήματος του Θεού, μοιράζονται (και όταν δοθεί και το κίνητρο τότε όλος ο κόσμος, όλος ο πλανήτης θα μετατραπεί σ’ έναν επίγειο παράδεισο). Εξάλλου η ταπεινοφροσύνη δεν αποβλέπει σε καμιά εξουσία. Ο άνθρωπος που είναι ταπεινός δεν λέει εύκολα γεια. Ο άνθρωπος που είναι ταπεινός κενώνει τον εαυτό του και με όλους ενώνεται. Το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος στον Θεό είναι να αγωνίζεται, να προσπαθεί δηλαδή να ενώνεται με τους ανθρώπους, να γκρεμίζει το μεσότοιχο της έχθρας, να σπουδάζει την σοφία του Θεού. Τόσα πράγματα μάς δώρισε ο Θεός. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι να αφιερώσουμε εαυτούς μπαίνοντας ο καθένας μας στο αγιαστήριο ώστε να συντονίσουμε εαυτούς πάνω στο σχέδιο και στη σοφία του Θεού. Η ενότητα λοιπόν θα πρέπει και αυτή να είναι στην πρώτη θέση αφού ο ίδιος ο Κύριος αναφέρει όπου είναι δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά μου, εκεί είμαι εγώ εν τω μέσω αυτών και όταν λέμε ενότητα δεν εννοούμε να χάσουμε την προσωπικότητά μας αλλά όλοι με αγάπη να φέρουμε τα πνευματικά εδέσματα ώστε να συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. Η ενότητα απ’ ό,τι βλέπουμε έξω στον κόσμο δεν έχει επέλθει ακόμα, ούτε και μεταξύ των ομοθρήσκων. Για ποιον λόγο λοιπόν πολλοί άνθρωποι να καυχούνται σήμερα ότι κάνανε κάτι μέσα στη Δημιουργία; Όλοι το βλέπουμε ότι η ζωή δεν αυξάνεται με τα λόγια αλλά γίνεται κάθε μέρα και πιο απρόβλεπτη και όλοι παντού κινδυνολογούν. Για ποιον λόγο να λέμε ότι η σχέση μας με τον Θεό είναι μεγάλη; Για ποιον λόγο να κρίνουμε τους γύρω μας; Τι μας έκανε να πράττουμε τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ζητά ο Θεός; Είναι απλό. Διανύουμε ως ανθρώπινο γένος την παιδική μας ηλικία, δεν καταλάβαμε ακόμα ποιο είναι το συμφέρον μας. Όμως τα πράγματα αλλάζουν, δεν θα μείνουν έτσι. Σήμερα λόγω της πνευματικής εξέλιξης θα αλλάξουν όλα. Δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για τον Θεό χωρίς στόχους Θεού. Σήμερα όλοι μας καταλαβαίνουμε το τι θέλει ο Θεός και μπορούμε να γίνουμε υιοί Θεού αληθινοί. Αδέλφια μου εδώ και πολλά χρόνια με την εξέλιξη του κόσμου αλλά και του κάθε ανθρώπου πάνω σε όλους τους τομείς δεν ισχύει το άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι που είπε ο Κύριος όταν ήταν πάνω στον σταυρό γιατί πραγματικά οι άνθρωποι της εποχής εκείνης δεν γνώριζαν ή δεν είχαν ωριμάσει ακόμα πνευματικά και προέβησαν σ’ αυτή την ενέργεια. Σήμερα ισχύει το γνωρίζουσι και ποιούσι το λάθος οι άνθρωποι συνειδητά και πολλοί χριστιανοί ενώ γνωρίζουν την αλήθεια συνεχίζουν να ζουν στο λάθος, στο ψέμα με δικαιολογίες πολλές ώστε να αποφύγουν το θέλημα του Θεού. Σήμερα λοιπόν έχουμε επίγνωση και όλοι γνωρίζουμε το τι γνωρίζει ο καθένας και το τι πράττει διότι τα πάντα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Καθώς, η κάθε συμπεριφορά του κάθε ανθρώπου σήμερα γίνεται αντιληπτή. Αμέσως γίνεται αντιληπτή από που προέρχεται, ποιο πνεύμα την ζητά. Αμέσως ο καθένας φανερώνει με τα λόγια του και με τα έργα του ποιον Θεό έχει μέσα του. Αδέλφια μου, αν έχουμε τον Θεό της αγάπης θα γίνουμε αγάπη, αλήθεια, ζωή, αν έχουμε το πνεύμα της εξουσίας και των προσωπικών συμφερόντων κανένα αποτέλεσμα δεν θα έχουμε αλλά θα τα χάσουμε όλα σιγά-σιγά. Ξέρουμε ότι το δέντρο από τους καρπούς γνωρίζεται. Όλα τα καταλαβαίνουν και τα εννοούν όλοι αφού ο Θεός φρόντισε να ξυπνήσουν σήμερα οι πάντες. Και εμείς καταλαβαίνουμε τι μπορούμε να κάνουμε, ποιες είναι οι δυνατότητές μας. Χρειάζεται καμιά φορά να κάνουμε και καμιά υπέρβαση. Καλό είναι να συντονίσουμε τους εαυτούς μας στο θέλημα του Θεού, στο να γίνει το θέλημα του Θεού και δικό μας θέλημα (στη ζωή μας).
Πιστεύω λοιπόν ότι για όλους εμάς η παιδική συμπεριφορά έχει τελειώσει. Αδέλφια μου ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο δυσί καλό-κακό, νύχτα-μέρα, ζωή-θάνατος, λύπη-χαρά, φθορά-αφθαρσία, όλα αυτά διαχρονικά τα ζούμε και ο λόγος ένας, για να εκπληρώσουμε την αποστολή μας στο να γίνουμε εικόνα του Θεού. Στο έργο δημιουργίας του Πατέρα μας υπάρχει και το ιδιαίτερο όλων το οποίο είναι ότι ο Θεός δημιούργησε τον υλικό και τον πνευματικό κόσμο, κάτι που γίνεται κατανοητό μόνο από τον άνθρωπο αφού του έχει εξασφαλίσει και την ιδιότητα μέσω της διάκρισης της λογικής στο να ξεχωρίζει και να διακρίνει τα πάντα, στοιχείο θεϊκό διότι μόνο ο Θεός ως λογικό ον μπορεί να μεταδώσει κάτι τόσο σημαντικό. Είναι απολύτως βέβαιον ότι ο άνθρωπος είναι το επιστέγασμα, το απαύγασμα της δόξης του Θεού, της σοφίας του Θεού αφού σε αυτόν τον άνθρωπο συναντιούνται τρεις κόσμοι ο υλικός, ο πνευματικός και η λογική η οποία τον εξελίσσει στο να διαμορφώνει τον υλικό κόσμο, να εννοεί τον πνευματικό και τρίτον να διαχειρίζεται σωστά αυτούς του δύο κόσμους. Η διαχείριση είναι το παν διότι ένας μαθαίνει γράμματα και κάνει ότι είναι ο γνώστης των πάντων. Ένας τελειώνει μια πνευματική σχολή και το παίζει ο εκλεκτός του Θεού επιβάλλοντας στους άλλους να τον δεχθούν σαν αντί Θεού στη Γη. Ένας έχει μία αποκάλυψη ή δύο και το παίζει προφήτης, ποιμένας, κ.λπ.. Ένας έχει χρήματα και νομίζει ότι έχει τον κόσμο ολόκληρο (ενώ ξέρουμε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων) παρουσιάζοντας πολλές φορές μια εωσφορική συμπεριφορά. Ουδείς δεν εννοεί ότι ο Θεός έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο. Ουδείς δεν θέλει να συλλάβει και να λειτουργήσει με αγάπη ώστε να γίνει σωστή διαχείριση των όσων ο Θεός μας έδωσε. Ο άνθρωπος του Θεού δεν έχει καμία σχέση με αυτή την εωσφορική συμπεριφορά και όταν παρουσιάζει κάτι τέτοιο σημαίνει ότι έφυγε από την χάρη, έφυγε από τον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού είναι απλός, είναι δοτικός, είναι πρόσχαρος, δεν βάζει κόμματα, τελείες, ερωτηματικά, είναι ευχάριστος, είναι ταπεινός, δεν το παίζει ότι είναι κάτι, ίσα-ίσα, απ’ όλους σπουδάζει και με όλους συνδιαλέγεται. Με την σωστή διαχείριση και την εξουσία της προσφοράς ο άνθρωπος γίνεται το απαύγασμα της δόξης του Θεού. Μπαίνει η σφραγίδα του Θεού στον άνθρωπο αυτόν. Κανένα άλλο δημιούργημα πάνω στον πλανήτη δεν έχει την αξία του ανθρώπου. Έτσι εκπληρώνεται ο λόγος ότι ο Θεός έκανε τον άνθρωπο άρχοντα και προστάσσοντα όλης της Δημιουργίας, έκανε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Θεού. Η πτώση όμως του ανθρώπου και η παραμονή του σε αυτή μπορεί να αποδιοργανώσει ό,τι βλέπουμε γύρω μας (όταν φεύγει ο άνθρωπος από τον Θεό γίνεται κακή διαχείριση). Η παγκόσμια ιστορία, πνευματική και μη, το έχει διδάξει αυτό. Αδέλφια μου, μόνο η αναγέννηση του ανθρώπου κατά Θεόν μέσα από το λογικό πνεύμα της εξέλιξης, του Θεού δύναται να κάνει τον κόσμο έναν επίγειο παράδεισο. Όλος ο πλανήτης δύναται με το πνεύμα του Θεού να γίνει ο κήπος της Εδέμ όπου Θεός και άνθρωπος θα συνδιαλέγονται αιώνια, θα ζουν αιώνια. Λογικό ον σημαίνει ότι ενεφύσησε εις το πρόσωπον, στους μυκτήρες αυτού πνοή ζωής και ξέρουμε ότι έγινε ο άνθρωπος εις ψυχή ζώσα που σημαίνει ότι ακούει, σκέφτεται, εξελίσσεται, ανακαλύπτει, διαμορφώνει, συντονίζει, δημιουργεί, επιδιώκει, φιλοσοφεί. Η διαχείριση χρειάζεται τώρα σε όλα αυτά που έχουμε. Η διαχείριση και η αγάπη η οποία τα πάντα στέγει. Εμείς χρειάζεται να καταλάβουμε ότι πρέπει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας όχι μέσα από τα παραδείγματα του κόσμου τα οποία τον υποβαθμίζουν (κάθε μέρα βλέπουμε το κατάντημα του ανθρώπου, σήμερα καυχάται και αύριο δεν ξέρει πώς θα ξημερώσει) αλλά μέσα από το παράδειγμα του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος ο οποίος είχε ζωή, είχε και μέλλον το οποίο του το εξασφάλιζε ο Πατέρας του μέσα από την υπακοή. Το παράδειγμα λοιπόν του Χριστού αυτό μάς ζωοποιεί αλλά και θεοποιεί. Ο Θεός δεν έχει την διαχείριση; Δεν βρέχει για δικαίους και αδίκους; Ο Θεός δεν παίρνει τον ταπεινό και τον ανυψώνει και αυτόν που είναι ψηλά τον κατεβάζει; Τα πάντα δεν τα διαχειρίζεται σωστά; Όταν λοιπόν και εμείς διαχειριστούμε τα πράγματα σωστά αμέσως ο Θεός θα έρθει και θα κάνει την παρουσία του στη ζωή μας και μετά η ζωή μας θα μαρτυρά ότι υπάρχει Θεός και πολλοί θα το βλέπουν και χάρις σ’ εμάς θα αναγεννιούνται και άλλοι άνθρωποι. Εξάλλου τα χρόνια της διαπαιδαγώγησης τελείωσαν, μπαίνουν στο σεντούκι ως σοφία Θεού προς οικοδομή για όλους μας, για όλον τον κόσμο. Τώρα εισερχόμεθα στους χρόνους και στους καιρούς της αναγέννησης στους οποίους ο Θεός φροντίζει να γίνεται αντιληπτό το θέλημά του. Στην αρχή θα γίνει αντιληπτό το θέλημα του Θεού απ’ όσους επιλέχθηκαν άνωθεν να εισέλθουν στο αγιαστήριο και κατόπιν μέσω αυτών απ’ όλον τον κόσμο με ένα σκοπό, την επανένταξη του ανθρώπου στα Άγια των Αγίων. Πρέπει να εμφανιστούν οι ιδρυτές της βασιλείας του Θεού για να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού. Πρώτοι θα ζωοποιήσουν τον Θεό όσοι εννοούν το κάλεσμα του Θεού στο να εισέλθουν στο αγιαστήριο. Αν δεν γνωρίσουμε τον Θεό, αν δεν ζούμε τον Θεό είναι μάταιο να μιλάμε περί Θεού. Μέσα στην Φωνή Θεού θα εμμένουμε στις αγαθές αρχές μας που συγκλίνουν στον αγιασμό ο οποίος εξασφαλίζεται στο αγιαστήριο αφού εκεί η συνδιαλλαγή μας με τον Θεό γίνεται αληθινή, λαμβάνει υπόσταση. Στο αγιαστήριο φεύγει άπαξ διά παντός η εικονική σχέση που υπήρχε μέχρι χτες στη ζωή μας και αποκαθίσταται με τις αρχές και τις επιδιώξεις του Θεού-Πατέρα (η σχέση μας γίνεται ουσιαστική). Η συνεχόμενη εντρύφησή μας στα δρώμενα του Ευαγγελίου και στις αρχές του Αγίου Θεού μας καθιστούν την προσοχή ώστε να επικεντρώσουμε τις επιδιώξεις μας σε συγκεκριμένους στόχους. Πάμε λίγο να δούμε αυτούς τους στόχους όπως αναφέρονται στην προς Γαλάτας Επιστολή (κεφ. ε΄: 22-23) για να ενθυμηθούμε την αποστολή μας η οποία υπήρχε εξαρχής. Αδελφοί μου αγαπητοί, ο δε καρπός του Πνεύματος εστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια· κατά των τοιούτων ουκ εστι νόμος. Σε όλα αυτά θέλω να δούμε τι καταλαβαίνουμε εμείς ως άνθρωποι και τι είναι αυτό που θέλει ο Θεός.
Πάμε στο πρώτο στοιχείο-ιδιότητα που είναι η αγάπη. Αγάπη υπάρχει; Η αγάπη του Θεού είναι αυτή η οποία δεν προσωποληπτεί αλλά στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, η οποία είναι καθολική αφού δεν βλέπει σε πρόσωπο ανθρώπου αλλά στη σχέση που επικεντρώνεται πάνω στο θέλημα του Θεού, εκεί πρέπει να αναπτυχθεί η αγάπη. Ο Χριστός φανέρωσε τις εστιν η μήτηρ μου και τίνες εισιν οι αδελφοί μου; Μήτηρ και αδελφοί μου είναι ούτοι, οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και πράττοντες αυτόν. Καθώς, η αγάπη προς τον Θεό να ξέρουμε ότι περνά πάντα μέσα από τον πλησίον αφού ο Πατέρας ζητά να αγαπήσουμε αλλήλους ως εαυτόν. Άρα η αγάπη του Θεού ναι μεν χαρίζεται σε όλους μας, ναι μεν μοιράζεται αλλά η χρήση αυτής από όλους εμάς (πώς θα χειριστούμε δηλαδή την αγάπη που μας έδωσε) θα κάνει τον Θεό συνοδοιπόρο στη ζωή μας ώστε αν είναι του Θεού η αγάπη μας θα αυξάνεται, θα μεγαλώνει και θα αγκαλιάζει τον κόσμο όλο. Διαφορετικά η αγάπη του Θεού, η ελευθέρια του Θεού θα χαρίζονται πάλι σε όλους αφού αυτός βρέχει για δικαίους και αδίκους αλλά το ταξίδι της δικής του αγάπης, της δικής του ζωής σε εμάς δεν θα είναι αιώνιο αφού συνειδητά απορρίπτουμε τον χορηγό φανερώνοντας αγάπη μόνο στον εαυτό μας και στα οικεία πρόσωπα, στο κοντινό μας περιβάλλον, σε όλους όσους έχουμε αδυναμία. Τώρα όμως μαθαίνουμε η αγάπη μας να επεκτείνεται, να βγαίνει έξω από το σπίτι μας. Πολλά παιδιά μέσα στην Φωνή Θεού το κάνουν αυτό και παντού το κάνουν οι άνθρωποι. Όσοι έχουν επίγνωση του θελήματος του Θεού εργάζονται και εκδηλώνουν αυτή την αγάπη. Έχουμε και τον ύμνο του Απ. Παύλου στο θέμα της αγάπης κατά τον οποίο η αγάπη τα πάντα ανέχεται …… η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, κ.λπ.. Όλα αυτά είναι στοιχεία τα οποία εμάς τους ίδιους βοηθούν (όταν λειτουργήσει αυτή η αγάπη μέσα μας).
Δεύτερη ιδιότητα που θα πρέπει να εξασφαλίσουμε είναι η χαρά. Οι άνθρωποι (όπως και εμείς μέχρι χθες) προκαλούν την χαρά στον εαυτό τους αφού πρώτα την σκηνοθετήσουν και μετά γίνονται οι ηθοποιοί αυτής. Αυτή η χαρά καθιστά το πρόσωπο χαρούμενο αλλά το γονίδιο σε αδιάλειπτη λύπη γιατί το γονίδιο καταλαβαίνει αν είναι αληθινή η χαρά. Η χαρά του Θεού είναι διαφορετική αφού δημιουργείται διά Πνεύματος Αγίου. Η χαρά του Θεού τραντάζει όλον τον εσωτερικό μας κόσμο. Η συνεχόμενη ενασχόλησή μας πάνω στο θέλημα του Θεού θα κάνει τον Θεό να μετέχει και να συμμετέχει στους αγώνες μας. Αυτή η χαρά, η συγκεκριμένη χαρά, που δημιουργείται από την παρουσία του Θεού στη ζωή μας είναι αυτή που ζωοποιεί. Εξάλλου η χαρά είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος, είναι πνευματικό δικαίωμα του ίδιου του Θεού, είναι κάτι που το έχει ο Θεός και αυτός μπορεί να το δώσει, αυτός μπορεί να δώσει πραγματικά μια ολοκληρωμένη χαρά. Αυτή την χαρά του Θεού την γνωρίζει το DNA μας, τα γονίδιά μας και ο λόγος διότι είναι αληθινή αλλά και γιατί τα γονίδιά μας καταλαβαίνουν, γνωρίζουν ότι συναντιούνται με τον γεννήσαντα οργανισμό. Πώς καταλαβαίνουν τα γονίδια; Διά της ακοής. Διά της ακοής αυξάνεται η πίστη, αυξάνεται η ζωή. Όταν λοιπόν ακούμε το ρήμα του Θεού αυτά καταλαβαίνουν τι είναι του Θεού και χαίρονται. Χαίρονται με τον γλυκό τους Πατέρα που τα δημιούργησε. Ξέρουν αυτά καλύτερα από εμάς τι είναι αυτό που τα κάνει να χαίρονται πραγματικά. Γι’ αυτό και εμείς όταν έχουμε παρεμβάσεις από τον Θεό, όταν έχουμε τον Θεό στη ζωή μας καταλαβαίνουμε ότι έχουμε εκείνη την ώρα μια άλλη χαρά, μια άλλη φωτεινότητα, είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι με μια αγκαλιά που χωράει όλον τον κόσμο. Τα γονίδιά μας έγιναν από τον Θεό και ζουν με τον Θεό. Τα γονίδιά μας ακούν την φωνή του Θεού και όταν την ακούν χαίρονται τόσο πολύ που και μια ματιά του Θεού για μια στιγμή κάνουν τον άνθρωπο ζωντανό για μέρες. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ανταποκρίνονται θετικά τα γονίδιά μας στο να παράγουν τη ζωή. Τα γονίδιά μας έγιναν με αγάπη και ζουν στην αγάπη. Μια φορά, (το διάβασα στην Αγία Γραφή), ένας προφήτης είχε κουραστεί από την πεζοπορία στην έρημο, είχε εξαντληθεί τότε ένας άγγελος Κυρίου σταλμένος από τον ίδιο τον Θεό κατέβηκε από τον ουρανό, τον χάιδεψε, του έδωσε λίγο νερό, τον ευλόγησε, έμεινε για λίγο μαζί του και έφυγε. Τι έγινε μετά; Αυτός ο προφήτης για σαράντα μέρες πήρε δύναμη, ενέργεια και περπατούσε χωρίς φαγητό, χωρίς νερό στην έρημο, χωρίς καμιά κόπωση ή εξάντληση. Γι’ αυτή τη χαρά μιλάμε στην Φωνή Θεού και γι’ αυτό επιμένουμε στο να εισερχόμεθα στο αγιαστήριο. Εκεί θα συναντήσουμε τον Θεό. Ένας αφιερωμένος άνθρωπος ζούσε πολλά χρόνια στο προσωπικό του αγιαστήριο το οποίο ήταν μια σπηλιά. Κάποιος τον ρώτησε, «γιατί ζεις μέσα στην σπηλιά, γιατί δεν έρχεσαι στον κόσμο, δεν βαρέθηκες εκεί τόσα χρόνια;» και αυτός απάντησε, «δεν βαρέθηκα καθόλου και ο λόγος διότι εδώ συγκυβερνώ με τον Θεό». Καταλαβαίνετε τι είπε; «Συγκυβερνώ με τον Θεό». Την συγκυβέρνηση μόνο η αφιέρωση μπορεί να μάς την χαρίσει. Συγκυβέρνηση σημαίνει ότι μας ρωτά ο Θεός τι θα κάνουμε σήμερα, τι θα κάνουμε αύριο. Εμείς θέλουμε συγκυβέρνηση ή θέλουμε να κάνουμε τους κυβερνήτες με κλεμμένο καπέλο; Είναι πολλοί σήμερα που κάνουν τους αντί Θεού στη Γη, χωρίς καμιά αφιέρωση κάνουν τους σοφούς, τους ποιμένες, τους προφήτες. Μάλιστα για να ακολουθήσουν τον Θεό ή για να δώσουν αγάπη ή χαρά θέλουν κάτι, αποβλέπουν σε κάτι. Είναι σαν αυτούς που καταλαβαίνουν την αδυναμία του άλλου και περιμένουν την ώρα όπου ο άλλος θα σπεύσει σε αυτούς για να τους ζητήσει τα αναγκαία. Αυτοί αμέσως εκμεταλλεύονται τη στιγμή και δίνουν πάντα κάτι που δεν έχει αξία και θέλουν να πάρουν ό,τι έχει αξία. Όλοι αυτοί δεν θα βρουν τον Θεό. Όσοι χωρίς να θέλουν κάτι, χωρίς να αποβλέπουν σε κάτι δίνουν αγάπη αυτοί θα βρουν την αγάπη, τον Θεό. Η αγάπη του κόσμου δυστυχώς είναι σαν τα δάνεια που χορηγούν, που δίνουν οι τράπεζες. Δηλαδή όταν πιεζόμαστε υλικά λέμε, «θα πάω στην τράπεζα να πάρω ένα δάνειο» και δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτός που έφτιαξε την τράπεζα γι’ αυτό την έφτιαξε για να πάμε σ’ αυτή —αφού ξέρει την δυσχέρεια της οικονομίας την οποία καθορίζει ο ίδιος— με σκοπό να μας αρπάξει τον όποιο κόπο αποκτήσαμε, εργαστήκαμε σε όλη μας τη ζωή. Η αγάπη του Θεού βρίσκεται σήμερα στις κοινωνίες των ανθρώπων μέσω της Φωνής Θεού η οποία είναι δημιούργημα του Θεού αφού η Φωνή Θεού χορηγεί τα πάντα δωρεάν με ένα σκοπό, να την συναντήσουν οι άνθρωποι στο ταξίδι της ζωής και να πάρουν ό,τι είναι πνευματικά απαραίτητο προς όφελος δικό τους χωρίς να χρωστάνε τίποτα, χωρίς να χρειάζεται να υποταγούν, χωρίς να χρειάζεται να ανήκουν σε συστήματα τα οποία επιβάλλουν τον Θεό με τον δικό τους τρόπο. Χωρίς να βάλουν στο κεφάλι τους ανώτερους αφού η διδασκαλία της Φωνής Θεού δεν επιτρέπει ανώτερους παρά μόνο φίλους, το οποίο τεκμηριώνεται και γραφικά, ο Θεός θέλει να είμαστε μόνο φίλοι. Ο ίδιος τόνισε, σεις μη ονομασθήτε καθηγηταί· διότι είς είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί είσθε. Καθώς και στην Αποκάλυψη φανερώνει:
7 Και τω αγγέλω της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ο άγιος, ο αληθινός, ο έχων την κλείν του Δαυείδ, ο ανοίγων και ουδείς κλείσει, και κλείων και ουδείς ανοίξει·
8 οίδα σου τα έργα· ιδού δέδωκα ενώπιόν σου θύραν ανεωγμένην, ην ουδείς δύναται κλείσαι αυτήν· (όταν κάποιος έχει αυτό το πνεύμα μέσα του και κάνει σωστή διαχείριση δεν θα κλείσει η πόρτα, όταν δεν θελήσει να το παίξει αρχηγός, να βάλει νόμους και όρους και να επιβάλει παντού τον δικό του τρόπο) ότι μικράν έχεις δύναμιν, και ετήρησάς μου τον λόγον και ουκ ηρνήσω το όνομά μου.
9 ιδού δίδωμι εκ της συναγωγής του Σατανά των λεγόντων εαυτούς Ιουδαίους είναι, και ουκ εισιν, αλλά ψεύδονται· (όλοι οι άνθρωποι που λένε ότι είναι πιστοί και η ζωή τους στηρίζεται στα φάρμακα, στα χρήματα και λένε ότι ο Θεός είναι στον ουρανό δυστυχώς δεν υπηρετούν Θεό αλλά ψεύδονται. Λένε ότι είναι πιστοί όμως φανερώνεται στη συνέχεια ότι άλλοι είναι αυτοί που τους στηρίζουν στη ζωή τους για να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και όχι ο Θεός) ιδού ποιήσω αυτούς ίνα ήξουσι και προσκυνήσουσιν ενώπιον των ποδών σου, και γνώσιν ότι εγώ ηγάπησά σε (όταν λοιπόν σε έναν άνθρωπο που έφυγε από τις αρχές του Θεού και ταπεινώθηκε δώσουμε κάτι που είναι υγιές και τον ζωοποιήσει τότε αυτός θα δείξει αγάπη και προς εμάς).
10 ότι ετήρησας τον λόγον της υπομονής μου, καγώ σε τηρήσω (θα σε φυλάξω δηλαδή) εκ της ώρας του πειρασμού της μελλούσης έρχεσθαι επί της οικουμένης όλης, πειράσαι τους κατοικούντας επί της γης (οι άνθρωποι που μπαίνουν στο αγιαστήριο σιγά-σιγά συζητούν με τον Θεό, συνδιαλέγονται με τον Θεό και ο πειρασμός δεν θα είναι γι’ αυτούς κάτι που θα τους αποδιοργανώσει. Ενώ για τις κοινωνίες έξω και για τους ανθρώπους το παραμικρό, ένα μικρό κατηγορώ, αμέσως φέρνει αποδιοργάνωση στη ζωή τους. Πονοκέφαλος πιάνει τον καθένα με κάτι μικρό που θα πει ο άλλος).
11 έρχομαι ταχύ· κράτει ο έχεις, ίνα μηδείς λάβη τον στέφανόν σου (να κρατήσουμε αυτές τις αρχές που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας, πάνω σε αυτές να αναπτυχθούμε. Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Θεός μας έδωσε αυτό το πνεύμα. Να το υπηρετήσουμε με αγάπη. Μέσα στην Φωνή Θεού σε λίγα χρόνια, θα δείτε, θα είναι όλοι καλά γιατί όλοι εργάζονται, σπουδάζουν το θέλημα του Θεού, σιγά-σιγά φεύγει το κακό, το λάθος που υπήρχε μέσα μας και έρχεται στη θέση του ο Θεός, το ρήμα του Θεού που ζωοποιεί τον κάθε άνθρωπο).
12 Ο νικών, ποιήσω αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και έξω ου μη εξέλθη έτι, και γράψω επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της καινής Ιερουσαλήμ, η καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το καινόν (το καινόν όνομα είναι η θυσία, αυτό θα έχουν οι άνθρωποι του Θεού, θυσιάζουν εαυτούς για να φανερωθεί, να λάβει χώρα το θέλημα του Θεού).
13 Ο έχων ους ακουσάτω τι το Πνεύμα λέγει ταις εκκλησίαις.
Αδέλφια μου, μη φοβάστε ότι αυτοί που σας νουθετούν είναι τάχα του Θεού, ειδικότερα όταν με τον τρόπο τους σας απειλούν. Αν έχουν κάποια εξουσία είναι διότι εμείς τους είχαμε πιστέψει και έτσι την απέκτησαν. Κάνετε μια δοκιμή. Φύγετε από όποιον θέλει να σας το παίζει ανώτερος, διαφοροποιηθείτε για λίγο καιρό και θα δείτε ότι θα καταρρεύσει η εξουσία του και η αγάπη που εκδήλωνε για σας θα μετατραπεί σε κατηγορώ διότι ήταν υποκριτική. Σε μικρό χρονικό διάστημα θα δείτε άλλες κινήσεις, θα καταλάβετε ότι δεν υπήρχε αγάπη. Μάλιστα αν διαφοροποιηθείτε τότε θα δείτε ότι ποτέ δεν θα αναγνωρίσουν σε εσάς και κάτι καλό που τους κάνατε. Μάλιστα ο αρχηγός θα σας πολεμά συνέχεια, όπως και σε εμένα έχει συμβεί. Από την ώρα που ο Θεός με έβγαλε από την εξουσία των ανθρώπων, επειδή κάνω τον δικό μου αγώνα, με κατηγορούν. Το ίδιο θα κάνουν σε όλους. Ευτυχώς όμως που υπάρχει η δημοκρατία, η ανεξιθρησκία, η ελευθερία του λόγου, στοιχεία τα οποία τα κατηγορούν και αυτά και ξέρετε γιατί; Όχι διότι θα χαθεί τάχα ο Χριστός, ότι κινδυνεύει τάχα ο Χριστιανισμός από τον αντίχριστο με την δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου, την ανεξιθρησκία αλλά γιατί αργά ή γρήγορα θα χαθούν αυτοί, θα χάσουν την εξουσία. Θυμάστε τον Σαούλ ο οποίος δεν είχε την δύναμη αλλά ούτε και το θάρρος να πολεμήσει τον Γολιάθ (που σήμερα κατ’ εμέ Γολιάθ είναι η αμαρτία, ο θάνατος) και όταν ένα μικρό παιδί τόλμησε και με την δύναμη του Θεού τον νίκησε επειδή οι άνθρωποι αγάπησαν και τον Δαυίδ αυτός, ο Σαούλ, κυνηγούσε τον Δαυίδ (παντού) για να τον σκοτώσει. Έτσι κάνουν όσοι χάνουν εξουσία, γίνονται Σαούλ, μη γένοιτο και κρίνουν κάθε μέρα. Ο λόγος απλός. Είναι δυνατόν ο κάθε Σαούλ που κάποτε ήταν αρχηγός να θελήσει να συνυπάρξει με έναν Δαυίδ; Ποτέ. Διότι θα χάσει την εξουσία που έχει την οποία δεν θέλει ούτε να μοιράσει. Δεν θυμάστε τον Ηρώδη; Έσφαξε 14.000 νήπια και ο λόγος διότι έμαθε ότι γεννήθηκε ο βασιλιάς, ο Χριστός. Τόσο τυφλοί είναι οι άνθρωποι, τόσο πολύ είναι εγκλωβισμένοι με τα συμφέροντά τους (η παγκόσμια ιστορία το έχει διδάξει) που πολλές φορές δεν βλέπουν το αγαθό που είναι μπροστά τους. Ακόμη και σήμερα δεν κατανοούν πολλοί άνθρωποι ότι ο Θεός εργάζεται ποικιλοτρόπως. Αυτός ο Θεός δημιούργησε και την Φωνή Θεού. Η Φωνή Θεού είναι αυτή η οποία πήρε την σκυτάλη από τον Θεό στο να εργαστεί σήμερα ώστε να λάβουν χώρα επαγγελίες. Όταν πολεμούν την Φωνή Θεού, τον Θεό πολεμούν. Ναι, έδωσε ο Θεός σε κάποιους που τους εμπιστεύθηκε κάποια χρονική περίοδο εξουσία αλλά ο εγωισμός υπερέβη την κεφαλή και αφού τους την πήρε πίσω αντί να ταπεινωθούν συνεχίζουν να πολεμούν, να κατηγορούν, να ψεύδονται, να διακατέχονται από εγωισμό και να θέλουν ακόμη και να επιβάλλονται. Εμείς όμως όλοι καλούμαστε όταν μας κατηγορούν να κάνουμε αυτό που έκανε ο Δαυίδ. Τι έκανε; Πολλές φορές ο Θεός έδωσε στον Δαυίδ την εξουσία να πάρει το κεφάλι του Σαούλ αλλά αυτός σκέφτηκε ότι δεν είναι σωστό να αποκεφαλίσει τον κεχρισμένο του Κυρίου (αυτόν που είχε επιλέξει ο ίδιος ο Θεός πριν από εκείνον) και έτσι ο Δαυίδ έφυγε από το πρόσωπο του Σαούλ και έζησε μακριά απ’ τον Σαούλ μέχρι που ο Θεός θέλησε να του δώσει την εξουσία. Εξάλλου αυτό ζητά ο Θεός, να αγαπάμε ακόμα και τους εχθρούς. Όλοι όσοι χάνουν έδαφος, όλοι όσοι χάνουν την εξουσία αντί να σκεφτούν τι θέλει ο Θεός αυτοί δυστυχώς συνεχίζουν τα ψέματα. Και αν ο Θεός μας δίνει κάτι (απ’ ό,τι καταλαβαίνω) μας το δίνει για να νουθετήσουμε εαυτούς πρώτα και όχι για να το πούμε στους άλλους και εμείς να μείνουμε αδόκιμοι όπως και ο Απ. Παύλος λέει φοβάμαι μήπως εις άλλους κηρύξας εγώ γείνω αδόκιμος. Αυτοί προσπαθούν να κρατήσουν την εξουσία με ψέματα τα οποία μεταδίδουν σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τον Θεό. Έτσι λοιπόν πολλοί κατηγορούν και εμένα χωρίς να με ξέρουν. Αυτό τώρα δεν είναι ωραίο. Να μην κατηγορούμε κανέναν. Πρώτα να γνωρίζουμε, να έχουμε επίγνωση και μετά να βγάζουμε συμπεράσματα και πάλι δεν επιτρέπεται το κατηγορώ. Εμείς πάντως δεν θα κατηγορούμε κανέναν, θα κοιτάζουμε την δουλειά μας και αν μια ομιλία ή ο Λόγος του Θεού μιλάει για την υποκρισία αυτό δεν θα το βγάζουμε έξω από εμάς, όλοι μας μπορεί να είμαστε υποκριτές. Όταν μιλάμε για το λάθος όλοι μας μπορεί να είμαστε λάθος. Δεν θα λέμε για τον άλλον. Η αμαρτία, το σωστό ή το λάθος μάς αγγίζει όλους, δεν ξεχωρίζει κανέναν. Δεν θα απευθυνόμαστε σε τρίτους. Προσπαθούμε να μάθουμε και να σπουδάσουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Κάποτε τα έντεκα αδέλφια του Ιωσήφ (επειδή τον αγαπούσε πιο πολύ ο Πατέρας τους) τον πέταξαν σε ένα πηγάδι και είπαν ψέματα στον Πατέρα τους Ιακώβ ότι τον Ιωσήφ τον έφαγε λιοντάρι. Όμως ο Ιωσήφ είχε την συμπάθεια και την ευλογία του Θεού. Όλοι ξέρουμε ότι τον Ιωσήφ δεν τον έφαγε το λιοντάρι αλλά τα αδέλφια του, τα μεγάλα του αδέλφια. Η Φωνή Θεού είναι ο Ιωσήφ η οποία δεν θα βάλει τα αδέλφια της στο λάκκο αλλά θα τα αγκαλιάσει ώστε να βρουν πνευματική τροφή και να συνεχίσουν το ταξίδι προς την άφθαρτη ζωή. Αρκεί να υπάρξει μετάνοια. Γι’ αυτό μη σκληρύνουμε την καρδιά μας ενώπιον Θεού. Μη κρίνουμε όταν δεν ξέρουμε. Μη γινόμαστε παπαγαλάκια τα οποία χωρίς να ξέρουν επαναλαμβάνουν ό,τι τους πουν. Θα έρθει μέρα, αργά ή γρήγορα, που θα γίνει αντιληπτό ότι ο Θεός δεν είναι στη ζωή όσων κρίνουν. Ποιος ξέρει τις βουλές του Θεού; Ποιος μπορεί να κρίνει το τι θα κάνει ο Θεός σήμερα ή αύριο, με ποιον θα εξελίξει τον κόσμο; Αδέλφια μου ελάτε και ας φάμε όλοι την τροφή που ο Θεός μέσω της Φωνής Θεού χορηγεί σήμερα ώστε να υπάρξει εξέλιξη στις επιδιώξεις μας, στη ζωή μας. Να μη φοβάστε τον κάθε Σαούλ που συνέχεια διώκει και κατηγορεί, η βασιλεία του έλαβε τέλος, η λυχνία του δεν υπάρχει. Αφού και όσοι κήρυτταν την άφθαρτη ζωή σήμερα δεν πιστεύουν σε αυτή. Χάθηκαν οι αρχές τους και οι επιδιώξεις τους πάνω στη ζωή. Η πίστη τους στράφηκε σε ό,τι μέχρι χτες θεωρούσαν βδέλυγμα και περιφρονούσαν. Συμβιβάστηκαν με τα στερεότυπα. Αδέλφια μου ο Θεός δεν χάθηκε, το πνεύμα της ζωής ζει στη Φωνή Θεού. Οι επιδιώξεις και το θέλημα του Θεού δεν χάθηκαν, συνεχίζουν να ζουν μέσα στη Φωνή Θεού. Η Φωνή Θεού δεν είναι κατασκεύασμα ανθρώπου αλλά δημιούργημα του Θεού. Η Φωνή Θεού σήμερα μάς συντονίζει ξανά στις επιδιώξεις του Θεού ώστε να μπορέσουμε να γυρίσουμε, να επιστρέψουμε στην χαμένη πατρίδα.
Ρωτάμε όμως, είναι αλήθεια αδέλφια μου αυτό που σήμερα αλλά και αιώνες τώρα έχει διαμορφώσει τη συνείδηση των ανθρώπων ως σωστό το οποίο σε κάθε έθνος επικρατεί, ότι τάχα μόνο μέσα από τις θρησκείες, με συγκεκριμένες λατρείες, με συγκεκριμένους κανόνες, με τους πνευματικούς, τους ποιμένες κ.λπ. θα έρθει η σωτηρία του ανθρώπου, ενώ όλοι προς τον θάνατο ταξιδεύουν και τα φάρμακα τους κρατούν στη ζωή; Κάθε έθνος, λίγο ή πολύ, έχει συγκεκριμένα στερεότυπα σχετικά με το τι θα πρέπει να κάνει ο κάθε άνθρωπος του έθνους για να έχει τάχα την αγάπη του Θεού. Μάλιστα το κάθε έθνος, η κάθε θρησκεία φανερώνει και με φανατισμό ότι έχει τάχα την αλήθεια και κρίνει τους άλλους. Μάλιστα μέσω του φανατισμού προκαλούν πολλές φορές και μεγάλες διαμάχες μεταξύ των ανθρώπων οι οποίες όχι μόνο δεν φέρνουν λύση αλλά δυστυχώς στο όνομα του Θεού φέρνουν αιματηρές συγκρούσεις με εκατομμύρια θύματα τα οποία θρηνούν όλοι οι λαοί. Εγώ ρωτώ, χρειάζονται όλα αυτά που επιβάλλει ο κάθε πνευματικός που εκπροσωπεί την όποια θρησκεία ή οργάνωση ή εκκλησία, ότι για να γυρίσει το πρόσωπό του ο Θεός και να μας προσέξει χρειάζονται συγκεκριμένοι τρόποι λατρείας οι οποίοι μάλιστα σε όλους τους λαούς διαφέρουν λίγο ή πολύ; Ξαναρωτώ, είναι ο Θεός ένας τιμωρός, κάποιος που θα μάς βάλει στην κόλαση αν δεν υπακούσουμε σε ό,τι ζητά ο πνευματικός κόσμος; Είναι ο Θεός κάποιος που θέλει να μας εγκλωβίσει σε λαβύρινθους πνευματικούς που δεν έχουν τέλος, δεν έχουν διέξοδο ώστε να μας κατευθύνει στον θάνατο; Είναι ο Θεός κάποιος που για να συνδιαλεχθεί ο κάθε άνθρωπος μαζί του πρέπει να ακολουθήσει ένα σωρό τύπους και εντάλματα ή μήπως κάποιοι παίζουν ένα παιχνίδι αιώνες τώρα το οποίο αποσκοπεί σε προσωπικά συμφέροντα; Μήπως αδέλφια μου ο άπειρος, σοφός Θεός είναι απλά ένας στοργικός πατέρας αναγέννησης και ζωής; Μήπως ο άπειρος Θεός είναι ένας φίλος μας με άπειρη κατανόηση και ενδιαφέρον; Μήπως ο Θεός με απλές κινήσεις ή τρόπους γίνεται συνοδοιπόρος στη ζωή μας; Αδέλφια μου, έρχεται ώρα και ήδη είναι ότε οι αληθινοί προσκυνητές, είπε ο ίδιος ο Χριστός, θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία. Σας βεβαιώνω ότι ο Θεός είναι ένας φίλος μας και είναι εμφανές ότι είναι φίλος μας και ο λόγος απλός. Ζει μέσα μας εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και το μόνο που μάς ζητά, μάς καλεί είναι να σπουδάσουμε τη σοφία του, τη δική του σοφία ώστε να ζήσουμε όλοι οι λαοί με αγάπη —ειδικότερα οι χριστιανοί— να ζήσουμε με ειρήνη, με χαρά, με δικαιοσύνη, με ζώσα πίστη, με Θεό. Αφού ο Θεός αδέλφια μου είναι ένας φίλος μας που εξαρχής, από τότε που γεννηθήκαμε, ζει μέσα μας η επαφή μας με αυτόν είναι κάτι πολύ εύκολο και δεν έχει καμία σχέση με πολύπλοκες θεωρίες, με θρησκείες, με οργανώσεις, με μυστικισμό και με χίλια δυο άλλα πράγματα και με ένα σωρό μεσάζοντες οι οποίοι έχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι εμπορεύονται την θεία χάρη αφού στο όνομα του Θεού θησαυρίζουν. Γιατί να ζητήσουμε από κάποιους τάχα εκλεκτούς που αυτοσυστήνονται ως απεσταλμένοι Θεού αυτό το οποίο έχουμε μέσα μας; Γιατί να ψάξουμε μακριά αυτό που μπορούμε να προσεγγίσουμε τόσο εύκολα με το πνεύμα μας συνδιαλεγόμενοι με την δική του διδασκαλία η οποία βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού; Μήπως δεν ξέρουμε γράμματα; Μήπως είναι επιστημονικής φαντασίας οι προτροπές του Θεού, τα λόγια του μέσα στον Λόγο του Θεού και δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε; Μήπως ζητά κάτι πολύπλοκο; Σίγουρα όχι. Πώς θα τον γνωρίσουμε τον Θεό; Είναι απλό. Κατανοώντας το θέλημά του το οποίο βρίσκεται μέσα στον Λόγο του, στην Καινή Διαθήκη, ειδικότερα στα τέσσερα Ευαγγέλια. Όταν ανακαλύψουμε ποιος είναι ο λόγος της δημιουργίας μας, της Δημιουργίας γενικότερα, (ποιος είναι ο λόγος που δημιούργησε), ποιες είναι οι προϋποθέσεις που μας κάνουν ένα μαζί του, ποιος είναι ο λόγος της παρουσίας του Χριστού και τα υιοθετήσουμε και εμείς τότε, είναι απλό, γνωρίσαμε τον Θεό αφού θα ζει μέσα μας. Δηλαδή, τι είναι πιο καλό να κάνουμε χίλια τυπικά έργα ή να δώσουμε ένα χαμόγελο, να πούμε έναν καλό λόγο, να συγχωρήσουμε έναν άνθρωπο; Αφού αυτό είναι ο Θεός. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Όταν ενεργούμε έτσι είναι μέσα μας ο Θεός και αυτός ο Θεός μας αυξάνει, αυξάνει το αγαθό μέσα μας. Εμείς λοιπόν ας αναρωτηθούμε, γνωρίζουμε τον Λόγο του Θεού, γνωρίζουμε το πνεύμα του Θεού ή όχι; Μήπως γνωρίζουμε μόνο την λογική του κόσμου; Μια καθαρή ματιά μέσα μας και μια μαγνητοφώνηση των όσων λέμε κάθε μέρα στις συνδιαλλαγές μας αρκούν ώστε να καταλάβουμε ποιο πνεύμα είναι μέσα μας, αν είναι το πνεύμα του Θεού, (από το τι λέμε δηλαδή) και σε ποιον κόσμο ζούμε, τι υιοθετούμε ώστε να το συγκρίνουμε με το θέλημα του Θεού. Ποιες είναι οι φωνές που υπάρχουν μέσα μας; Είναι η φωνή του Θεού η οποία μας καλεί να γίνουμε αγάπη ανυπόκριτη ή μήπως είναι οι φωνές των ανθρώπων ή οι φωνές των θρησκειών, των συμφερόντων με όλα εκείνα τα υφιστάμενα στερεότυπα ή κοινωνικά πρέπει; Αν κατορθώσουμε να ξεδιαλύνουμε την κατάσταση, να διαχωρίσουμε τις ψεύτικες φωνές από την αληθινή τότε θα έχουμε βρει έναν αιώνιο δάσκαλο μέσα μας με το όνομα αλήθεια. Ο Κύριος φανέρωσε, γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Πού θα μας βοηθήσει η αλήθεια; Είναι απλό, να βρούμε τον ζώντα Θεό, αρκεί να ακολουθήσουμε την φωνή της αλήθειας η οποία είναι μέσα μας, αυτή θα μας φέρει στον θρόνο του Θεού. Τα διάφορα στερεότυπα που καθορίζουν σήμερα τον κόσμο μας δεν μάς πιέζουν μόνο εξωτερικά με διάφορους καταναγκασμούς αλλά τοποθετούν μέσα μας από παιδικής ηλικίας και τους "εκλεκτούς" τους, θέτοντας μέσα μας όλοι "οι εκλεκτοί", "οι απεσταλμένοι" τάχα κ.λπ. τις ενοχές, όλα τα πρέπει και διάφορα τέτοια. Όλα αυτά έτσι όπως μας τα βάζουν μέσα μας από παιδικής ηλικίας με την πάροδο του χρόνου μας ξεγελούν και νομίζουμε ότι είναι η δική μας σοφία, η δική μας γνώμη, η δική μας αλήθεια την οποία μάλιστα υποστηρίζουμε με φανατισμό. Δυστυχώς από παιδικής ηλικίας ο κάθε άνθρωπος σε κάθε έθνος έχει υποστεί πλύση εγκέφαλου και μετά λένε οι άνθρωποι ότι ο προσηλυτισμός απαγορεύεται. Ποιος δεν έχει προσηλυτιστεί; Απεδείχθη ότι όλοι οι άνθρωποι κάνουν από παιδικής ηλικίας ό,τι θεωρούν οι άλλοι για σωστό (ανάλογα με το που θα γεννηθούν) ενώ η αλήθεια είναι ότι όλοι ζούμε μέσα μας κάτι ξένο το οποίο όταν περάσουν τα χρόνια και το καταλάβουμε τότε έχουμε ήδη παραιτηθεί από τη ζωή. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι η αλήθεια που έχουμε μέσα μας δεν είναι δική μας αλλά των άλλων μόνο τότε μπορούμε να την αλλάξουμε, επικαλούμενοι πάντοτε την βοήθεια του Θεού. Μόνο μέσα στο αγιαστήριο με την συνδιαλλαγή μας με τον Θεό μπορούμε να φέρουμε την αλήθεια του Θεού στη ζωή μας η οποία μας ελευθερώνει και μας ζωοποιεί, όλες οι άλλες μας οδηγούν στον θάνατο. Συνήθως η συμπεριφορά μας και τα πιστεύω μας καθοδηγούνται από διάφορες ξένες φωνές οι οποίες δημιουργούν μέσα μας μια αλλοπρόσαλλη προσωπικότητα που εκδηλώνεται σε εμάς ως η μόνη αληθινή και ιδανική. Αν μάθουμε αδέλφια μου να ακούμε την φωνή της πραγματικής μας συνείδησης, αυτή που σήμερα έχουμε σκεπάσει όλοι δυστυχώς με τα υφιστάμενα στερεότυπα, τα πρέπει και τα μη, να ξέρουμε ότι θα ακούσουμε επιτέλους την φωνή του Θεού μέσα μας. Μόνο τότε θα αλλάξουν τα πιστεύω μας, μόνο τότε θα αλλάξει η συμπεριφορά μας, τα αισθήματά μας, τα συναισθήματά μας. Μόνο έτσι θα οικοδομηθεί γύρω από την συνείδησή μας και μέσα μας η αληθινή προσωπικότητα, θα δημιουργηθεί η νέα προσωπικότητα με βάση την μόνη αλήθεια η οποία ζωοποιεί και βρίσκεται στον Λόγο του Θεού. Η νέα αυτή προσωπικότητα θα είναι αιώνια. Αδέλφια μου, με την σχετική αφιέρωση πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου θα καταφέρουμε να συμμετέχουμε στην δόξα του Θεού όπως υπόσχεται ο ίδιος ο Θεός ως κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της απείρου κάλλους δόξης του Πατέρα-Θεού.
Ο τρόπος για να εκπληρώσουμε τις επαγγελίες και να δημιουργήσουμε μια ολοκληρωμένη, αληθινή προσωπικότητα, Χριστού προσωπικότητα έγκειται στην απόφασή μας. Μη φοβόμαστε να υπηρετήσουμε τον Θεό, χάρις σ’ αυτόν ζούμε, χάρις σ’ αυτόν έχουμε εξελιχθεί, χάρις σ’ αυτόν είμαστε λογικά όντα, μοναδικά σε όλη την Δημιουργία. Μπορούμε να μπούμε όλοι στο αγιαστήριο. Να αυξήσουμε τις ώρες. Ένα στοιχείο χρειαζόμαστε, την ειλικρίνεια που θα πρέπει να μας διέπει απέναντι στον Λόγο του Θεού αλλά και μεταξύ μας. Άμα μπούμε στο αγιαστήριο με τον Λόγο του Θεού ανά χείρας και την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού —την λέω υγιαίνουσα γιατί μας υγιάνει, μας κάνει καλά— θα καταλάβουμε γρήγορα ότι ο Θεός μεγαλώνει μόνο μέσα μας, θα καταλάβουμε ότι ο Θεός δεν βρίσκεται έξω από εμάς αλλά μέσα σε εμάς. Ο Θεός δοξάζεται με το να δώσουμε το σώμα μας ως λογική λατρεία στο να εκπληρώνει το θέλημα του Θεού κάθε στιγμή. Το σώμα υμών είναι ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος και ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει και ο Θεός. Όσοι ψάχνουν τον Θεό ας μη τρέχουν σε όσους θέλουν να τους κάνουν πρόβατα, να τους βάλουν κανόνες, να τους στερήσουν τη ζωή αλλά ας τρέξουν στην διδασκαλία εκείνη που τους κάνει θεούς και βρίσκεται μέσα στα τέσσερα Ευαγγέλια όπου ο ίδιος ο Θεός καθορίζει την μετάνοια, τον τρόπο συνδιαλλαγής μεταξύ μας και μετά του Θεού, την αναγέννηση, την φιλία μεταξύ μας και το δώρο των αιώνων την άφθαρτη ζωή. Αυτά τα καθορίζει ο Λόγος του Θεού και τα φέρνει η συνδιαλλαγή μας με τον Θεό. Αν δεν απεγκλωβίσουμε τον εαυτό μας από ό,τι είχαμε γνωρίσει μέχρι χτες ως Θεό χαρά Θεού δεν θα βρούμε πουθενά φυσική συνέπεια να μην βρούμε και ζωή. Εξάλλου τόσα χρόνια διαχειρίζονται και επικαλούνται όλοι τον Θεό και στο τέλος χάνουν την όποια εξουσία νόμιζαν ότι είχαν. Αφού όλοι στα φάρμακα καταλήγουν και όλους η φθορά και ο θάνατος τους επισκιάζει. Μάλιστα βλέπουμε πολλές φορές μεταξύ τους οι ομόθρησκοι να κρίνουν ο ένας τον άλλον (ο Ορθόδοξος τον Καθολικό, ο Καθολικός τον Ορθόδοξο κ.λπ.). Ας τους αφήσουμε αυτούς να κρίνουν. Εμείς όλοι, οι χριστιανοί, να μη κρίνουμε. Να έχουμε αγάπη μεταξύ μας. Να βγάλουμε από τη ζωή μας αυτούς που θέλουν να επιβάλλονται και μας κάνουν να πέφτουμε στην κρίση μέρα-νύχτα αφού δεν μπορούν να μας δώσουν τίποτα καλό (όπως αρμέγουμε το ζώο και όταν γεράσει δεν το χρειαζόμαστε έτσι χρησιμοποιούν και αυτοί τους ανθρώπους). Μάλιστα όλοι οι λαοί (προσέξτε το αυτό) ενώ ο Χριστός ήρθε στην Γη και μίλησε για ζωή, εθεράπευε πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή και ανίστα νεκρούς, έφερε τη ζωή και τον ακολούθησαν οι άνθρωποι, όλοι έχουν μεταφέρει τον παράδεισο στον ουρανό —λες και η Γη πατάει πουθενά, δεν είναι ουράνιο σώμα— ως θέλημα Θεού και έχουν φανατιστεί μ’ αυτό. Λένε πότε να πεθάνουν αλλά όταν έρχεται η ώρα του θανάτου ψάχνουν να βρουν τον καλύτερο γιατρό για να γλιτώσουν. Βάσει του Λόγου του Θεού ο θάνατος είναι εχθρός του Θεού. Δεν είναι θέλημα Θεού αλλά είναι γέννημα της αμαρτίας. Τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. Από την ώρα που ο άνθρωπος έφυγε από τον Θεό και δεν κάνει σωστή διαχείριση των όσων του έδωσε ο Θεός ήρθε ο θάνατος. Τι θέλουμε να πούμε για τον Θεό αφού δεν έχουμε Θεό, ζωή; Καλό είναι να έλθουμε σε επίγνωση κάνοντας βεβαία την κλήση μας ώστε να γίνουμε υιοί Θεού. Είναι γραφικό, θεοί είσθε και υιοί Υψίστου πάντες. Μόνο με αυτές τις αρχές και τα πιστεύω θα βρούμε αληθινή ζωή, αληθινή χαρά.
Πάμε τώρα στην ειρήνη. Η ειρήνη του κόσμου στηρίζεται στα φάρμακα, στα όπλα, στα χρήματα. Αν λείψουν τα χρήματα και τα φάρμακα τα όπλα παίρνουν μπροστά και εδώ δεν υπάρχει ειρήνη. Η ειρήνη του Χριστού όμως στηρίζεται στην αναγέννηση η οποία αυξάνει την σοφία του Θεού μέσα μας. Ο Χριστός είναι άρχων ειρήνης. Όταν γεννήθηκε οι άγγελοι έψαλαν το δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. Μέσω αυτής ο άνθρωπος εμπιστεύεται τη ζωή του στο Θεό στο να λάβει χώρα στη ζωή του το λογικό θέλημα του Θεού (ειρήνη υμίν έλεγε ο Χριστός, πρέπει να έρθει η ειρήνη, η ειρήνη έρχεται όταν εντρυφούμε μέσα στον Λόγο του Θεού) στο οποίο θέλημα του Θεού ανήκει η λογική λατρεία η οποία καθιστά το σώμα ημών ναό του Θεού.
Κατόπιν επιδιώκουμε την μακροθυμία, την χρηστότητα, την αγαθοσύνη, την πίστη η οποία πίστη αυξάνεται διά της ακοής (να γιατί πρέπει συνέχεια να ακούμε). Ας ξεκινήσουμε να ακούμε συνέχεια τον Λόγο του Θεού και θα δούμε την πίστη μας να γίνεται ζώσα, να αυξάνεται ως δέντρο του οποίου οι ρίζες βρίσκονται στο τρεχούμενο νερό. Όλα αυτά έρχονται μέσα στο αγιαστήριο, έρχονται σιγά-σιγά από μόνα τους. Δεν λέει ο Λόγος του Θεού νίκα το κακό με το καλό; Αντί να ασχολούμαστε με το κακό ας ασχοληθούμε με το καλό. Κάθε μέρα να προσθέτουμε καλό.     
Τελειώνουμε με το να εξασφαλίσουμε στη ζωή μας πραότητα και εγκράτεια.
Όλα αυτά όταν ζουν μέσα μας φανερώνουν ότι είμαστε του Θεού. Ο Θεός μπορεί να δώσει σε έναν άνθρωπο τα πάντα. Μπορεί να ανοίξει τη βάνα του πνεύματος που ζωοποιεί και να κάνει τον άνθρωπο να πετάξει. Η διαχείριση όλων αυτών όμως παίζει ρόλο. Άρα λοιπόν αν καθαρίσουμε εαυτούς ο Θεός θα βρει χώρο ώστε να μπει μέσα μας, στη ζωή μας και να μας ζωοποιήσει.
Αδέλφια μου έγραψα μια φορά, ο έξυπνος παραδέχεται, ο πονηρός δικαιολογείται, ο μωρός επιμένει στην μωρία του αφού φανατίζεται με αυτή, ο άνθρωπος του Θεού απλώς μετανοεί και ακολουθεί τον Θεό. Μη κάνουμε τους έξυπνους, τους θεούς πριν την ώρα μας. Θεοί γίνονται όσοι θέλουν να επιβάλλονται, όσοι καθορίζουν τον Θεό στο δικό τους περιβόλι αποβλέποντας σε συμφέροντα τα οποία καλύπτουν με συγκεκριμένα στερεότυπα. Μάλιστα μέσω όλων αυτών το παίζουν έξυπνοι, το παίζουν ξερόλες, το παίζουν ξεχωριστοί. Κοιτάξτε σε όλα τα κράτη, ο κάθε λαός καυχάται για τον δικό του Θεό όμως όλοι δεν στηρίζονται στον Θεό αλλά όπως ξαναείπα στα φάρμακα και στα χρήματα. Παρ’ όλα αυτά όλοι φανερώνονται ότι τα ξέρουν όλα και ο δρόμος καταλήγει στον θάνατο. Θα πω και κάτι για όσους λένε ότι τα ξέρουν όλα έτσι για να γελάσουμε. Μια φορά λέει κάποιος, «έχω κάποιες εγκυκλοπαίδειες τις οποίες τις δωρίζω, εμένα δεν μου χρειάζονται διότι παντρεύτηκα και η γυναίκα μου τα ξέρει όλα» ή και το αντίθετο «ο άντρας μου τα ξέρει όλα». Αδέλφια μου, επειδή εμείς θέλουμε να γίνουμε ο άνθρωπος του Θεού ας αναγεννηθούμε ώστε να ζήσουμε στα σκηνώματα του Θεού και να καταλάβουμε άπαξ διά παντός ότι μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού δεν ξέρουμε τίποτα. Η σοφία των ανθρώπων είναι μια χούφτα άμμου μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού. Ας το πάρουμε απόφαση, να είμεθα πάντα-αιώνια μαθητές και μεταξύ μας φίλοι και να συνδιαλεγόμεθα με αγάπη.
Η αναγέννηση εξασφαλίζει το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί (είναι στοιχείο το οποίο αυξάνει το πνεύμα του Θεού μέσα μας). Η καθημερινή μας συνδιαλλαγή με τον Λόγο του Θεού χορηγεί το πνεύμα που ζωοποιεί, αυτό έρχεται μέσα μας όταν υπάρχει καλή προαίρεση, όταν υπάρχει η μετάνοια, η αναγέννηση. Αυτά όλα κάνουν τον Θεό να ξεκλειδώνει μέσα μας όλα εκείνα τα μυστήρια που καθορίζουν την επανένταξη του ανθρώπου στις αρχές και στην λογική του Θεού αλλά και αλλάζουν όλες τις βιοχημικές διεργασίες του κυττάρου αφού το μεταστοιχειώνουν όταν το ρήμα του Θεού χτυπήσει τον εγκέφαλό μας μέσα από τα αφτιά μας με φυσική συνέπεια να το κάνουν αιώνιο, άφθαρτο. Αδέλφια μου, δεν θα χρειαστεί να ψάξουμε τον Θεό πολύ αρκεί να μπούμε στο αγιαστήριο διότι κατά τον Απόστολο Παύλο δεν βρίσκεται μακριά μας παρά ένα εκατοστό από τους οφθαλμούς μας και γίνεται αντιληπτός από τους πνευματικούς οφθαλμούς. Απλώς θα χρειαστεί να πάρουμε ενδοσκόπιο και όχι τηλεσκόπιο το οποίο μέχρι χτες μας επέβαλε να παρατηρούμε έξω από εμάς.
 
Θέλω να πω και κάτι προσωπικό. Πριν δώδεκα χρόνια, το 2.000, ο Θεός με κάλεσε να δημιουργήσω στο αγιαστήριο μια πνευματική περιουσία ώστε όλοι να μπορούν να αναγεννηθούν σωστά χωρίς νόμους, χωρίς όρους, χωρίς να χρειάζεται να υποταχθούν τα παιδιά του Θεού σε εντάλματα ανθρώπων —αφού ο Θεός θα πάρει τα παιδιά του Θεού απ’ όλους αυτούς που ήταν κακοί διαχειριστές, από τους ανθρώπους που κάνουν κακή χρήση της εξουσίας στερώντας την ελευθερία των ανθρώπων. Αυτό με μεγάλη χαρά όλα αυτά τα χρόνια το έκανα. Έτσι σήμερα αυτή η πνευματική περιουσία υπάρχει στο διαδίκτυο και στην αίθουσά μας και την προσφέρουμε δωρεάν ώστε να ελευθερωθούν όλοι οι άνθρωποι και να ζήσουν τον Θεό μέσα τους. Από εδώ και πέρα, τα επόμενα 10-12 χρόνια, θα προσεύχομαι πολύ για όλους και για μένα. Έχω ακόμη δυο μικρά βιβλία να τελειώσω (με την δύναμη του Θεού θα τα τελειώσω και αυτά) ώστε να είναι αναλυμένη όλη η Καινή Διαθήκη. Φυσικά θα συνεχίσω να γράφω ομιλίες αλλά δεν θα λέω ομιλία κάθε Παρασκευή. Θα ετοιμάζω μια ομιλία και θα σας ενημερώνω γραπτώς μέσα από το ράδιο και το facebook για το πότε θα την πω ώστε να την ακούτε όλοι. Θέλω να σας παρακαλέσω να μπαίνετε στην σελίδα, να ακούτε το ράδιο, τις ομιλίες που είναι στην τηλεόραση, τις ομιλίες που υπάρχουν στην Φωνή Θεού-Πνευματική Ανασύνταξη, να διαβάζετε τις ερμηνείες της Καινής Διαθήκης που έχουμε κάνει, να ακούτε τις ομιλίες που υπάρχουν στα Βίντεο της Φωνής Θεού και τόσα άλλα πνευματικά έργα που υπάρχουν μέσα στην σελίδα μας, στην Φωνή Θεού. Και το βασικότερο, όλοι να ζούμε μέσα στο αγιαστήριο σπουδάζοντας την σοφία του Θεού, ακούγοντας όλα αυτά που έχουμε στην Φωνή Θεού. Με την ακοή αυξάνεται η πίστη. Τα αδέλφια μας που ήδη μεταφράζουν, μεταγλωττίζουν την σελίδα μας παρακαλώ να συνεχίσουν το έργο αυτό που είναι θεάρεστο έργο. Στην Φωνή Θεού περιμένουμε και άλλα παιδιά που θα έρθουν στην συνέχεια να μεταφράσουν, να μεταγλωττίσουν την σελίδα μας και σε άλλες γλώσσες. Ο καιρός έφτασε για όλους εμάς αλλά και γενικότερα οι εξελίξεις του κόσμου καθορίζονται άνωθεν. Το μυστήριο της ζωής έχει λυθεί. Το γραφικό οι άγιοι θα πάρουν το βασίλειο και την εξουσία ώστε να έχουν αυτό στον αιώνα τον άπαντα φτάνει. Τα επόμενα χρόνια μελέτη, προσευχή, συνδιαλλαγή σε καθημερινή βάση όλοι με τον Λόγο του Θεού και την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Στο αγιαστήριο θα γίνει έκχυση του Πνεύματος του Αγίου και ο καθένας θα δυναμώσει πνευματικά, θα ωριμάσει και θα γίνουμε η οικογένεια του Θεού η οποία από εδώ και στο εξής θα αυξάνεται συνέχεια. Πώς θα αυξάνεται; Από τον ίδιο τον Θεό και από εμάς αφού είμαστε μέτοχοι και συμμέτοχοι. Όταν μας ρωτούν θα συστήνουμε την σελίδα μέχρι την ημέρα όπου όλοι μας με επίγνωση Θεού, με σοφία Θεού, με ωριμότητα θα συναντηθούμε στο παγκόσμιο συνέδριο. Εγώ θα παρευρίσκομαι όπου με χρειάζονται αδέλφια. Όσοι επιθυμούν να έρθουν να μιλήσουμε, θα με ενημερώνουν και θα το κανονίζουμε και όταν και εγώ μπορώ και έχω την δύναμη θα πηγαίνω όπου με χρειάζονται οι άνθρωποι. Σας εύχομαι καλόν αγώνα. Θα σας ενημερώνω πάντα γραπτώς για την επόμενη ομιλία. Πίστη ζώσα να έχουμε στις αρχές της ζωής. Θεός χωρίς ζωή δεν υπάρχει. Θεός και ζωή πάνε μαζί. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.
 
Με αγάπη Χριστού, ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου,     Θωμάς
 
 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου